О fortunatos nimium, sua si bona norintAgricoles! quibus ipsa procul discordibus armisFundit humo facilem victum iustissima tellus.[343]

Лукан следующим образом показывает нам, что человек по своей натуре может довольствоваться малым и избегать излишних рассуждений вроде мыслей о смерти, как о том же свидетельствует и автор нашей книги; Лукан же пишет об этом так:

...О prodiga rerumLuxuries, numquam parvo contenta paratisEt quaesitorum terra pelagoque ciborumAmbitiosa fames et lautae gloria mensaeDiscite, quam parvo licaet producere vitamEt quantum natura petat. Non erigit aegrosNobilis ignoto diffusus consule Bacchus:Non auro murrhaque bibunt, sed gurgite puroVita redit...[344]Sine Cerere et Bacho friget Venus.[347]Est locus in geminos ubi bracchia concavat arcusScorpius et cauda flexisque utrimque lacertis.[350]
Перейти на страницу:

Все книги серии Литературные памятники

Похожие книги