Proximeskante l’insulo, el vidis ke ol levis su eskarpe del aquo per klifi kastelatra. El tandem atingis oli, ma ne trovis rok-tabulo nek sub la aquo sur qua el povis stacar, nek super ol de qua el povis pendar. El natis alonge la kurvo dil klifi, e l’anxio di elua longa fugo pezigis elua membri. Elua manui tastis alonge la stoni eskarpa e subite trovis konkavajo. Singlutante pro alejo, el tiris su ek la aquo e tenis su ferme, blanka deino gutifanta en la febla stel-lumo.
El esis sur ti qui semblis esar gradi skultita aden la klifo. El acensis per oli, presis su an la petro-muro, ed audis la kliktado di remili silencigita. El intence regardis ed opinionis, ke el povis vidar formo neklara qua movis vers la marsho quan el jus livabis. Ma ol es tro fora por esar certa pro l’obskureso, e balde la febla sono cesis, ed el duris klimar. Se esus elua persequanti, esis ne plu bona projeto kam celar su sur l’insulo. El savis, ke la plumulta insuli apud ta marbordo marshoza esis nehabitata. Ico forsan esus celoloko di pirati, ma mem pirati esus preferinda a la bestio quan el eskapabis.
Klimante, el hazarde komparis mentale elua olima mastro a la
El tranis su trans la klifo-bordo e timide regardis l’ombri densa avan el. L’arbori kreskis proxime al klifi, quale solida nigreso. Ulo flug-sisis super elua kapo, ed el blotisis, quankam el rikonocis, ke ol esis nur vespertilio.
El ne prizis ta ombri ebenatra, ma fermigis sua maxilo ed ireskis vers oli, esforcis ne pensar pri serpenti. Elua nuda pedi ne sonis sur la lemo sponjatra sub l’arbori. Inter oli, l’obskureso pavorigante glutis el. Pos apene dekedu pazi, el ne plus povis retroregardar por vidar la klifi ed ultre oli la maro. Kelka plusa pazi, ed el esis tote konfuzigata e perdis senso pri direciono. Tra la branchi interplektita, ne mem stelo esis videbla. El tastis e faletis blinde, subite haltis.
Avan el komencis batado ritmoza de tamburo. El ne expektis audar tala sono en ta loko dum ta tempo. El quik obliviis ol, koncieskis, ke apud el esas prezenteso. El ne povis vidar, ma savis, ke ulo stacis apude en l’obskureso.
Matide kriante, el retropazis, e facante lo, ulo quan el mem panikante rikonocis kom brakio homal kurvigis su cirkum elua tayo. El kriachis ed uzis sua tota yuna forteso por saltar a libereso, ma la kaptanto sizis el quaze el esas puerino, facile opresis elua rezisto frenezioza. La taco qua recevis elua pregi e protesti frenezioza grandigis elua teroro, ed el sentis su portata tra l’obskureso vers la fora tamburo qua pulsis e murmuris.
Dum ke l’unesma tinti di jorno redigis la maro, bateleto havanta sola okupanto proximeskis la klifi. La viro en la batelo esis figuro piktinda. Sharpo karmezina esis ligita cirkum ilua kapo; ilua larja bracho ek reda silko esis zonizita per larja sharpo qua suportis cimitaro en gaino shagrina. La boti orizita plue sugestis kavalkanto kam maristo, ma lu habile traktis la batelo. Tra la blanka bluzo apertita videsis larja pektoro muskuloza, brunigita dal suno.
La muskuli di ilua pezoza brakii bronzea rugizis dum ke il remis per movo-facileso preske felinatra. Feroca viviveso evidenta en omna traito e movo separis il de homi ordinara; ma ilua mieno esis nek sovaja nek solena, quankam l’okuli brulante blua sugestis feroceso facile vekigebla. Yen Konan, qua vagabis aden l’armizita kampeyi dil
Il remis al eskalero skultita quale on familiara kun la cirkumaji, e fixigis la batelo per kordo a saliajo di roko. Pose lu acensis senhezite per l’eskalero rodita. Il esis akute alerta, ne pro ke lu koncie suspektis danjero celata, ma pro ke alerteso esis parto di il, stimulita da lua vivo sovaja.
To quon Ghaznavi konsiderabis esar intuico di animalo o senso sisesma esis nur la fakultati razatra e l’inteleketo sovaja dil barbarulo. Konan havis nul instinto qua dicis a lu, ke homi celate spektis il de la kani dil marbordo.
