Шашаль. Можаце зняць з мяне галаву па самыя плечы, але я перакананы, што прамраёну патрэбен не аграрнік і тым больш не сваяк. Нам патрэбен старшыня з дзяржаўным мысленнем і шырокім палітычным кругаглядам. Іван Ігнатавіч — сухая галіна, і яе трэба адсекчы!..
Хазяінаў (
Шашаль (
Карціна другая
Хазяінаў. Здаецца, пад’ехаў…
Ніканаў. Добра, хоць не прымушае сябе чакаць.
Хазяінаў. Усе зануды пунктуальныя. Ты гэта ўлічы. І наогул трымай вуха востра. Становішча на рудніках ведае цудоўна. У свой час я па глупству ўзяў яго жонку санітарным урачом. Усе нашы прамашкі і недахопы ў яго на ўліку. У любую хвіліну ён можа абодвух закласці міністру ці яшчэ куды. Вось такі сваячок.
Ніканаў. Ён што ў цябе?..
Хазяінаў. Ён у мяне прынцыповы да немагчымасці.
Ніканаў. А як з інстынктам самазахавання?
Хазяінаў. Пазбаўлены начыста. І ўвесь час шукае амбразуру…
Ніканаў. Ну і няхай. Чаго ты перапалохаўся?!
Хазяінаў (
Ніканаў. Ну што, Ілья Міхайлавіч, як кажуць, «начнём, пожалуй…»
Хазяінаў. Прашу. (
Іван. Дзякую, лепш.
Хазяінаў. Ну і цудоўна… Там Вольга тое-сёе хацела перадаць. Зазірні, як будзеш міма ехаць.
Іван. Дзякую.
Ніканаў. Ітак, Іван Ігнатавіч, першае, што нам давядзецца зрабіць, і аператыўна, — гэта выселіць людзей з небяспечнай зоны. Другое — разгледзець план першачарговага зносу тых васьмідзесяці вёсак, што аказаліся ў зоне інтэнсіўных выпрацовак. Наколькі мне вядома, асяданне паверхні з разломамі глебы значна прасунулася ў бок вадасховішча…
Іван. Я толькі што адтуль.
Хазяінаў. Тады табе ўсё ясна. Эвакуацыю трэба пачынаць неадкладна. Здарыцца горшае — дзесяткі вёсак за раз не схопіш.
Ніканаў. Як-ніяк, тысячы людзей.
Іван. Хіба эвакуацыя самая галоўная праблема? Эвакуацыя — гэта ўжо следства вашай работы. Дарэчы, безадказнай работы. Давайце ж глядзець у корань. Давайце разам думаць, як паправіць становішча, каб выратаваць зямлю, ваду, усю прыроду. Ну хочаце, я звярнуся да ўрада, у міністэрства? Папросім сродкаў, раскрыем карціну, дакажам, пераканаем. Нельга жыць адным днём!
Хазяінаў. Добры ты мой чалавек…
Іван. На добрых, кажуць, ваду возяць. Так што давайце афіцыйна.
Хазяінаў. Можна і афіцыйна. Толькі ты нам, Ваня, не расказвай казкі. Казачнікаў у нас і без цябе многа. Так што давай лепш пяройдзем да суровай рэальнасці.
Іван. Можна і да рэальнасці. (
Хазяінаў. І навошта яны спатрэбіліся райвыканкому?
Іван. Для супастаўлення с бюлетэнямі раённай санстанцыі, каб ведаць, як абстаяць справы не толькі ў прамысловай зоне, але і за яе межамі.
Хазяінаў. Ну, а за межамі навошта?
Іван. Буду дзяліцца навінамі з калегамі з сумежных раёнаў. Што тычыцца актаў аб аварыйных выкідах пылу і газаў, прарывах дамб і ўцечцы расолаў на палі, то з імі пазнаёміцца пракурор.
Хазяінаў. І які ультыматум ты нам сёння яшчэ заявіш, Іван Ігнатавіч?..
Іван. Заяўлю яшчэ, што ні адна аўтамашына і ні адзін вагон, калі яны не будуць належным чынам абсталяваны пад перавозку сыпкіх угнаенняў, праз тэрыторыю раёна не пройдуць, а дакладней — не змогуць адысці ад пагрузачных пляцовак.
Хазяінаў. Ну, гэта мы яшчэ паглядзім.
Іван. Распараджэнні міліцыі і ГАІ ўжо зроблены.
Ніканаў. Вы думаеце…
Іван (
Ніканаў (
Іван. Усё гэта, дазвольце вам зазначыць, мы правернем на падставе пункта «б» артыкула дзесятага статута Таварыства аховы прыроды, членам якога я састаю.