Malhela, forta angla biero.

Portiko.

Galerio, malfermita de unu flanko kun tegmento sur kolonoj.

Portreto.

Desegnaĵo aŭ pentraĵo, prezentanta personon.

Posedi.

Havi ekskluzive por si, por sia eksluziva uzo:

posedi riĉaĵon.

Posedo.

Stato de tiu, kiu posedas:

Kare akirita posedo.

Poseda.

Kiu posedas, koncernanta posedon:

poseda pronomo.

Posedanto.

Persono, kiu posedas:

domposedanto.

Komparu:

Havi.

Post.

Prepozicio esprimanta:

a)

Tempon, momenton pli malfruan, ol alia:

La vesper- manĝo finiĝis post la noktomezo. b)

Lokon, pli malproksiman, ol alia:

La libro kuŝas post la ŝranko.

Posteno.

-

1.

Loko, kie soldatoj estas starigitaj, por gardi ion aŭ batali:

morti sur la posteno.

- 2.

Estimata okupo, ofico:

posteno de prezidanto.

Postuli.

Firme esprimi sian volon, por ke oni donu aŭ faru ion, kion oni rajtas havi:

postuli la monon de la ŝuldanto, postuli obeon de servisto.

Postulo.

Vortoj de tiu, kiu postulas.

Postulema.

Kiu multe postulas, ne facile kontentigebla:

postulema ĉefo.

Komparu:

Ordoni.

Postulato.

Filozofia tezo, sufiĉe evidenta, por esti akceptita sen pruvo: La tri postulatoj de la filozofio de Kant: pri la libereco, pri la ekzisto de Dio kaj pri la senmorteco de l' animo.

Poŝo.

Malgranda sako, alkudrita al vesto kaj en kiu oni portas kun si diversajn mal- grandajn objektojn.

Poŝhorloĝo.

Malgranda horloĝo, kiun oni portas en poŝo de la veŝto.

Poŝto.

Publika, ordinare ŝtata institucio por rapida transportado de leteroj, malgrandaj pakaĵoj kaj por veturigado de pasaĝeroj, en lokoj, kie ne ekzistas fervojoj.

Poŝta.

De poŝto, kiu koncernas poŝton.

Poŝte restante.

Surskribo sur letero, por montri, ke ĝi estas liverota al la adresato en la poŝta oficejo.

Poto.

Argila aŭ metala vazo, en kiu oni kuiras.

Potpeco.

Fragmento de rompita poto. Komparu:

Kaserolo.

Potaso

(Ĥem.). K

A

COg. Kruda kalikarbo- nato, uzata en la labrikado de l' vitro, de l' sapo.

Potenca.

Havanta grandan forton, fizikan aŭ moralan; povanta forte efiki:

potenca reĝo, potenca maŝino, potenca rimedo.

Potenco.

-

1.

Granda fizika aŭ morala forto; povo forte efiki. -

2.

Rezultato de kelkfoja multobligo de kvanto per ĝi mem:

a3 estas la tria potenco de a.

Potenculo.

Homo potenca.

Povi.

Havi la necesan forton, kapablon, rajton fari ion:

Kiu volas, povas.

Povo.

Necesa forto, kapablo, rajto fari ion.

Ĉiopova.

Kiu povas ĉion:

Dio ĉiopova.

Pozi.

-

1.

Resti senmove kun speciala teniĝo kaj mieno, por esti desegnata, pentrata, fotografata. -

2.

Ŝajnigi per sia mieno iun gravan:

pozi je scienculo.

Pozo.

Teniĝo kaj mieno de tiu, kiu pozas.

Pozitiva. - 1.

Bazita sur faktoj, esploritaj per eksperimento:

pozitiva scienco.

- 2.

Antaŭirata de la matematika signo +:

pozitiva kvanto.

Pra.

Prefikso, moritranta personon aŭ objekton, kiu ekzistis antaŭ tre longa tempo, kiu ekzistos post tre longa tempo, aŭ kiu ekzistas de tre longa tempo:

praavo = patro de avo; pranepo = filo de nepo; praarbaro = arbaro, ekzistanta de nememorebla tempo.

Praktiko. - 1.

Apliko de la teorio al la realeco; efektiva plenumo, kiel malo de teoriaj konoj.

Praktika. - 1.

De praktiko, kiu koncernas la praktikon:

praktika malfacilaĵo. -

2.

Konforma al la celo, facile uzebla:

praktika instrumento. -

3.

Scianta apliki la teorion en la vivo kaj ricevi profiton por si:

Revuloj kaj praktikaj homoj.

Praktiki.

Efektive plenumi sian profesion (precipe pri kuracistoj kaj advokatoj)

Pramo.

Longa malprofunda ŝipo uzata por transveturigi pasagerojn de unu bordo de rivero al la alia, kiuj estas kunigitaj per ŝnuro, sur kiu glitas la rulbloko de la ŝipo.

Prava.

Kies opinio estas konforma al la vero:

Vi estas prava, mi tute konsentas kun vi.

Praveco.

Eco de tio, kio estas prava.

Prave.

En prava maniero. Komparu:

Ĝusta, justa, rajta.

Prebendo.

Bieno, la profiton de kiu ricevas pastro por la plenumo de sia ofico.

Precipe.

Pli ol ĉio alia, pli ol ĉiuj aliaj: La kuraciston maltrankviligis precipe la forta febro de la infano. La internacian lingvon bezonas precipe la komercistoj kaj scienculoj.

Preciza.

Ĝusta eĉ en malgrandaj detaloj:

preciza difino, preciza horloĝo.

Precize.

En preciza maniero.

Precizeco.

Перейти на страницу:

Похожие книги