Við þetta verður konungur óglaður mjög (при этом король очень опечалился; óglaður – печальный; расстроенный; glaður – довольный) og þungbúinn í skapi (и упал духом; þungbúinn – серьёзный; мрачный; хмурый; þungur – тяжёлый; búinn – готовый; закончивший; búa – подготовить; skap – настроение). Hann tekur það fyrir (он распоряжается; taka e-ð fyrir – браться за что-л.; рассматривать что-л.) að hann lætur smíða tréstokk (срубить: «что он приказывает смастерить» деревянную бочку; tréstokkur – деревянный ящик; tré – дерево; stokkur – балка; короб; колода; край кровати; позорный столб) og er drottning lögð í hann (в которую королеву посадили). Síðan eru um stokkinn spenntar þrjár járngjarðir (потом бочку оковали тремя железными обручами; spenna – натягивать; охватывать; застёгивать; járngjörð – железный обруч; járn – железо; gjörð – обруч; подпруга), borið á hann hunang (намазали её мёдом; bera á – смазывать; удобрять; hunang – мёд) og borinn síðan út á skóg (и отвезли в лес). Þar er stokkurinn lagður á meðal trjánna (там и оставили бочку среди деревьев) með drottningu í (а в ней – королева: «с королевой в ней»).
Við þetta verður konungur óglaður mjög og þungbúinn í skapi. Hann tekur það fyrir að hann lætur smíða tréstokk og er drottning lögð í hann. Síðan eru um stokkinn spenntar þrjár járngjarðir, borið á hann hunang og borinn síðan út á skóg. Þar er stokkurinn lagður á meðal trjánna með drottningu í.
Nú koma villudýr (вот приходят дикие звери; villudýr – дикое животное; villa – заблуждение; dýr – зверь) og sleikja þau stokkinn (и стали лизать: «лижут» бочку; sleikja – лизать), hrekkur þá ein járngjörðin í sundur (лопается тогда одно железное кольцо; hrökkva í sundur – лопаться, растрескиваться на куски) svo að dýrin fælast (так что звери пугаются; fælast – пугаться). Dýrin koma bráðum að sleikja stokkinn aftur (звери снова возвращаются лизать бочку), en þá hrekkur önnur járngjörðin (но тогда лопается и второй железный обруч) svo þau hlaupa frá (вот они и бросаются прочь). Þegar lítill tími er liðinn (когда прошло некоторое время) koma dýrin enn að sleikja stokkinn (приходят звери ещё лизать бочку); hrekkur þá þriðja járngjörðin með svo miklum bresti (лопается тогда третий железный обруч с таким треском; brestur – треск) að dýrin fælast (что звери пугаются) og hlaupa langt frá út á skóg (и убегают подальше в лес).
Nú koma villudýr og sleikja þau stokkinn, hrekkur þá ein járngjörðin í sundur svo að dýrin fælast. Dýrin koma bráðum að sleikja stokkinn aftur, en þá hrekkur önnur járngjörðin svo þau hlaupa frá. Þegar lítill tími er liðinn koma dýrin enn að sleikja stokkinn; hrekkur þá þriðja járngjörðin með svo miklum bresti að dýrin fælast og hlaupa langt frá út á skóg.
