Poszedl nad rzeke (пошёл на реку; nad – к, на /о водоёмах/), stanal nad samym brzegiem wody (встал над самым краем воды = над самой водой; bzeg – край), przymknal oczy (прикрыл = закрыл глаза; przymkna'c – притворить, прикрыть), powiedzial (сказал): „Raz, dwa, trzy (раз, два, три)!” – i nie skoczyl (и не прыгнул), bo mu w ostatniej chwili zabraklo odwagi (потому что ему в последний момент не хватило смелости; chwila – минута; момент; w ostantiej chwili – в последний момент; zabrakna'c – не хватить). Ale my'slal, ze mu jeszcze odwaga przyjdzie (но думал, что ему = к нему ещё отвага придёт; odwaga – мужество, смелость, отвага). Powiedzial sobie (сказал себе): „Do trzech to za malo (до трёх – это слишком мало; za – слишком /в сочетании с прилаг. или нареч. означает чрезмерность/), trzeba policzy'c do dziesieciu (нужно посчитать до десяти)”. Przymknal oczy (закрыл глаза), zaczal liczy'c (начал считать), policzyl do dziesieciu i zn'ow nie skoczyl (посчитал до десяти и снова не прыгнул). Wtedy powiedzial sobie (тогда сказал себе): „I do dziesieciu za malo (и до десяти чересчур мало), trzeba policzy'c do stu (надо посчитать до ста)”. Trzeci raz przymknal oczy i zaczal liczy'c (/в/ третий раз закрыл глаза и начал считать). Kiedy doliczyl do pie'cdziesieciu (когда досчитал до пятидесяти), uslyszal nagle (услышал вдруг), jak go kto's pyta (как его кто-то спрашивает):
Poszedl nad rzeke, stanal nad samym brzegiem wody, przymknal oczy, powiedzial: „Raz, dwa, trzy!” – i nie skoczyl, bo mu w ostatniej chwili zabraklo odwagi. Ale my'slal, ze mu jeszcze odwaga przyjdzie. Powiedzial sobie: „Do trzech to za malo, trzeba policzy'c do dziesieciu”. Przymknal oczy, zaczal liczy'c, policzyl do dziesieciu i zn'ow nie skoczyl. Wtedy powiedzial sobie: „I do dziesieciu za malo, trzeba policzy'c do stu”. Trzeci raz przymknal oczy i zaczal liczy'c. Kiedy doliczyl do pie'cdziesieciu, uslyszal nagle, jak go kto's pyta:
– Co pan tak rachuje (что /это/ вы так считаете; pan – форма вежливого обращения к мужчине, соотв. местоим. «вы»)?