I od razu zaczął tańczyć przed Grajkiem (и сразу начала танцевать перед Музыкантом;
I od razu zaczął tańczyć przed Grajkiem, przy czym sam sobie gwizdał, i to właśnie te same wszystkie melodie, które Grajek zwykle grał na skrzypcach. Grajek raz i drugi przetarł oczy, tak jakby nie chciał wierzyć temu, na co patrzył. Potem przyszło mu na myśl, że może zdrzemnął się nad wodą i to wszystko śniło mu się tylko. Więc żeby się upewnić, że to nie było snem, uszczypnął się w nogę. Uszczypnął się tak mocno, że aż krzyknął z bólu. Szczupak przestał tańczyć, stanął przed Grajkiem, roześmiał się i powiedział:
– Nie dziw się (не удивляйся), Grajku, ja naprawdę umiem tańczyć (я действительно умею танцевать). Zagraj mi na skrzypcach (сыграй мне на скрипке), to jeszcze piękniej zatańczę (я ещё красивее станцую).
– Kiedy nie mam strun (/как играть/, если у меня нет струн,
Szczupak machnął lekceważąco płetwą (Щука махнула пренебрежительно плавником).
– Jak kto umie grać (если кто/-то/ умеет играть) – odpowiedział (ответила) – to na wszystkim zagra (то на всём сыграет). Zrób sobie struny ze sznurka (сделай себе струны из верёвки).
– Nie dziw się, Grajku, ja naprawdę umiem tańczyć. Zagraj mi na skrzypcach, to jeszcze piękniej zatańczę.
– Kiedy nie mam strun – odpowiedział Grajek. Nareszcie musiał już w to wierzyć, że udało mu się wyłowić takiego niezwykłego Szczupaka, który naprawdę umiał tańczyć.
Szczupak machnął lekceważąco płetwą.
– Jak kto umie grać – odpowiedział – to na wszystkim zagra. Zrób sobie struny ze sznurka.
