Vortaro de Esperanto 1910 полностью

Pension oni ricevas en diversaj landoj post 25-, 30-, 35-jara servado.

Pensiulo.

Homo, kiu ricevas pension.

Pensiono.

Ĉambro, loĝejo, luata kun la manĝo.

Penti.

Bedaŭri, ke oni pekis.

Pento.

Bedaŭro, ke oni pekis.

Pentofari.

Nuligi sian pekon per bonaj faroj.

Pentametro.

Verso, konsistanta el kvin eroj, uzata de la antikvaj grekaj kaj romanaj poetoj.

Pentekosto.

Festo kvindek tagojn post la Pasko.

Pentri.

Kolore reprodukti estaĵojn, objek- tojn sur papero, sur tolo:

pentri portreton, pentri pejzaĝon.

Pentrado.

Pentrarto.

Pentristo.

Homo, kies arto estas pentri.

Pentraĵo.

Pentrita bildo.

Pentrinda.

Merit- anta esta pentrita (pri scenoj kaj vidaĵoj):

pentrinda lando.

Peonio

(Bot.). Vegetaĵo el la familio de pranunkulacoj

(Pseonia).

Pepi.

Eligi delikatan, mallaŭtan sonon, kiel la birdoj.

Pepsino.

Fermento de la digesta suko de l' stomako.

Peptono.

Albumino, kiu fariĝis asimilebla sub la influo de acida solvaĵo de pepsino.

Per.

Prepozicio por esprimi instru- menton, rimedon, manieron, membron, organon, personon, kiun oni uzas por fari ion:

bati per bastono, tranĉi per tondilo, amuzi per kanto, levi per mano, vidi per okuloj, sendi per servisto.

Senpere.

Rekte, mem, ne per aliaj:

veturi senpere Parizon, sciigi senpere al ĉefo.

Peranto.

Homo, per kiu oni aranĝas aferojn kun alia persono:

agento.

Percepti.

Konscie senti.

Percepto.

Konscia sento.

Pereo

(Zool.). Manĝebla fiŝo et la vico de la ostfiŝoj

(Acerina cernua).

Perdi.

Per akcidento ĉesi havi objekton aŭ bonon, kiun oni posedis:

perdi monujon, perdi sanon.

Perdiĝi.

Esti perdita, ne atinginte la celon:

La letero perdiĝis en la poŝto.

Perdo.

Seriiĝo per akcidento de tio, kiun oni posedis:

perdo de naztuko, perdo de la vidsento.

Perdriko

(Zool.). Birdo el la vico de la kokoj, kun delikata viando

(Perdix cinerea).

Perei. - 1.

Perdi la vivon per akcidenla morto:

perei en batalo.

- 2.

Esti detruita per akcidento:

La ŝipo pereis de ventego.

Pereo. - 1.

Perdo de la vivo per akcidenta morto. -

2.

Detruiĝo per akcidento.

Pereigi.

Kaŭzi pereon.

Pereiga.

Kiu pereigas:

pere- iga falo.

Perfekta.

Posedanta

ĉiujn

necesajn kva- litojn en plej alta grado, sen mankoj:

perfekta kantisto, perfekta verko.

Perfekte.

En perfekta maniero:

perfekte ludi.

Perfekteco.

Eco de tio, kio estas perfekta.

Perfektigi

Fari ion perfekta:

La ekzercoj perfektigas.

Perfektiĝi.

Fariĝi perfekta:

perfektiĝi en pafado.

Perfektigebla.

Kiu povas esti perfektigita.

Perfekto.

Gramatika formo de la verbo, montranta fakton plenumitan, unufojan agon.

Perfidi.

-

1.

Ruze transdoni en la povon de malamikoj; forlasi en danĝero:

La taĉmento perjidis sian ĉefon kaj transiris al lamalamiko.

- 2.

Rompi, trouzi la konfidon:

perfidi la edzinon.

- 3.

Sciigi tion, kio devis resti sekreta:

perfidi ies sekreton.

Perfido.

Ago de tiu, kiu perfidas.

Perfida.

De perfido, kiu perfidas.

Perfidulo.

Homo, kiu perfidas.

Pergameno.

Ŝafa ledo, sur kiu oni skribas gravajn aktojn aŭ diplomojn.

Periferio.

Ekstera parto de ebeno, ĉirkaŭita de kurba linio.

Perigeo

(Astr.). Punkto de la orbito de planedo, en kiu ĝi estas plej proksime de la tero.

Perimetro. - 1.

(Geom.). Sumo de la lateroj de multangulo. -

2.

(Med.). Instrumento, por mezuri la vidkampon.

Periodo. - 1.

(Mat.). Tutaĵo de l' ciferoj, kiuj ripetiĝas senfine en decimala frakcio. -

2.

Vico de jaroj, dividaĵo de tempo, karakterizata de rimarkindaj faktoj, ecoj:

la periodo de la krucmilitoj.

Perioda.

Kiu ripetiĝas post difinita tempo:

perioda febro, perioda eldonaĵo.

Periode.

En perioda maniero. Komparu:

Fazo, epoko, stadio.

Peristilo.

Galerio, ĉirkaŭanta korton.

Peritoneo

(Anat.). Membrano, kiu kovras kaj kunigas la intestojn.

Perko

(Zool.). Fiŝo manĝebla el la vico de la ostfiŝoj

(Perca fluviatuis).

Perlo.

-

1.

Malgranda, ronda, brilanta, blanka korpo, formiĝanta en la interno de l' konko de ostro kaj de aliaj moluskoj.

- 2.

Objekto, persono perfekta: