Esti regata de pasio:
Ekflami.
Komenci flami, fariĝi flamanta.
Flamigi.
Fari ion flamanta:
Flamema.
Kiu facile flamas, pasia:
Flano.
Plata bakaĵo de pasto.
Flanelo.
Malpeza ŝtofo el delikata lano.
Flanela.
El flanelo.
Flanko.
Ĉiu parto aŭ surfaco de objekto, ekster la supra kaj malsupra:
domo,
Flanka. - 1.
Estanta de flankoj, okupanta flankon:
-
2.
Ne ĉefa, ne grava:
Flanke. Ĉe flanko, apud.
Flankiri.
Iri al flanko, mal- proksimiĝi, foriri de rekta vojo.
Flari.
Uzi la senton, kiu rekonas kaj distingas la odoroj:
Flati.
Laŭdi por akiri ies favoron:
flatas
Flatema.
Kiu havas inklinon flati.
Flatulo.
Persono flatema.
Flava.
Havantala koloron de la citrono, de velkinta folio.
Flegi.
Zorgi kaj kontentigi ĉiujn bezonojn de malsanulo.
Flegistino.
Virino, kies metio estas flegi. Komparu:
Varti.
Flegmo.
Karaktero indiferenta, nesentema por emocioj, malrapidema; indiferenteco, nesentemo:
Flegma.
Karakterizata de flegmo:
Flegme.
En flegma rnaniero, kun flegmo.
Flegmulo.
Persono flegma.
Fleksi.
-
1.
Kurbigi, arkformigi: fleksi branĉon.
- 2.
Venki, obeigi, humiligi: fleksi obstinon, fieron.
Fleksiĝi.
Fariĝi fleksita.
Fleksebla.
Kiu povas esti fleksita: La fero estas fleksebla, la ŝtono ne estas fleksebla.
Fleksio.
Gramatika finiĝo, kiu ŝanĝiĝas en la deklinacio kaj konjugacio: «
Fliki.
Surkudri sur truita vesto pecojn de drapo, tolo, k. t. p.:
Flikaĵo.
Peco de drapo, tolo, k. t. p., surkudrita sur truita vesto:
Flirti.
-
1.
Delikate moviĝi en la aero tien kaj returnen; flugi ĉirkaŭ io tien kaj returnen:
- 2.
Amindumi: Ne ĉiam amas tiu, kiu flirtas.
Flirto.
Movoj de tio, kio flirtas; agoj, vortoj de tiu, kiu flirtas.
Flirtema.
Kiu facile flirtas, kiu havas inklinon al flirto.
Floko.
Malgranda peco de ŝtofo, moviĝanta en la aero kaj ne tuj falanta teren:
Flori.
-
1.
Produkti, naski florojn; esti kovrita de floroj:
- 2.
Esti en prospera stato:
Floro.
Kolora parto de vegetaĵo, enhavanta la reproduktajn organojn:
Florado.
Stato, tempo, kiam la vegetaĵo floras.
Ekflori.
Kovriĝi de floroj, komenci flori:
Floreno.
Aŭstria monero, valoranta du frankojn. {kp.: guldeno}.
Floso.
Trabaro por surakva transporto de la ligno, el kiu ĝi konsistas.
Flosi.
Transporti per floso.
Flosisto.
Persono, kies profesio estas konduki flosojn.
Flui.
Ĉe malforta kuniĝo de la eroj moviĝi malsupren: La akvo Jluas en la rivero. La vino ĵluas tra truo en la barelo.
Fluo.
Movo de tio, kio fluas: La ĵluo de akvofalo estas tre rapida.
Flua.
-
1.
Kiu fluas.
- 2.
Facila, senhalta: flua parolado.
Flue.
En flua maniero. Senflua. Ne posedanta fluon: La akvo de lageto estas senflua.
Alfluo.
Leviĝo de la akvo de l' maro kaj ĝia fluo al la bordo.
Forfluo.
Malleviĝo de la mara akvo kaj ĝia fluo for de la bordo.
Superfluo.
Troo.
Superflua.
Troa, ne necesa.
Flugi.
Sin movi en la aero per specialaj membroj, kiujn posedas la birdoj kaj insektoj: La birdoj povas flugi antaŭen, rondflugi kaj flugpendi.
Flugo.
Movoj de tio, kio flugas.
Flugilo.
Membro de insektoj kaj birdoj, per kiu ili sin movas en la aero.
Fluida.
Kies eroj facile moviĝas unu apud alia kaj sur alia:
Fluidaĵo.
Fluida korpo: La fiziko distingas solidaĵojn, gasojn kaj fluidaĵojn.
Fluidigi.
Fari ion fluida:
Fluidiĝi.
Fariĝi fluida.
Fluoro