Кунтумыш — тат. (т.) Кундугмиш.
Кунчура — тат. (т.) Кун + Чура.
Купал— н.-п. «сила, мощь», букв, «столп».
Кур — т. КСИ 1. «отважный, герой»; 2. «слепой».
Курайб— а. ласкат. ф. от Карб.
Курайш — а. название арабского рода, жившего в Мекке, к
которому принадлежал Пророк Мухаммад
Курайши (Кураши) — а. принадлежащий к роду Курайш.
Курбан — п. т. (а.) «жертва; пожертвованный».
Курбанали — п. (а.) Курбан + 'Али.
Курбанбай — тат. (а.-т.) Курбан + Бай.
Курбанбаки— тат. (а.-т.) Курбан + Баки.
Курбанбек — тат. (а.-т.) Курбан + Бек.
Курбанвали — тат. (а.) Курбан + Вали.
Курбангази — тат. (а.) Курбан + Гази.
Курбангали — тат. (а.) Курбанали.
Курбанкилде — тат. (а.) Курбан + Килде.
Курбанкул — тат. (а.-т.) Курбан + Кул.
Курбанмухсиммад — п. (а.) Курбан + Мухаммад.
Курбаннаби — тат. (а.) Курбан + Наби.
Курбат — а. «родство»; «близость к Богy».
Курбуга — т. Кур + Буга.
Куркмас — т. «бесстрашный».
Куркурхмас — т. «неустрашимый».
Куртимур — т. «отважный и стойкий».
Куруглы — т. Гуруглы.
Курхабиб— т.-а. Кур + Хабиб.
Курхамза — т.-п. Кур + Хамза.
Курхасан — т.-а. Кур + Хасан.
Куршах— т.-п. Кур + Шах.
Куршахрух— т.-п. Кур + Шахрух.
Курыч — т. КСИ «металл, сталь».
Курычбай — тат. (т.) Курыч + Бай.
Курычбулат — тат. (т.) Курыч + Булат.
Курычджан — тат. (т.-п.) Курыч + Джан.
Курычтимер — тат. (т.) Курыч + Тимер.
Курычхан — тат. (т.) Курыч + Хан.
Кусай — а. «далекий»; имя одного из предков Пророка
Мухаммада
Кусербай — баш. «кочевник, кочующий», «кучер».
Кусябай — тат. «долгожданный бай (мальчик)».
Кусямеш — тат. «долгожданный [ребенок]».
Кусянак— тат. «долгожданный [ребенок]».
Кусякул— тат. «долгожданный раб [Божий]».
Кут — (т.) только КСИ «счастье».
Кутадгу — (т.) «приносящий счастье».
Кутайба — а. «дротик, стрела»; Кутайба б. Муслим —
мусульманский полководец, наместник Хорасана, с чьим
именем связан приход ислама в Среднюю Азию и Восточный
Туркестан.
Кутан — т. «счастливый».
Кутб— а. «глава, стержень, ось, полюс»; «святой».
Кутб ад-Дин (Кутбуддин) — а. Л. «полюс веры».
Кутби — а. сокр. ф. от Кутб ад-Дин.
Кутбиддин — тадж. узб. (а.) Кутб ад-Дин.
Кутдус — баш. тат. (а.) Куддус.
Кутек — тат. «долгожданный [ребенок]».
Кутепалдык — тат. «мы, наконец, дождались [ребенка]».
Кутепалдым — тат. «я, наконец, дождался [ребенка]».
Куткила — т. «приходит счастье».
Кутлу — т. КСИ «счастливый, благословенный».
Кутлубуга — т. Кутлу + Буга.
Кутлуг — т. Кутлу.
Кутлугаба — т. Кутлуг + Аба.
Кутлугбуга — т. Кутлуг + Буга.
Кутлугкадам— т. «счастливый, приносящий счастье».
Кутлугтимур — т. Кутлуг + Тимур.
Кутлугходжа — т. Кутлуг + Ходжа.
Кутлугшах — т. Кутлуг + Шах.
Кутлы — т. КСИ Кутлу.
Кутлыбай — тат. (т.) Кутлы + Бай.
Кутлыбарс — тат. (т.) Кутлы + Барс.
Кутлыбек — тат. (т.) Кутлы + Бек.
Кутлыби — тат. (т.) Кутлы + Би.
Кутлыбирде — тат. (т.) «[Бог] дал счастливого
ребенка».
Кутлыбуга — тат. (т.) Кутлы + Буга.
Кутлыбулат — тат. (т.) Кутлы + Булат.
Кутлывали — тат. (т.-а.) Кутлы + Вали.
Кутлывафа — тат. (т.-а.) Кутлы + Вафа.
Кутлыгали — тат. (т.-а.) Кутлы + 'Али.
Кутлыгалам — тат. (т.-а.) Кутлы + Алам.
Кутлыгарай — тат. (т.) Кутлы + Гарай.