Osee inter prophetas minores, Isaiae et Michaeae in Iudaea contemporaneus. Osee prophetae liber primus inter libros prophetarum minorum, prima pars saeculi VIII pertinet. BC e., constat 14 cap. Verbum Osee ad septentrionem refertur, id est, regnum Israel sub Ieroboam II. Osee tribules suos morali feritate denunciabat idololatriam (conversus ad religionem Chananaeam, quae sub Ieroboam I introducta est) et adulationem Aegypti et Assyriae potestati. Prophetare coepit in media parte regni Ieroboam II, circiter DCCL aCn. e., probabiliter paucis annis post apparitionem Amos prophetae. Dominus, deus patrum, exspectat conversionem populi apostatae, miserebitur Israelis, sanabit eos ab insidiis et diliget eos. Dei erga Israel habitus veluti conubialis coniunctio, perfidia populi – tamquam uxoris infidelitas viro suo exhibetur. Haec similitudo in omnibus libris posterioribus Bibliorum usque ad novi testamenti Revelationem Ioannis Theologi comprehendit.
Commentarii scholares in uncis post singulos versiculos dati sunt.
Caput 1
1 Verbum Domini, quod factum est ad Osee filium Beeri, in diebus Oziae, Joathan, Achaz, Ezechiae, regum Juda, et in diebus Jeroboam, filii Joas, regis Israel. ("Verbum Domini" est oratio hypnotistae sacerdotis, qui "electos" inspiravit utile sacerdotio iudaico, quod sane posterius postscriptum est, et in eo non accurate tempus Osee propheticae locutionis significatur. Osee nec sub Ieroboam II, rege regni Israel, et sub Ezechia rege Iudae praedicare potuit, cum prior fere dimidio saeculo ante secundus regnasset mortuus. In ultimis annis regni Ieroboam coepit loqui cum prophetiis suis et complevit ante DCCXXXIV. In hoc Assyrius rex Theglath-pileser III aggressus est regnum Israel et cepit multas regiones suas, et cepit Osee usque ad Galaad. Ad Israelem pertinent (6, 8). Sic fit ut Osee eodem fere tempore cum Amos prophetaverit, vel forte paulo post, id est, inter 750 et 734 a.C.n. Israel post mortem Ieroboam, sine dubio, coped: domus regiae, occupatio throni ab usurpatoribus, defectibus militaribus).
2 Principium verbi Domini ad Osee. Et dixit Dominus ad Osee: Vade, sume tibi uxorem meretricem et filios fornicationis; Vehementer enim fornicatur terra ista, a Domino profecta est. (Osee (Gosheya), Samarita natione, Hebraeorum dei cultum adoptavit, Vetus Testamentum ei ostendit in exemplum obedientiae et obedientiae Deo, Judaeorum intentio haec erat, uti propheta hoc suo. contentiones contentiones, ei suggerentes oportere ducere meretricem, adoptare filios suos, necessitatem ostendentes ad “veram religionem” reverti, paratus est Deus quoslibet peccatores paenitentes suscipere).
3 Abiit quoque et accepit Gomer filiam Diblaim; et concepit et peperit ei filium. (The hypnotized officiose negotium perfecit).
4 Et dixit Dominus ad eum: Da ei nomen Jezrael, quoniam adhuc modicum, et quaeram sanguinem Jezrael de domo Jehu, et complebo regnum domus Israel, (Dominus Deus, id est sacerdos Iudaismi Osee nomine necessario inspiravit ad perficiendum regulam "domus Israel", qui "mutavit" Dominum et ad deos alienos defecerat.
5 Et erit in die illa: conteram arcum Israel in valle Jezrahel. Haec est ripa occidentalis Iordanis.
6 Et concepit adhuc et peperit filiam. iam enim non miserebor domibus Israel. (Loruhama – "indonatus").
7 Et domui Juda miserebor, et salvabo eos in Domino Deo suo; (post interpolationem: "Domus Juda" sunt posteri Davidis).
8 Et lactans immisericorditer, concepit, et peperit filium. (genus pergit).
9. Et dixit, Voca nomen ejus Loammi, quia non populus meus, et non ero vester. (Loammi – "non populus meus").
10 Et erit numerus filiorum Israel sicut arena maris, quae sine mensura est, neque numerabitur. et dictum est eis: "Non populus meus es", dicent eis: "Filii Dei vivi". (A post insert. "Deus viventium", id est, homo vivens cum ingenio hypnotico, qui antiquitus "Dominus Deus" habitus est.
11 Et congregabuntur filii Juda et filii Israel, et faciet sibi caput unum, et egredientur de terra. magnus enim dies Jezrahel! (postea insert. mentio possibilitatis futurae unionis Israelitarum et Iudaeorum).
Caput 2
1 Dicite fratribus vestris: Populus meus et sororibus vestris: Misericordiam. (Sacerdotes Iudaismi omnibus verbis indulgebant ut Iudaeos iterum in sua retiacula alliceret,' hoc enim per suos confisos, id est, hypnotizatos prophetas declarabant, quod, inquiunt, Deus ignoscit et miserebitur eorum. si ad sinum Iudaismi revertantur).
2 Pete matrem tuam, pete ; non est enim uxor mea, et ego non sum vir eius; a facie sua fornicationem amoveat, et ab uberibus suis adulterium (Potes etiam matrem tuam petere, si Judaismi non est adhaerens, maximum est quod redit in sinum Judaismi).
3 Ne denudabo eam, et revelabo illam sicut in die qua natus est, et dabo eam in solitudinem, et convertam eam in aridam, et sepeliam in siti. (Si mulier non revertitur, omnes casus eam exspectant. Solus homo vindicativus, qui vult "stulte caput" ordinariae Israelis, ut aliquid inde consequi possit.
4 Et filiorum illius non miserebor, quoniam filii fornicationum sunt. Filii sui veniam non expectent.
5 Fornicata est enim mater eorum, et confusa est quae concepit eos; dixit enim: "Ibo post amatores meos, qui dant mihi panem et aquam, lanam et linum, oleum et potum". (fornicatio intelligitur pro cultu deorum externorum et cultura idolorum externorum).
6 Propterea ecce ego obstruam viam illam spinis et cingam eam sepe, et non inveniet semitas eius, (A analogia cum constructione cuiusdam sepei).
7 Et sequetur amatores suos, et non apprehendet eos, et requiret, sed non invenit, et dicet: Ibo, et revertar ad primum virum: tunc enim melius erat. mihi quam nunc." (Allegoria de necessitate redeundi ad sinum Iudaismi).
