“?урматли раис ака! Илтимосингизни бажо ?илдим. “Ён?ин” чи?ишининг олдини олиш ма?садида, сутдек о? бўлган партком секретари, ревком раиси сингари сизга эгри кўз билан ?аровчи кишилар устидан фельетон ёздим. Сиз курортдан келгунингизгача бу и?вогарларнинг калиши тў?рилаб ?ўйилади. Бу биринчи “холис” хизматим эмаслиги фа?ат сиз билан менга маълум албатта. Ўтган ойда, омбор мудири гапга кирмай ?олди, деганингизда бир группа колхозчилар номидан “Нафс балоси” деган фельетон ёзиб, район газетасига юборган эдим. Хат эгасини тополмадилар. Анча тўполон бўлди. Шундай бўлса ?ам, ?ар калай, омбор мудирининг анча попуги пасайиб ?олди. Милиция вакили Азимов ?а?ида бир оз койинган эдингиз, устидан “порахўр, колхозчиларнинг уйига кириб чой ичади, ундай ?илади-бундай ?илади” – деб етмиш хил айбни бўйнига ?ўйиб, “ю?ори”га хат ёздим. Ў?лингизни “ёш ?изга ўйланди” деб и?во кўтарган бир-икки активларнинг ?ам юзини ?ора ?илишда хизматимни аямадим. Майли, ?аммасини ?ам хатга ёзиб бўлмайди. Деворнинг ?ам ?уло?и бор, деб бежиз айтишмаган. Ўйлайманки, келганингиздаи кейин бу хизматларим эвазига мени тову? фермасига ишга ?ўярсиз.

?урмат-э?тиром билан Насимжон ?аразов”.

Насимжон хатни ёзиб тугатар экан, кўз олдида Самандаров пайдо бўлди. У бир ?ўлини олдинга чи?иб турган ?орни устига ?ўйганича иккинчи ?ўли билан мош-гуруч мўйловини силаб Насимжонга “?ойил” дегандек жилмайиб турарди. Насимжон хатнинг охирига “Сов?а олишни унутманг” – деб ёздида, стол тортмасидан иккита конверт олиб, бирига фельетонни, иккинчисига Самандаровга ёзилган хатни солди. Адресларини ёзмо?чи бўлиб турган эди, дераза ор?асидан кимдир ўтгандек бўлди. Хатларни апил-тапил яшириб, таш?арига чи?ди. ?овлида ?еч ким кўринмасди. ?айтиб кириб, конвертларга адрес ёза бошлади…

Орадан бир неча кун ўтди. Насимжон хаёлчанг деразадан таш?арига ?араб турган эди, почтальон ?из кириб келди. У Насимжонга бир ?о?озни узатиб:

– Мана бу ерга олганлигингиз тў?рисида имзо чекинг, – деди.

– Ия, кимдан, нимага? – дея ?овли?иб ?олди Насимжон.

– Прокуратурадан. – деди почтальон. – ?ани тезро? имзо чека ?олинг, ишим зарур…

Насимжоннинг хаёлидан турли ўйлар ўта бошлади. Дастлаб бундан икки кун олдин район марказидаги ме?монхонада бўлган жанжални эслади. Ўша куни меъёридан орти?ро? ичиб, ўрта ёшли бир кишининг бетига тарсаки туширган, ?ил?иликни ?илиб, ор?а эшикдан ?уёндек ?очиб ?олганди. Шунинг учун ча?иртиришдими ёки бош?а иш юзасиданмикан… – ўйларди Насимжон. Ча?ирув ?о?озида кўрсатилган кун келгунча Насимжоннинг миясидан ана шундай чалакам-чатти ўйлар аримади.

Мана, у прокуратурага келиб, тепасига Терговчи “Т. Расулов” деб ёзилган эшикни очди. Ичкарида ёш йигит ўтирарди. На?отки, шу бола терговчи бўлса? – хаёлидан ўтказди Насимжон – “Ю?орида” ?ўллаб-?увватлайдиган таниши бўлса керак-да.

У устида о?ир юк тургандек аранг юриб кўрсатилган стулга ўтирди. Терговчи синчковлаб назар ташлаганда, Насимжон негадир ўзини ?аерга ?ўйишни билмай ?олди. Терговчи стол тортмасидан “Муштум” журналининг янги сонини олиб, унга узатар экан:

– Мана бу ма?олани ў?идингизми? – деди.

Насимжон журнални олиб, терговчи кўрсатган ма?олага кўзи тушди-ю, пешонасидан сову? тер чи?иб кетди, ?оп?онга тушган тулкидек нима ?илишини билмай ?олди, ?ай кўз билан кўрсинки, журналда унинг Самандаровга ёзган хати босилган эди. Бир оздан сўнг у раисга ёзган хат солинган конвертга шошиб, “Муштум”нинг адресини ёзиб ?ўйганлигини сезди. Бутун вужуди титраганича, ?ўлидаги журналини терговчига ?айтариб берди.

– Исботи ўзи билан, – деди терговчи. – Бирор даъво борми?

Терговчи ундан жавоб чи?маслигини сезиб, “Жиноят кодекси” деб ёзилган ?изил му?овали китобни олиб, ичини вара?лай бошлади. Керакли жойини топгач, китобни Насимжониннг олдига сурди:

– Ў?инг!

Насимжон китоб бетидаги “ту?мат” сўзига кўзи тушди-ю, тўсатдан сову? сувга тушиб кетгандек бутун баданни жимирлаб кетди. У китобга ?анчалик тикилмасин, “ту?мат”, “модда”, “?амо? жазоси” деган ёзувлардан бош?аси кўзига кўринмас эди. Сўнгра буларни ?ам пай?амай ?олди. Суд ?укми бирин-кетин кўзи олдидан ўтар экан худди яширинмо?чидек ўтирган стулига чўкиб борарди…

Маъмуржон ЭРСОЛИЕВ.

ХИЛВАТ ЖАР

?икоя

Бизнинг ?ишло? чў??илари осмон билан ўпишган Мол?узор то?и ба?рида, ?утичадай чиройли бўлиб туради. Мактабимиз бўлса, ?ўшни ?ишло?да. Орали? талайгина йўл. Ўша куни кино ?ўйилганлиги учун мактабдан кеч чи?дим. Нимагадир Нурмат: “Хилват жар томондан кетамиз”, – деб ?олди. Номидан ?ам яхши билиниб турибди, бу жуда хилват, чекка жар эди.

– Ие, тў?ри йўл-чи? – дедим ?айрон бўлиб.

– Юравер, томоша ?илиб кетамиз, – деб оё? тираб олди у.

“Ўзи то?-у тошларда кезиши яхши кўради. Лекин тунда томошани ким ?ўйипти! Сал олдин мактабда болалар ўртасида мени “?ўр?о?” дегани учун “Ўзинг ?ўр?о?” деб озмунча айтишдимми?! Ўшанга мени синамо?чидир”, – деб ўйладим ичимда.

– Хўп, кетдик!

Кейни эгри-бугри сў?мо? йўл билан буталар оралаб, хилват жар томон йўл олдик.

Перейти на страницу:

Похожие книги