Мухамметсаттар — тат. (а.) Мухаммад + Саттар.
Мухамметсафа — тат. (а.) Мухаммад + Сафа.
Мухамметсултан— тат. (а.) Мухаммад + Султан.
Мухамметтагир — тат. (а.) Мухаммад + Тахир.
Мухамметфазыл — тат. (п.-а.) Мухажмадфазил.
Мухамметфаиз — тат. (а.) Мухаммад + Фаиз.
Мухамметфарук — тат. (п.-а.) Мухаммадфарук.
Мухамметфатих — тат. (а.) Мухаммад + Фатих.
Мухамметхабиб — тат. (а.) Мухаммад + Хабиб.
Мухамметхабир — тат. (а.) Мухаммад + Хабир.
Мухамметхади — тат. (а.) Мухаммад + Хади.
Мухамметхази — тат. (т.-п.) Мухаммад + Хаджи.
Мухамметхаир — тат. (а.) Мухаммад + Хайр.
Мухамметхайдар — тат. (а.) Мухаммад + Хайдар.
Мухамметхалис — тат. (а.) Мухаммад + Халис.
Мухамметхан — тат. (а.-т.) Мухаммад + Хан.
Мухамметханиф — тат. (а.) Мухаммад + Ханиф.
Мухамметхарис — тат. (а.) Мухаммад + Харис.
Мухамметхасан— тат. (а.) Мухаммад + Хасан.
Мухамметхафиз — тат. (а.) Мухаммад + Хафиз.
Мухамметхузя — тат. (т.-п.) Мухаммад + Ходжа.
Мухамметхусайн — тат. (а.) Мухаммад + Хусайн.
Мухамметшакир — тат. (а.) Мухаммад + Шакир.
Мухамметшакур — тат. (п.-а.) Мухаммадшакур.
Мухамметшан — тат. (а.) «славный, доблестный Му-
хаммад».
Мухамметшах — тат. (а.-п.) Мухаммадшах.
Мухамметшейх — тат. (а.) Мухаммад + Шайх.
Мухамметшир — тат. (а.-п.) «лев [Пророка] Мухаммада».
Мухамметъяр — тат. (п.-а.) Мухаммадъяр.
Мухамметъясир — тат. (т.-п.) Мухаммад + Йасир.
Мухаррам — а. 1. «священный; запрещенный, непри-
косновенный»; 2. «родившийся в мусульманский месяц
мухаррам».
Мухафиз — а. «хранитель, страж, охранник».
Мухафиз ад-Дин (Мухафизуддин) — а. Л. «страж рели-
гии».
Мухбир — а. «вестник, гонец».
Мухибб (Мухиб) — а. «любящий».
Мухибб ад-Дин (Мухиббуддин) — а. А. «любящий рели-
гию».
Мухибали — п.-а. Мухибб + 'Али.
Мухиб Аллах (Мухибуллах) — а. «любящий Аллаха».
Мухибетдин — тат. (а.) Мухибб ад-Дин.
Мухиддин — тадж. узб. (а.) Мухйи ад-Дин.
Мухим— а. «важный, значительный, необходимый».
Мухйи — а. «дающий жизнь, оживляющий».
Мухйи ад-Дин (Мухйиддин) — а. Л. «оживляющий рели-
гию».
Мухит— а. 1. «окружающий»; 2. «океан».
Мухлис— а. «искренний, честный, чистосердечный».
Myхлис Аллах— а. «чистосердечный раб Аллаха».
Мухлисхан — т. (а.) Мухлис + Хан.
Мухриз—а. «добивающийся своей цели, победитель»; Мухриз
ибн Надла — один из сподвижников Пророка Мухаммада
Мухсин — а. «обходительный, благодетельный»; имя одного из
внуков Пророка Мухаммада , который умер в детстве.
Мухтади — а. «вставший на путь истины, идущий по
правильному пути».
Мухтар — а. 1. «избранный»; 2. «свободный, независимый».
Мухтар Аллах (Мухтаруллах) — а. «избранный [слуга]
Аллаха».
Мухтар ал-Хакк (Мухтарулхакк) — а. «избранник Истины
[Аллаха]».
Мухтарам — а. «уважаемый, почитаемый».
Мухтасар — а. «скромный, кроткий».
Мухтасиб— а. «следящий за чистотой нравов».
Мушавир — а. «просящий совета».
Мушарраф — а. «почитаемый, возвышенный».
Мушарриф — а. «тот, кто возносит, почитает».
Мушир— а. «советчик, советник».
Мушриф—а. «смотритель»; «возглавляющий, руководитель».
Мушриф ад-Дин (Мушрифуддин) — а. Л. Мушриф +
Дин.
Муштак— а. «страстно влюбленный».
Муштари — а. планета Юпитер.
Мушфик — а. «сострадательный, заступник».
Н
Набат — п. (а.) «росток, растение».
Набатали— п. (а.) Набат + 'Али.
Наби — а. «пророк, посланник».
Набиахмет — тат. (а.) Наби + Ахмад.
Набиб— а. «умный, одаренный».
Набиджон — тадж. (а.-п.) Наби + Джан.
Набикул(и) — т. (а.) Наби + Кул.