Хуззятелхан — тат. (а.-т.) Худжжат + Хан.
Хуззятулла — тат. (а.) Худжжат Аллах.
Хулуд— а. «бессмертие, вечность».
Хулус — а. «чистосердечный, искренний, простодушный».
Хумайд — а. уменьш. ф. от Хамид или Ахмад.
Хумам — а. «предводитель, витязь».
Хумам ад-Дин (Хумамуддин) — а. Л. «предводитель веры».
Хумаюн — п. «благословенный, августейший».
Хур — н.-п. Хурр.
Хурбулат — тат. (а.-т.) Хур + Булат.
Хурдак— п. «младший».
Хурислам — тат. (а.) Хур + Ислам.
Хурихан — п.-т. Хурр + Хан.
Хурмат — а. КСИ «уважение, почет; почтение; честь, слава».
Хурматбай — тат. (а.-т.) Хурмат + Бай.
Хурматгали — тат. (а.) Хурмат + 'Али.
Хурматулла — тат. (а.) «уважаемый, почитаемый слуга
Аллаха».
Хурмухаммет — тат. (а.) Хур + Мухаммад.
Хурпарвар — п. «счастливый».
Хурр(и) — п. (а.) КСИ «свободный, благородный; честный,
добросовестный».
Хурразад— п. «благороднейший».
Хуррам — п. «светлый, радостный».
Хуррамшах — тат. (а.-п.) Хуррам + Шах.
Хуррихан— п.-т. Хурр + Хан.
Хурсанд—п. «довольный, радостный».
Хуршед — тадж. (п.) Хуршид.
Хуршид— п. (др.-ир.) «сияющее солнце».
Хусайн — а. «добрый, хороший», уменьш. ф. от Хасан; имя
внука Пророка Мухаммада , имама Хусайна б. 'Али
.
Хусайнали — п. (а.) Хусайн + 'Али.
Хусайналишсис — п. Хусайн + 'Али + Шах.
Хусайнгали — тат. (а.-п.) Хусайнали.
Хусайни — а. «имеющий отношение к ал-Хусайну».
Хусам— а. «меч, клинок, сабля».
Хусам ад-Даула (Хусамуддавла) — а. Д. «меч государ-
ства».
Хусам ад-Дин (Хусамуддин) — а. Л. «меч веры».
Хусамеддин — аз. Хусам ад-Дин.
Хусан — тадж. узб. (а.) Хусайн.
Хусн — а. КСИ «красота, благо».
Хусн ад-Дин (Хуснуддин) — а. Л. Хусн + Дин.
Хуснеанзам — тат. (а.) Хусн + А'зам.
Хусневали — тат. (а.) Хусн + Вали.
Хусневафа — тат. (а.) Хусн + Вафа.
Хуснегали — тат. (а.) Хусн + 'Али.
Хуснегалим — тат. (а.) Хусн + Алим.
Хуснегаллам — тат. (а.) Хусн + Аллам.
Хуснегата — тат. (а.) Хусн + Ата.
Хуснеджан — тат. (а.-п.) Хусн + Джан.
Хуснеислам — тат. (а.) Хусн + Ислам.
Хуснелхак — тат. (а.) Хусн + Хакк.
Хуснемурат — тат. (а.) Хусн + Мурад.
Хуснемурза — тат. (а.-п.) Хусн + Мурза.
Хуснерахман — тат. (а.) Хусн + Рахман.
Хуснериджал — тат. (а.) Хусн + Риджал.
Хусниддин — тадж. узб. (а.) Хусн ад-Дин.
Хуснихан — тат. (а.-т.) Хусн + Хан.
Хуснихузя — тат. (т.-п.) Хусн + Ходжа.
Хусниахмет — тат. (а.) Хусн + Ахмад.
Хуснизада — тат. (а.-п.) Хусн + Зада.
Хуснимардан — тат. (а.-п.) Хусн + Мардан.
Хуснияздан — тат. (т.-п.) Хусн + Йаздан.
Хуснияр — тат. (т.-п.) Хусн + Йар.
Хуснутдин — тат. (а.) Хусн ад-Дин.
Хусрав — тадж. узб. (п.) Хусрау.
Хусрау — п. (др.-ир.) «хосров», титул правителей Ирана.
Хуш — п. «благой, хороший, добрый».
Хушаваз — н.-п. «сладкоголосый».
Хушбахт — п. «счастливый».
Хушбин — п. «оптимист».
Хушбирде — тат. (п.-т.) «Бог дал хорошего, здорового ре-
бенка».
Хушвакт — п. «жизнерадостный, счастливый».
Хушдавлет — тат. (п.-а.) Хуш + Даулат.
Хушдил — п. «радостный, доброжелательный».
Хушимбек — т. стяж. ф. от Хушмухаммадбек.
Хушйар (Хушияр) — п. 1. «добрый, душевный друг»;
2. «умный, зоркий».
Хушкадам — п. «приносящий счастье».
Хушкилде — тат. (п.-т.) «пришел (родился) с добром».
Хушман — п. «обладатель красоты, счастья».
Хушмухаммад — п.-а. Хуш + Мухаммад.
Хушмухаммадбек — т. (п.-а.) Хушмухаммад + Бек.