El livis Dorothy sola e retroiris a l’altri. Tin el anke duktis a chambri, e singlu trovis su lojita en agreabla parto dil Palaco. Komprenende ta politeso esis vana relate la Terorigilo; nam sola en sua chambro, lu stacis stulte en un loko apud la pordo, por vartar til matine. Kushar su ne repozigus lu, e lu ne povis klozar l’okuli; do lu restis dum la tota nokto regardeganta mikra araneo qua texis sua araneo-telo en angulo dil chambro, quaze ol ne esis un de la maxim marveloza chambri en la mondo. La Stana Hakisto kushis su sur sua lito segun kustumo, nam lu rimemoris esinte ek karno; ma pro ke lu ne povis dormar, lu pasis la nokto movanta sua charniri adsupre ed adinfre por certigar ke li bone funcionez. La Leono preferabus lito ek sikigita folii en la foresto, e ne prizis esar inkluzita en chambro; ma lu havis tro multa raciono por anxiar pri to, do lu saltis adsur la lito e kurvigis su quale kato e grondetis til ke lu balde dormeskis.
Ye la sequanta matino, pos dejuneto, la verda yunino venis por querar Dorothy, e vestizis el per un de la maxim bela robi ek verda brokatizita satino. Dorothy metis verda silka tuko e ligis verda rubando cirkum la kolo di Toto, e li iris a la Trono-Chambro dil Grand Oz.
Li venis unesme a granda salonego en qua esis multa kortani, omni vesitizita per richa kostumi. Ta homi havis nulo okupar su ecepte vartar omnamatine exter la Trono-Chambro, quankam li nultempe permisesis vidar Oz. Kande Dorothy eniris, li omna kurioze regardis el, ed unu de li susuris,
‘Ka vu advere regardos la vizajo di Oz la Terorinda?’
‘Komprenende,’ respondis la puerino, ‘se lu vidos me.’
‘Ho, lu vidos vu,’ dicis la soldato qua transdonabis elua mesajo al Sorcisto, ‘quankam lu ne prizis, ke homo demandez vidar lu. Certe, komence lu iraceskis, e dicis ke me retrosendez vu adube vu devenabis. Pose lu demandis de me, quale vu aspektas, e me mencioninte vua arjenta shui, lu tre multe interesesis. Fine me parolis a lu pri la marko sur vua fronto, e lu decidis admisar vu a sua prezenteso.’
Tatempe sonis klosho, e la verda yunino dicis a Dorothy,
‘Yen la signalo. Vu mustas enirar la Trono-Chambro.’
El apertis pordeto e Dorothy audacoze tramarchis e trovis su en marveloza loko. Ol esis chambro grand e ronda havanta alte vultizita tekto, e la muri e plafano e planko-sulo esis kovrita per granda smeraldi apude pozita. Centre dil plafono esis granda lumilo, tam brilega kam la suno, qua igis marveloze cintilifar la smeraldi.
Ma to quo maxime interesis Dorothy esis la granda trono ek verda marmoro olqua stacis meze dil chambro. Ol esis formacita quale sidilo e cintilifis per gemi, quale omno altra. Centre dil sidilo esis giganta Kapo, sen korpo por subtenar ol, od irga brakii o gambi. Nula hari esis sur ta kapo, ma ol havis okuli e nazo e boko, ed ol esis plu granda kam la kapo dil maxim granda giganto.
Dorothy regardegante to per astoneso e pavoro, l’okuli lente turnis su e regardis el akute e ferme. Lore movis la boko, e Dorothy audis voco dicar:
‘Me esas Oz, la Granda e Terorinda. Qua tu esas, e pro quo tu sechas me?’
Ol ne esis tam teroriganta voco kam el expektabis venar del grandega Kapo, do el kurajeskis e respondis,
‘Me esas Dorothy, la Mikra ed Humila. Me venas a vu por helpo.’
L’okuli penseme regardis el dum tota minuto. Pose dicis la voco:
‘Quale tu ganis l’arjenta shui?’
‘Me ganis oli del Maligna Sorcerino del Esto, kande mea domo falis adsur el e mortigis el,’ el respondis.
‘Quale tu ganis la marko sur tua fronto?’ duris la voco.
‘To es ube la benigna Sorcerino del Nordo kisis me, kande el adiis me e sendis me a vu,’ dicis la puerino.
Itere l’okuli akute regardis el, e li vidis, ke el dicis veraji. Lore Oz demandis,
‘Quon tu deziras de me?’
‘Retrosendez me a Kansas, ube esas mea Onklino Em ed Onklulo Henry,’ el fervoroze respondis. ‘Me ne prizas vua lando, quankam ol esas tre belega. E me esas certa, ke Onklino Em anxias pro ke me foresas tante longe.’
L’okuli trifoye palpebragis, e lore turnis su adsupre vers la plafono, ed adinfre vers la planko-sulo, e rulis tante stranje ke oli semblis vidar omna parto dil chambro. E fine oli itere regardis Dorothy.
‘Pro quo me devas facar to por tu?’
‘Pro ke vu esas forta e me esas febla; pro ke vu esas Granda Sorcisto e me esas nur senpova puerino,’ el respondis.
‘Ma tu esis sat forta por mortigar la maligna Sorcerino del Esto,’ dicis Oz.
‘To simple eventis,’ simple replikis Dorothy; ‘me ne facis to.’
‘Nu,’ dicis la Kapo, ‘me donos a vu mea respondo. Tu ne darfas expektar, ke me retrosendos tu a Kansas sen ke tu reciproke facos ulo por me. En ica lando omni mustas pagar por omno recevata. Se tu deziras ke me uzez mea magio por itere sendar tu adheme, tu mustas unesme facar ulo por me. Helpez me e me helpos tu.’
‘Quon me mustas facar?’ demandis la puerino.
‘Mortigez la maligna Sorcerino del Westo,’ respondis Oz.
‘Ma me ne povas!’ klamis Dorothy, tre surprizita.
