НА СХОДЗЕТак гаворыць,—Здаецца, што свет зараз створыцьІ сам сябе зробіць...Словы, словы,—Не знаю — якой вы цаны?..Адно толькі рэшта звініць у душы,Быццам дробязь...Словы, словы...Няўжо будуць правіць зямлёйКрыкуны?..* * *Паэт праклёны слаў па тэлефоне...Які паэт? Канешне, не Гамер,Бо тэхнікі такой ні ў Парфеноне,Hi нават на Алімпе не было...І Буало,Што нам мастацтва слова рассакрэціў:Пакінуў аб паэзіі трактат,—Калі б пачуў: «Пракляцце вашым дзецям»,Дар паэтычны перадаў бы птушкам...І ПушкінНе мог сказаць такое: перад гэтымСпаліў бы ўсё, што выйшла з-пад пяра,Адмовіўся б ад ліры запаветнай:Так пра дзяцей? — якая ўжо тут муза...І Прануза —Бывалы франтавік, што да БерлінаПа ўлукаткі запісаных радкахІшоў, як па крывавых каляінах,—Закрыў бы вушы, вочы б завязаў...А ён — сказаў...А ён сказаў: «Пракляцце вашым дзецям:Каб вы такое ж, як i я, спазналі...» —Паэт, які а-ні-за-што на свецеНе адчуваў уласнае віны...Але — яны —Яны — каго ён праклінаў услых?..Яны не скажуць, хоць i знае свет:Не дзеляцца праклёны на дваіх,Праклёны застаюцца аднаму...Каму?Хай не табе, паэт...ХОБІ І ГІСТОРЫЯ З ГЕАГРАФІЯЙСэм-долар, дзядзька лысы,Хапуга з даўнім гартам,Меў хобі на абрысыГеаграфічнай карты.Над глобусам з маленстваЛюбіў ён мудрагеліць:Знаходзіў педабенствы,Праводзіў паралелі...Выдатная калекцыя!..Сто год у ладкі пляскаўЦару, што стаў калекаюНа клёк i збыў Аляску.Праз лупу i ў бінокль ёнГлядзеў на землі хіжаЗ абрысамі далёкіміІ тымі, што пабліжай.Адно што век дваццатыКалекцыю парушыў,Сказаў: «Зямля — не Штаты,Каб трэсці як ігрушу...»Во — нібы сцяг чырвоныЛунае на паўсвету:І троны і кароныЗмяла краіна гэта.І тут — адны падкопы,Буржуйскія хаўтуры:Звузела іх ЕўропаШчыгрынаваю скурай.Тут Афрыканскім РогамБ'е кантынент пад рэбрыІ гоніць прэч з пapora«Патронаў» непатрэбных.Тут дзвюх Амерык талія,Што Сэм абняць грабецца,Тут — боцікам Італія:Стаіць і прадаецца.Тут астравоў СейшэльскіхНа гнуткай шыі нізка,—Ды не сарваў у шэйку,Не паддалася нітка...З трохкутнікам Бермудскім —Матыўчык, сэрцу любы:Па-людаедску людстваСам смачна праглынуў бы...А свет ідзе па графіку,Абрысы пераворвае,—Мяняе геаграфіюУ рэчышчы гісторыі!
