O gund?n Roza il?, dem?k olar ki, az qala h?r gun gorusurduk. Yavas-yavas dostlugumuzun statusu boyuyub el? h?dd? catd? ki, gorusm?yimiz qanuna cevrildi. Art?q, ist?diyimiz yer? v?d?l?sirdik. Gorus vaxtlar?m?z? intizarla, b?lk? d? h?yacanla gozl?yirdik, – des?m, y?qin s?hv etm?t?m. Art?q, dostluq-tan?sl?q munasib?tl?rimizin oz adiliyini itirdiyini, boyuy?r?k goz?l, h?m d?, bir-birini tamamlayan hissl?r must?visin? koc el?diyini h?r ikimiz goz?l basa dusurduk. Iki yasl? insan?n reall?ga munasib?ti cavanl?g?n s?ltaql?g?ndan yuks?kl?rd? dayanm?sd?. H?r ikimiz g?ncliyin sirin naz-q?mz?li cag?n? coxdan arxada qoymusduq v? s?rb?st, real h?yat?m?z? yasay?rd?q.
