De quodam autem episcopo, quern capitis infirmitatis, sicut nobis praedicti magnifici uiri dixerunt, administrare suum non sinit officium, fratri coepiscopoque nostro Aetherio scri psimus ut, si interualla eiusdem infirmitatis habuerit, data petitione ad implendum se locum suum profiteatur non posse sufficere, sed alium ecclesiae suae postulet ordinandum, quia uiuente episcopo quem ab administratione officii sui non culpa sed aegritudo subducit, alium loco ipsius sacri nullomodo permittunt canones ordinari. Si uero nullo tempore ad mentis sanae redit officium, quaeri persona debet uita et moribus decorata, quae et animarum curam gerere et eiusdem ecclesiae causam utilitatesque salubri ualeat ordinatione disponere, talis quae si superextiterit, eius possit loco succedere. Sed et si qui in sacro sunt ordine uel ad clericatus ministerium promouendi, antefato reuerendissimo fratri nostro Aetherio, si tamen ipsius est dioceseos, reseruandum renuntiandumque decreuimus, ut de habita inquisitione, si nulli culpae quam sacri canones insequuntur subiecti sunt, ipse eos debeat ordinare. Excellentiae ergo uestrae cura nostrae se dispositioni coniungat, quatenus nee ecclesiae utilitates, quarum uobis maximus amor est, pereant et bonis uestris excellentiae uestrae mercedis augmenta succrescant.

Similiter uero de quodam bigamo requisiti, an de sacrum ordinem potuisset accedere, iuxta canonicam regulam omnino uetauirnus. Absit enim ne uestris temporibus, in quibus tarn multa pia ac religiosa agitis, aliquid contra ecclesiasticum institutum fieri permittatis.

PraeTati autem uiri magnifici filii nostri dato capitulari[204] inter cetera petierunt, quod sibi ex uestra perhibuere iussione mandatum, ut talis debeat in Galliis a nobis persona transmitti, quae facta synodo cuncta quae contra sacratissimos canones perpetrantur omnipotente Deo possit auctore corrigere. In qua gloriae uestrae curam cognouimus, quantum de uita animae et de regni uestri soliditate cogitatis, quia redemptorem nostrum formidantes eiusque in omnibus praecepta seruantes et hie agitis, ut diu regni uestri gubernacula subsistant, et post longa annorum curricula uos quoque de terreno regno ad regnum caeleste transeatis. Apto autem tempore, si Deo dictum placuerit, ueneranda excellentiae uestrae desideria implere curabimus.

Nos itaque pro munitione locorum, de quibus excellentia uestra scripsit, omnia, sicut uoluit, sancire studimus. Sed ne fortasse ab eorum locorum praepositis eadem decreta nostra quoque tempore supprimantur pro eo quod eis quaedam interdicta esse noscuntur, haec eadem constitute gestis est publicis inserenda, quatenus, sicut in nostris, ita quoque in regalibus scriniis teneatur.

Omnipotens Deus excellentiam uestram in suo semper timore custodiat atque ita uota uestra in filiorum nostrorum excellentissimorurn regum nepotum uestrorum intercedente beato Petro apostolorum principe, cui eos commendatis, adimpleat, ut stabile uobis gaudium de eorum semper incolumitate, sicut cupitis, habere concedat. 

[Григорий — Брунгильде, королеве франков]

Одно свойство ставит Вас выше всех прочих особ королевского достоинства: среди волнений мира сего, часто смущающих умы суверенов, Вы обращаете свою душу к любви к божественному служению и к сохранению мира в почитаемых местах, как если бы Вас не тревожила никакая иная забота. Деяния подобных правителей всегда позволяют подданным пребывать в полнейшей безопасности, и мы назовем народ франков счастливейшим по сравнению со всеми прочими народами, ибо он заслужил означенную королеву, к величайшему благу для себя.

Из Ваших писем мы узнали, что Вы возвели в предместье Отёна церковь, посвященную святому Мартину, а равно монастырь рабынь Божиих и ксенодохий в том же городе. Мы весьма рады и возносим благодарность всемогущему Богу, каковой побудил Ваше искреннее сердце это сделать. Мы в этом деле, также некоторым образом соучаствуя в Ваших добрых деяниях, предоставили, как Вам было угодно, оным заведениям привилегии ради спокойствия и защиты тех, кто там обитает, намереваясь отнюдь не медлить в исполнении желаний Вашего Превосходительства.

Далее, приветствуя Вас с отеческой любовью, сообщаем, что, как Вы просили в письме, мы передали тайное послание сиятельным мужам Бургоальду и Вармарикарию, сыновьям нашим, приближенным и послам Вашего Превосходительства. Что касается их, то знайте: все, что им было велено сказать, они нам открыли, подробно изложив. В этом отношении мы в будущем озаботимся уведомить Ваше Превосходительство о том, что случится. Ибо со своей стороны мы весьма желаем исполнения с Божьей помощью всего, что возможно, и всего, что полезно, для установления мира между Вами и Империей.

Перейти на страницу:

Поиск

Похожие книги