...Брат, забывай, што маладыПа балынаку скакаў найпершы.Твае крылатыя слядыЗатопчуць пешыя.На свяце ліпеня шыкуй —Ды чуй ад студзеня,Здалёку:Дарога не па балыпаку.Дарога збоку.Яна вядзе цябе за крайЗвычайных змен святла і цемры.Ты вобмацкам яе шукай,—Дарогу веры.Не гніся — лінію дабраНаправа выгнуць ці налева,Нібы з Адамава рабраВыточваць пацеркі для Евы.I выняньчаць цябеРака,Ігліца,Дзьмухавец і рута,Калі ты пылам балынакаДыхнуў атрутна.<p>ХАРЭІ</p>Што, Валодзька?.. Зноў, здаецца,З каляіны выбіла...Ах, як выбалела сэрца!Ах, як выбалела.Таргаваў на кірмашыВесела ранетамі...Вершаў сумных не пішы,Дурань гэтакі.Ах, зялёным лоннем водВочы дзеўчыны!..Не пішы святочных од.Сні пра вечнае.Вам — за вочы і касу —Яблыкі найлепшыя...Рыфмай лозунгі не псуй.Смешна.Пакацілася — трымай! —Сэрца яблыкам...Вось пра гэта і спявайЯмбамі.<p>* * *</p>Жанчына...Каханая ўстала над цёмнай ракой.Жанчына...Каханая доўга глядзела ў ваду.На поплаве дальнімЯ потым русалку знайду,Русалчыны вочы закрыго спакойнай рукой.Пасля я — аслеплы — па беразеБудуІсці.I будуць дзве чорных гадзюкіЗа мноюПаўзці.Дагоніць адна з іх —Ударыць маланкаю лютай.Дагоніць другая —I высмакча з раны атруту.<p>* * *</p>Праплыў перон і знік.I колы зачасцілі.Дрымотны праваднікРазносіць чай астылы.Салдат... Жанчына... Дзед...Дзяўчынка (ў сёмым классе).Ніяк не ўспомню, дзеЯ з імі сустракаўся.Калышацца вагонЧаёва, вечарова...Шануй дарожны сонДа станцыі чарговай.Пацягне скразняком...Жалеза праляскоча...Махне нам дзед кійком,Па цаліку пакроча.Запорхае за імДзяўчынка, як сняжынка...Сцячэ з адхону дым —I захіне сцяжынку.<p>* * *</p>Не з першага крыку,Не з першай слязіны,Не з першага смехуПачаўся быў я,а пачаўся быў с першага снегуНад плошчай вакзальнай,дзе ты мяне ціха гукнула,I перш чым гукнула —Пазнала,Прызнала,Пачула,I перш чым сляды нашы,збегшыся, рушылі побач,I перш чым у дом нашпрыйшла варажбіткаю поўнач,I перш чым цябе анідзеНазаўсёды не стала —Сняжына апошняяПершага снегуРастала...<p>У САДЗЕ НАД РАКОЙ</p>Несупадзенне дат.Несупадзенне вех.Вяртаецца назадДаўно забыты снег.Узняў забыты дожджБлакітнае крыло.Усё было — і ўсё ж,Што будзе — не было.I ў садзе над ракой,Чырвоным ад калін,ПружынайПад рукойНапружанне галін.Галінку адпушчу —Мільгне за далягляд,I вернецца назад,I вернецца назад.<p>КВАДРЫ МАРСА</p><p>ГАРМАНІСТ</p>
