Шад— п. КСИ «радость, отрада»; «радостный».
Шадан— п. «веселый, радостный».
Шаджа'ат (Шиджаат, Шуджаат) —а. «мужество, от-
вага, храбрость».
Шаджи' — а. «мужественный, отважный, смелый, храбрый».
Шади — п. «счастливый, жизнерадостный».
Шадибек — т. (п.) Шади + Бек.
Шадид — а. «крепкий, сильный, энергичный».
Шадлык— аз. (п.) «радость».
Шадман— п. «радостный, счастливый».
Шадманд— н.-п. «радостный».
Шаибек — т. Шайибек.
Шаиг — аз. Шаик.
Шаик — а. «радостный, веселый».
Шаислам — тат. (п.-а.) Шахислам.
Шаир — т. (а.) «поэт, рассказчик».
Шайахмет — каз. Шах + Ахмад.
Шайда— а. «влюбленный, безумно влюбленный».
Шайдали — п. Шайда + 'Али.
Шайбек — тат. (п.-т.) Шахид + Бек.
Шайгалиж — тат. (п.-а.) Шахгалим.
Шайдулла — тат. (а.) разг. ф. от Шахидаллах.
Шаймурат — тат. (п.-а.) Шах + Мурад.
Шаймухаммет — тат. (п.-а.) Шахимухаммет.
Шайсултан — тат. (а.) Шахисултан.
Шайфта — а. «влюбленный, потерявший голову от любви».
Шайх— а. «предводитель, глава, старец, шейх».
Шайхабыз — тат. (а.-т.) «старейшина рода, аксакал».
Шайхали — п. (а.) Шайх + 'Али.
Шайх Аллах (Шейхуллах) — (а.) «ставший шейхом по
воле Аллаха».
Шайхеагзаж — тат. (а.) Шайх + А'зам.
Шайхевафа — тат. (а.) Шайх + Вафа.
Шайхегали — тат. (а.) Шайх + 'Али.
Шайхегалим — тат. (а.) Шайх + 'Алим.
Шайхегаллам — тат. (а.) Шайх + 'Аллам.
Шайхегата — тат. (а.) Шайх + 'Ата.
Шайхеджан (Шейхджан) — тат. (а.-п.) Шайх +
Джан.
Шайхезада — тат. (а.-п.) Шайх + Зада.
Шайхезаман — тат. (п.) Шайхзаман.
Шайхеланам — тат. (а.) «шейх рода человеческого».
Шайхелимам — тат. (а.) Шайх + Имам.
Шайхелислам — тат. (а.) «предводитель в вопросах
ислама».
Шайхелмардан — тат. (а.-п.) Шайх + Мардан.
Шайхемансур — тат. (а.) Шайх + Мансур.
Шайхемулла — тат. (а.-п.) Шайх + Мулла.
Шайхемурат — тат. (а.) Шайх + Мурад.
Шайхемурза — тат. (а.-п.) Шайх + Мурза.
Шайхемухаммет — тат. (а.) Шайх + Мухаммад.
Шайхенур — тат. (а.) Шайх + Hyp.
Шайхерази — тат. (а.) Шайх + Рази.
Шайхерахман — тат. (а.) Шайх + Рахман.
Шайхесалим — тат. (а.) Шайх + Салим.
Шайхесаттар — тат. (а.) Шайх + Саттар.
Шайхесултан. — тат. (а.) Шайх + Султан.
Шайхетдин — тат. (а. Шайх ад-Дин) «предводитель в
вопросах религии».
Шайхечура — тат. (а.-т.) Шайх + Чура.
Шайхзаман — п. (а.) «шейх своей эпохи».
Шайхиахмет — тат. (а.) Шайх + Ахмад.
Шайхибек — т. (а.) Шайх + Бек.
Шайхим — т. стяж. ф. Шайхмухаммад.
Шайхинур — тат. (а.) Шайх + Hyp.
Шайхияр — тат. (а.-п.) Шайх + Йар.
Шайхмухаммад — п. (а.) Шайх + Мухаммад.
Шайхулла — тат. (а.) Шайх Аллах.
Шайхшах— п. (а.) Шайх + Шах.
Шакар — п. (а.) «сахар».
Шакен — каз. (п.) Шахимардан.
Шакил — а. «хорошо сложенный, красивый, пригожий, с
хорошей фигурой».
Шакир — а. «благодарный, признательный».
Шакир Аллах (Шакируллах) — тат. (а.) «благодарный
Аллаху».
Шакирджан — тат. (а.-п.) Шакир + Джан.
Шакирт — тат. (п.) «ученик, учащийся».
Шакиртджан — тат. (а.-п.) Шакирт + Джан.
Шакур — а. «благодарный», «отвечающий на добро и зло».
Шакурджан — тат. (а.-п.) Шакур + Джан.
Шам — а. КСИ «северный»; историческое название Большой
Сирии, в которую входила территория современной Сирии,
Иордании, Ливана, Палестины.
Шамама — п. (а.) «благоухание».
Шамат — а. «родинка».
Шамбулат — тат. (а.-т.) «сирийская, дамаскская сталь».
Шами— аз. (а.) «сирийский, дамаскский, из Шама».