Sukceno.
Malmola flava, diafana rezina substanco, el kiu oni faras diversajn mal- grandajn objektojn, precipe buŝtubetojn de pipoj.
Sukceso.
Feliĉa, bona rezultato de entrepreno:
Sukcesi.
Havi, atingi feliĉan, bonan rezultaton:
Sukcesa.
Kiu sukcesas:
Sukcese.
En sukcesa maniero.
Sukero.
Blanka dolĉa substanco, fabrikata el diversaj vegetaĵoj, precipe el la betoj kaj sukerkanoj.
Sukeri.
Dolĉigi per sukero:
Sukeraĵo.
Dolĉa frandaĵo:
Sukeraĵejo.
Loko, kie oni faras, vendas sukeraĵojn.
Sulfuro
(Ĥem.). S. Ĥemia elemento, solida flava substanco, trovata en la naturo en kombinaĵoj kun metaloj, uzata por la fabrikado de alumedoj, de l' pulvo k. t. p.
Sulko.
Longforma kavaĵo: sulko de la frunto; sulko, farita per plugilo. Sulkigi. Fari sulkon, sulkojn: sulkigi la frunton.
Sultano.
Mahometana aŭtokrata regnestro:
Sumo - 1.
(Mat.). Rezultato de la adicio; nombro, havanta tiom da unuoj, kiom da unuoj havas ĉiuj adiciitaj nombroj:
- 2.
Kvanto da mono:
Sumigi.
Adicii.
Suno
(Astr.). Centra, plej granda astro de la mondo, en kiu ni loĝas:
Suna.
De suno, koncernanta sunon:
Sunombrelo.
Ombrelo, ŝirmanta de la suno.
Supo.
Kuirita fluida manĝaĵo, kiun oni manĝas per kulero:
Supujo.
Vazo, en kiu oni portas supon el la kuirejo.
Super.
-
1.
Prepozicio, per kiu estas esprimata:
Loko, kiu estas pli alte {tiel, legu: alta} ol alia loko aŭ objekto, de kiu ĝi estas apartigita per libera interspaco:
Pli alta grado, rango, forto:
- 2.
Prefikso, havanta la saman signifon:
Superi.
Esti super io.
Supera.
Kiu estas super io:
Superlativo.
Gramatika formo de la adjektivo aŭ adverbo, esprimanta la plej altan gradon de eco:
Superstiĉo.
Kredo pri mistera, supernatura povo de objektoj kaj cirkonstancoj:
Superstiĉa.
Havanta superstiĉojn.
Supozi.
Akcepti ion vera, ebla, ne posedante pruvojn:
Supozo.
Penso, opinio de tiu, kiu supozas. Komparu:
Diveni, konjekti, suspekti.
Supre.
En alta loko ĉe la ekstremo, kontraŭa al la bazo:
Supra.
Estanta supre:
Supro.
Supra ekstremo, supra parto:
Supren.
En supran lokon, al supra loko.
Malsupre.
En malalta loko, proksime de la bazo.
Malsupra.
Estanta malsupre.
Malsupren.
En malsupran lokon, al malsupra loko.
Supraĵo.
Supra, ekstera parto de objekto;
Supraĵe.
Sur la supraĵo, ne profunde, ne precize:
Supraĵa.
Estanta sur la supraĵo, ne profunda, ne preciza.
Sur. - 1.
Prepozicio por esprimi:
Lokon, kiu estas pli alte {legu: alta} ol alia loko, kiu kovras alian lokon:
Direkton al tia loko:
- 2.
Prefikso kun la sama senco:
Surda.
Tute ne posedanta aŭ posedanta tre malfortan kapablon aŭdi:
Surdeco.
Stato de tiu, kiu estas surda.
Surdigi.
Fari iun surda:
Surdiĝi.
Fariĝi surda.
Surdulo.
Homo surda.
Surfaco
(Geom.). Postesigno de moviĝanta linio; figuro havanta du
Safo
(Zool.). Hejma duhufulo, edukata pro viando kaj lano
Saho.
Persa regnestro.
Sajni.
-
1.
Havi aspekton, erarigantan pri la realoj ecoj:
- 2.
Ne esti sciata certe, esti supozata:
Sajna.
Kiu ŝajnas:
Sajne.
