Alligi bruton al la tirola, veturigota objekto:
Junio.
Sesa monato de l' jaro.
Junipero
(Bot.). Arbeto aŭ arbo el la familio de l' koniferoj, ĉiam verda; ĝiaj beroj estas uzataj por brando, en la popola medicino
Junko
(Bot.). Unukotiledona vegetaĵo, uzata por matoj, korboj
Jupo.
Virina vesto, kovranta la mal- supran parton de lakorpo, de la zono ĝis la piedoj.
Subjupo.
Jupo, portata sub la ekstera jupo.
Juro.
Leĝoscienco.
Juristo.
Specialisto en la leĝaj kaj juĝaj aferoj.
Justa.
Kiu kondamnas la kulpan kaj proklamas prava la senkulpan
Jaketo.
-
1.
Surtuto kun unu vico de butonoj. -
2.
Mallonga ekstera virina vesto, malvaste ĉirkaŭanta la talion.
Jaluza.
Sentanta malamon, malĝojon pro timo, ke oni senigos lin de lia bono, sukceso; amanta kun maltrankvilo, ke la amata persono preferas iun alian:
Jaluze.
En jaluza maniero.
Jaluzo.
Sento de tiu, kiu estas ĵaluza:
Komparu;
Envio.
Jargono.
Kripligita lingvo, konsistanta el aliigitaj vortoj de unu aŭ de kelke da lingvoj,
Jaŭdo.
Kvina tago de la semajno (se la dimanĉo estas la unua).
Jeti.
Vivege formovi de si tra la aero:
Jetkubo.
Malgranda
Kabalo.
Mistera instruo de la antikvaj Hebreoj, miksaĵo de religio, filozofio kaj magio.
Kabano.
Simpla dometo (de l' kamparanoj, sur la montoj).
Kabineto.
Ĉambro, destinita al spirita laboro: kabineto de direktoro, de ministro, de kuracisto.
Kablo.
Fasko de metalaj fadenoj, kovritaj per izoliloj:
Kabrioleto.
Malpeza unuĉevala kaleŝo.
Kaĉo.
Kuirita grio.
Juste.
En justa maniero.
Justeco.
Eco de tio, kio estas justa.
Maljusta.
Kiu kondamnas la senkulpan kaj senkulpigas la kulpan.
Maljuste.
En maljusta maniero.
Maljustaĵo.
Maljusta ago. Komparu:
Gusta, prava.
Juto.
Ŝtofo el hinda kanabo.
Juvelo.
Malgranda, luksa objekto kun multekostaj ŝtonoj, portata por ornamo:
Juvelisto.
Homo, kies profesio estas fari juvelojn.
Juvelujo.
Skatolo por juveloj.
sv
J
kubo, kies ĉiu flanko havas 1 gis 6 punktojn, por ĵetadi en ludo.
Jokeo.
Homo, kies profesio estas rajdi en la ĉevalaj vetkuroj.
Jongli.
Lerte ĵeti en la aeron diversajn objektojn, kiujn oni reĵetas kaptinte ilin.
Jonglisto.
Cirka artisto, kiu ĵonglas.
Juri.
Alvoki dion aŭ ion sanktan, kiel atestanton, ke oni diras la veron:
Juro.
Vortoj de tiu, kiu ĵuras.
Jurpromeso.
Solena promeso kun ĵuro, ke oni faros ion aŭ ne faros:
Jurrompo.
Neplenumo de ĵuro.
Jurnalo. Ĉiutaga gazeto. Jurnalisto.
Kunlaboranto de ĵurnalo.
Jus.
Antaŭ tre mallonga tempo:
K
Kadavro.
Korpo de mortinta homo aŭ besto: La kadavroj kovris la tutan kampon de la batalo.
Kadenco.
Takto, ritmo en la muziko, en la versoj.
Kadeto.
Junulo, studanta en oficira lernejo.
Kadmio
(Ĥem.). Cd. Ĥemia elemento, blanka metalo, trovata en mineraloj kun zinko.
Kadro.
Lignaj, metalaj pecoj, ĉirkaŭantaj pentraĵon, fenestron:
Enkadrigi.
Meti en
kadron, ĉirkaŭi perkadro:
Kaduka.
Malforta, malsanema de la maljuneco:
Kadukeco.
Eco, stato de tio, kio estas kaduka.
Kadukulo.
Kaduka homo.
Kadukulejo.
Domo por kadukuloj.
Kafo.
Grajnoj de l' kafarbo kaj trinkaĵo, preparita el tiaj grajnoj.
Kafarbo
(Bot.). Araba arbo el la familio de l' rubiacoj, transplantita Brazilujon, Cejlonon k. t. p., kies fruktoj enhavas po du grajnoj
Kafejo.
Loko, kie oni trinkas kafon, teon, bieron, k. t. p., legas gazetojn.
Kaftano.
Longa turka vesto.
Kaĝo.
Skatolo, kesto el metala reto, el kradoj, por enfermi birdojn, sovaĝajn bestojn:
Kahelo.
Plato el bakita kaj. glazurita argilo, uzata por kamenoj.
Kaj.
Konjunkcio, liganta aŭ kontraŭmetanta du vortojn aŭ frazojn:
Kajo.
Apudborda strato, trotuaro; vojo inter la akvo kaj domoj.
Kajero.
Kelke da falditaj kaj kunkudritaj paperaj folioj: kajeroj de lernanto; eldonaĵo, aperanta en kajeroj.
Kajuto.
Ĉambreto de ŝipo: kajuto de la kapitano, de pasaĝero.
Kakao.
