Konstrui kanalojn, provizi per kanaloj:
Kanapo.
Longa apogseĝo por kelke da personoj.
Kanario
(Zool.). Kantanta birdo el la vico de l' paseroj
Kanastro.
Speco de forta tabako.
Kancelario.
Oficeja ĉambro, en kiu oni akceptas la klientojn, donas kaj prenas dokumentojn k. t. p.
Kanceliero.
Plej alta ŝtata oficisto: kanceliero de la Germana imperio.
Kando.
Purigita, kristaligita diafana sukero.
Kandelo.
Vaksa, stearina lumigilo kun meĉo.
Kandelingo.
lngo por fiksi kandelon.
Kandelabro.
Luksa kandelingo kun kelke da brakoj.
Kandidato.
Deziranta ricevi vakantan oficon, postenon kaj komunikanta pri sia deziro:
Kandidati.
Kiel kandidato klopodi ricevi oficon, postenon. Komparu;
Aspiranto.
Kaneli.
Fari neprofundan mallarĝan sulkon sur metalo, ligno, muro.
Kanelo.
Neprofunda mallarĝa sulko sur metalo, ligno, muro.
Kanguro
(Zool.). Speco de saltanta sakbesto
Kanibalo.
Hommanĝanta homo.
Kanibalismo.
Hommanĝado: La kanibal- ismo ekzistas ankoraŭ inter sovaĝaj popoloj de Afriko.
Kankro
(Zool.). Speco de krustuloj
Kanono.
Granda pulvopafilo, muntita sur speciala veturilo, sur ŝipo k. t. p.:
Kanoni.
Pafi per kanono.
Kanonado.
Pafado per kanonoj.
Kanono.
Eklezia leĝo.
Kanoniko.
Supera pastro de la katolika eklezio.
Kanonizi.
Soleneproklami iun sanktulo.
Kanti.
-
1.
Eligi voĉe melodiajn sonojn aŭ vortojn:
-
2.
Glori per kanto:
Kanto.
Tio, kion oni kantas.
Kantado.
Kantarto.
Kantarido
(Zool.). Insekto de aŭreverda koloro; sekigita kaj pulvorigita ĝi estas uzata en la medicino por vezikplastroj
Kantato.
Poezia verko kun muziko por glori iun.
Kantino.
Malgranda butiko, kie oni vendas trinkaĵojn kaj manĝaĵojn al soldatoj, laboristoj, lernantoj.
Kantono.
Svisa distrikto, posedanta propran registaron kaj prezentanta sendependan federacian regnon.
Kantoro.
Preĝeja ĉefa kantisto.
Kanvaso.
Maldensa, retsimila teksaĵo, sur kiu oni brodas.
Kapo.
-
1.
Supra parto de la homa korpo kaj antaŭa de la besta, enhavanta la cerbon kaj la organojn de la superaj sentoj. -
2.
Supra, kapforma parto de objekto:
- 3.
Inteligenteco, spiritĉeesto:
Kapturniĝo. Sento de manko de la egalpezo en la spaco, kiam al ni ŝajnas, ke ĉiuj objektoj turniĝas ĉirkaŭ ni.
Kapabla.
Kiu povas ion fari; kiu havas la ecojn, fortojn necesajn por ion fari.
Kabablo.
Forto, eco necesa por ion fari:
Malkapabla.
Kiu tute ne posedas kapablon:
Kapitulaci.
Sin konfesi venkita kaj transdoni la fortikaĵon, urbon al la malamiko.
Kapitulaco.
Ago de tiu, kiu kapitulacas.
Kapelo.
Malgranda preĝejo aŭ parto de preĝejo, posedanta altaron kaj prezentanta apartan tuton.
Kapelo.
Orkestro.
Kapelestro.
Ĉefo, direktanta kapelon.
Kaperi.
Kapti malamikan ŝipon.
Kaper- ŝipo.
Ŝipo por kapti malamikajn ŝipojn.
Kapitalo.
Mona sumo, donanta renton.
Kapitalisto.
Persono, posedanta kapitalon; riĉa homo.
Kapitano.
-
1.
Oficiro, ĉefo de parto de regimento. -
2.
Ŝipestro.
Kapitelo.
Skulptita plivastigita supro de kolono.
Kapitolo.
Antikva citadelo de Romo.
Kapono.
Kastrita grasigita koko.
Kaporo
(Bot.). Arbeto el la familio de la kaporacoj, kies burĝonoj estas konservataj en vinagro kaj uzataj kiel spicaĵo
Kaporacoj
(Bot.). Familio de dukotile- donaj vegetaĝoj:
Kaporalo.
Supera infanteria suboficiro.
Kapoto.
Mantelo kun kapuĉo.
Kapro
(Zool.). Duhufa kvarpiedulo kun malgranda barbo
Kapreolo
(Zool.). Mambesto el la familio de
cervoj
Kaprico.
Subita senkonsidera deziro; subita senmotiva ŝanĝo de opinio:
En kaprica maniero.
Kaprica.
Kiu havas kapricojn.
Kaprikorno.
Stelaro de l' zodiako, kie la suno estas la 22-an de decembro.
Kaprifoliacoj
(Bot.). Familio de dukotiledonaj unupetalaj vegetaĵoj:
Kapstano.
Levilo, konsistanta el vertikala cilindro, ĉirkaŭ kiu volviĝas ŝnuro:
Kapsulo.
Kovraĵo por malbongustaj medikamentoj:
Kapti.
-
