Homo, kies specialo estas la politiko.
Polko.
Bohema kaj pola rondodanco.
Polucio
(Med.). Senvola elfluo de l' vira semo dum la dormo.
Poluri.
Fari ion glata kaj brilanta per frotado:
Komparu:
Emajlo, glazuro, lako.
Poluso
(Geom.). Ekstremo de la akso de sfero:
Polvo.
Subtilaj liberaj eroj de seka korpo, precipe de la tero.
Polva.
De polvo, el polvo:
Pomo
(Bot.). Frukto de l' pomarbo.
Pom- arbo.
Arbo el la samnoma familio
Pomacoj
(Bot.). Familio de dukotiledonaj multepetalaj vegetaĵoj:
Pomado.
Miksaĵo, konsistanta el graso, vakso kaj parfumoj aŭ medikamento, per kiu oni ŝmiras la harojn aŭ la kuracatan membron.
Pomologo.
Specialisto pri la fruktoj kaj kulturado de la fruktarboj.
Pompo.
Lukso, celanta altiri la atenton.
Pompa.
Luksa, por altiri la atenton. Komparu:
Parado.
Ponardo.
Akre pinta, ambaŭtranĉa mal- longa pikarmilo.
Ponto.
Vojo, konstruita el ligno, ŝtonoj aŭ fero super rivero, kavo, kanalo.
Pontifiko.
Altranga pastro: La papo estas la plej alta pontifiko (pontifex maximus) de la katolika eklezio.
Pontono.
Malprofunda ŝipo, sur kiu oni metas flosponton.
Poplo
(Bot.). Arbo el la familio de l' salikacoj
Popolo.
-
1.
Tutaĵo de la loĝantoj de lando.
- 2.
Malaltaj klasoj:
Popola.
De popolo, por popolo:
Popolaĉo.
Malestima nomo de la nekulturitaj, mizeraj klasoj de la popolo.
Populara.
-
1.
Konata kaj amata de la popolo:
- 2.
Facile komprenebla de la popolo, de la homoj, ne multe instruitaj:
Populare.
En populara maniero.
Populareco.
Eco de tio, kio estas populara.
Popularigi.
Fari ion populara:
Por.
-
1.
Prepozicio, per kiu estas espri- mata:
celo:
je la profito de:
objekto de aĉeto post la verbo pagi:
Prezo de aĉeto aŭ vendo:
Tempo, en la daŭro de kiu io estas farota:
2.
Konjunkcio, esprimanta celon:
Poro.
Malgranda libera spaco inter la eroj de korpo:
Porcelano.
Blanka substanco el bakita delikata argilo, diafana kaj sonora, kiel vitro.
Porcelana.
El porcelano:
Porcio.
Kvanto de -manĝaĵo, donata al unu persono: En la novaj restoracioj oni donas grandajn porciojn.
Pordo.
Turnebla tabularo aŭ krado, fermanta la liberan spacon en muro, servantan por la eliro kaj eniro.
Pordego.
Granda pordo en ĉirkaŭbaro, ĉefa pordo de domo.
Pordisto.
Homo, kies okupo estas gardi domon, kontrolante la enirantojn tra la pordo.
Poreo
(Bot.). Vegetaĵo el la familio de la liliacoj, uzata kiel spicaĵo
Porfiro.
Speco de malmola marmoro ruĝa aŭ blanka kun alikoloraj kristaloj.
Porko
(Zool.). Hejma duhufa dikhaŭta besto; ĝia viando estas manĝata kiel rostaĵo kaj en kolbasoj, ŝinkoj, k. t. p.
Porti.
-
1.
Teni senmove aŭ movi kun si objekton, metitan en sian manon aŭ sur sian korpon:
2. Suferi, toleri sen reago:
Portado.
Agoj de tiu, kiu portas.
Portilo.
Ilo por porti objektojn aŭ personojn.
Portisto.
Homo, kies okupo estas porti ŝarĝojn.
Alporti.
Porti al iu loko kaj ĝin atingi kun la ŝarĝo:
Disporti.
Porti al diversaj lokoj:
Transporti.
Porti de unu loko en alian:
Reporti.
Porti objekton en la lokon, kie ĝi estis antaŭe.
Fruktoporta.
Kiu donas multe da fruktoj, kiu donas bonan rezultalon:
Portalo.
Riĉe ornamita ĉefa pordego de templo, de palaco.
Portepeo.
Rimeno, sur kiu la militistoj portas la glavon.
Portero.