Nú kemur afmælisdagurinn (вот наступает день рождения), þegar Báráður er fjórtán vetra gamall (когда Баурауду четырнадцать лет лет: «зим» исполняется; vetur – зима; gamall – старый). Var hann nú talinn afbragð allra annarra ungra manna (считался он прекрасным юношей; talinn – считающийся; telja – считать; vera afbragð annarra manna – быть выдающимся человеком; afbragð – что-л. превосходное; ungur – молодой) bæði að líkamlegu atgervi og vitsmunum (и телом, и умом; bæði … og – как… так и; líkamlegur – физический; телесный; lík – тело; atgervi – способность; талант; vitsmunir – интеллект). Má því nærri geta (как можно догадаться; nærri – рядом), að þau karl og kerling unnu honum hugástum (что отец с матерью горячо любили его; unna – любить; hugástir – любовь). Segir þá Báráður við foreldra sína (говорит тогда Баурауд своим родителям), að það sé bezt fyrir þau að fara út í skóg og vera þar um daginn (что будет им лучше пойти в лес и провести там денёк), því að þeim þyki að líkindum lítil skemmtun (мол, будет им мало радости), þegar Rauðskeggur fari með hann (когда Рыжебородый уведёт его). Enn fremur sagði hann þeim að fara með svínin þeirra með sér (более того, сказал он им взять с собой свиней; fremur – довольно, весьма; enn fremur – много больше; далее, ещё; svín – свинья). Þau voru ellefu að tölu (их было одиннадцать числом; tala – число) og voru höfð í stíu undir baðstofupalli (и держали их: «имелись они» в хлеву под спальней хозяев; stía – хлев; baðstofupallur – гостиная, совмещённая со спальней в крестьянском доме в Исландии; baðstofa – гостиная со спальней; biðja – запрашивать; stofa – комната; pallur – возвышение; платформа; ступень). „Ekki þurfið þið samt að hleypa þeim út (не нужно вам выгонять их /из хлева/; hleypa – выгонять; приводить в движение; пускать лошадь вскачь), því að það geri ég sjálfur (сам я это сделаю).“
Nú kemur afmælisdagurinn, þegar Báráður er fjórtán vetra gamall. Var hann nú talinn afbragð allra annarra ungra manna bæði að líkamlegu atgervi og vitsmunum. Má því nærri geta, að þau karl og kerling unnu honum hugástum. Segir þá Báráður við foreldra sína, að það sé bezt fyrir þau að fara út í skóg og vera þar um daginn, því að þeim þyki að líkindum lítil skemmtun, þegar Rauðskeggur fari með hann. Enn fremur sagði hann þeim að fara með svínin þeirra með sér. Þau voru ellefu að tölu og voru höfð í stíu undir baðstofupalli. „Ekki þurfið þið samt að hleypa þeim út, því að það geri ég sjálfur.“
