– Idź jeno też do brata, a pożycz od niego wiertelika, będziemy mierzyć te dukaty.
Żona poszła, bratowa dziwiła się wielce, co by takiego mierzyć chcieli. Oni mierzyli i liczyli.
– No (ну)! toż będziemy mieli czternaście wierteli dukatów (да ведь у нас будет четырнадцать вертелей дукатов;
Gdy brat wiertelik odebrał (когда брат получил вертелик;
– No! toż będziemy mieli czternaście wierteli dukatów – rzekł do niej mąż – a teraz odeślij przez które dziecko ten wiertelik bratu.
Gdy brat wiertelik odebrał, ciekawy był, co też nim było mierzone: ogląda, a tu w szparach na składaniu ujrzał, że mu się coś błysło; dobywa nożem, widzi, że dukat; puka, aż tu czternaście dukatów wyleciało. Jeszcze go większa wzięła ciekawość, pobiegł do brata i mówi:
– Jakeście mierzyli (как /же/ вы измеряли)? zostało czternaście dukatów w miarze i niosę je na powrót (осталось четырнадцать дукатов в мерке и несу их снова;
Wałek rzekł (Валек сказал):
– Zatrzymaj je, mój bracie (оставь их, мой брат)! mnie Pan Bóg opatrzył (меня Господь Бог одарил)
– Jak to (как это)? – pyta brat (спрашивает брат).
A Wałek mu całą przygodę opowiada (а Валек ему всё приключение рассказывает).
– Jakeście mierzyli? zostało czternaście dukatów w miarze i niosę je na powrót.
Wałek rzekł:
– Zatrzymaj je, mój bracie! mnie Pan Bóg opatrzyli
– Jak to? – pyta brat.
A Wałek mu całą przygodę opowiada.
Zła sąsiada nie chciała dzieciom wierzyć (злая соседка не хотела детям верить), co jej gadały (что они ей говорили;
– Ej, to się może diabłu zapisał (эх, может быть, это дьявол был: «может быть, он дьяволу себя зарекомендовал»;
– Ale gdzie zaś (но где же = да где там) – mówi mąż (говорит муж). A ona znowu (а она снова):
