Сезнең кулыгызда Рәвия Ганиеваның чираттагы иҗат җимеше. Аның шигырьләре укучыны көндәлек тормышыбызга алып керә, күңелләргә дәрт өстәп, уйланырга мәҗбүр итә. Анда начар күренешләр өчнн яну-көю, ә тормышның яхшы яклары өчен чын йөрәктән сөенү хисләре ярылып ята.Шагыйрәнең таланты үзенчәлекле, шуңа аның язу алымы да башка авторлардан берникадәр аерыла төшә. Аны зур хәрефтән "Чәчән шагыйрә" дияргә мөмкин. Ничек сөйләсә, шулай ук яза, ничек язса, шулай ук бәян итә. Афоризмнарга бай булганлыктан аның иҗат җимешләре җиңел укыла, хәтергә дә тиз сеңә.
Бу китап – Рәвия Ганиеваның чираттагы шигырьләр җыентыгы. Зүрнәй үз куллары белән язып калдырган, әлегә китапларда басылмаган шигырьләрен күргәч, аларны барлап, укучылары игътибарына тәкъдим итү теләге туды бездә. Ул үзенең шигырьләренең гомерле булуын, мөмкин кадәр күбрәк кешеләр аның иҗаты белән таныш булуын теләгәнен аңладык.
Еллар үткән саен, зүрнәй ныграк сагындыра. Ярый әле шигырьләр язып, китаплар бастырып калдырган, аларны укыгач, үзе исән вакыттагы кебек, аның белән сөйләшеп утырган сыман хис итәбез үзебезне.
Бу җыентык өстендә эшләгәндә, зүрнәебезнең никадәр тирән фикерле, зиһенле, акыллы хатын-кыз, ана булуына тагын бер тапкыр инандык, аның тел байлыгына сокландык. Кайсыбер шигырьләрендә нәкъ менә әлеге вакытта үзебезгә кирәк булган киңәшләрне таптык, гүя зүрнәйнең җаны безгә көч биреп тора. Дистә еллар үтсә дә, аның иҗаты һаман актуаль булып кала.
Без, аның бишенче кызы Рәйфәнәнең кызлары Дилбәр һәм Алия, бу җыентыкны булдырып, зүрнәйнең иҗатына яңа сулыш өрдек, дисәң дә ярыйдыр. Сеңлем Алия кулдан язылган шигырьләрне җыеп, аларны электрон форматка күчерде, тышлыгын ясады, бастырды. Мин, Дилбәр, корректор ролен башкардым, китапны Литреста урнаштырдым.
Үзе исән булса, бу вакыйгаларга ул бик шатланыр иде дип, уйлыйбыз. Хәер, ул әле дә үзенең шигырьләрендә, китапларында, балаларында, һәм безнең йөрәкләрдә яши.
Атнабай әйтмешли:
Зүрнәебез Рәвия Ганиеваның иҗаты яшәсен, күңел түреннән үсеп чыккан гөлләре шиңмәсен, кабат чәчәк атсын, укучылар күңелендә үз урынын тапсын дигән теләктә калабыз
Сагышларга батып сагышлансам,
Кешеләргә әгәр ачулансам,
Үсмәс иде күңел гөлләрем.
Ак кәгазьгә бер дә тошмәс иде
Йөрәккәем түрендә сакланган
Инде әллә кайчан белгәнем.
Хис ташкыны мине басмас иде,
Йөретмәс тә иде йөгертеп.
Кайгы килә калса, йөрәгемне
Үтәр иде һәрвакыт өтеп.
Яши алмас идем, ахры, бер дә
Шатлык-сөенеч һәм бәхет көтеп.
Сагышларга батып, үпкәләсәм,
Күрмәс идем җирдә матурлык.
Аллаһ биргән көчтән сөенә белдем.
Күңел гөлем чәчәк атырлык.
Күңел гөлем чәчәк аткан чакта
Түгелмен шул өйдә ятырлык.
Хис ташкыны шаулый йөрәгемдә.
Чит кешеләр түгел, мин үзем дә
Кайчак булам шаклар катырлык.
Бер карыймын алдыма,
Бер карыймын артыма.
Елмаеп, көлеп сөйләшү
Бәйле тормыш шартына.
Бер карыймын борылып,
Бер карыймын як-якка.
Еракларда яшәсәк тә,
Нур сибик туган йортка.
Бер буламын күмәктә,
Бер калам ялгызлыкта.
Тормыш бит ул борчулы да,
Табыла кызык чак та.
Бер карыймын алдыма,
Бер карыймын артыма.
Елмаеп, көлеп сөйләшү
Бәйле тормыш шартына.
Борчылганда, күңелкәем
Шат кешегә тартыла.
ар хисем тау чишмәсе
Булып кисәк артты ла.
***
Оныт әле авыр чакларыңны,
Искә төшер әле шатлыгын.
Кешеләрне сөеп караганнан
Килер, кешем, матур картлыгың.
Оныт әле газап чиккәнеңне,
Искә ал син дәртле чагыңны
Күпме көтә сине шул вакытлар,
Матур чагың сине сагынды.
Оныт әле мәшәкәтьләр белән
Газап белән үткән көнеңне.
Уйла әле гомер агышларын
Бәхетләргә күмәр кешеңне.
Оныт әле, оныт барлык-барлык
Әгъзадагы булган чиреңне.
Уең, эшең, ышанычың белән
Матурла син туган җиреңне.
***
Китеп барам балачакка,
Хыял арбамны тартып.
Шул минутта язар хисләр
Китәләр кинәт артып.
Борылып кайтам балачактан
Тынычланып, шатланып.
Чабышабыз машинада,
Йөрми хәзер бер кеше дә
Таяк атка атланып.
Автобуста җилдерәбез
Туган якка, сагынгач,
Ашыкмыйбыз, тик барабыз
Җил, яңгыр, буран тынгач.
Җәяу йөрү кая инде
