– Оре, оби Ворух як риштаи Сайун аст. Лекин… агар ин гапро дар деа мегуфтам, шояд бовар намекард. Бо чашми худат, ки дид, хулосаи дуруст баровард. Яъне, «шунидан кай бувад монанди дидан!» Барои он лаби дарё овардамат, ки нахустин суби гулунчаи хандони Ворух дар шари Хуанд муродбахшу фаромшнопазир гардад. Акнун ба зиёрати Бобокалони Бузургворат шитоб, ки моиён хабари омадани моро аллакай ба эшон расондаанд.
Нигина бо чашмони аёратзада ба чапу рост нигаристу садои форами «Аламдулилло» ба гшаш расид. Сйи овоз шитофт ва Пире дид маосинсафеди сурхрй, субаи саддона дар даст канори Сайун нишаставу бо нигои нурон ба мави дарё назар афканда, хуфя зикри Худо мегяд. Наздиктар омаду исоби кораш гум шуд. Зеро мувофии дастури модар амал карда, худро дарол пеши пойи Бузургвор партофта наметавонист – оби дарё имкон намедод. Мабуран интизор истод, ки тлон нашуд. Шайх Маслиатдин нимовоз «Аллоу акбар» гуфту даст ба рй кашид ва бо табассум лаб ба такаллум кушод:
– Пештар биё, унчаи Мастураи бобо! Модарат то маро дарёбад, инони ал ба дасти гумон дода, назди кампираке рафта буд, ки серу одуро медонист. Акнун, ки навадаи ман шуд, маслиат ин аст, ки инони хеш ба дасти мо супор, то раво-раво инояти азал дарёб ва ар чиро Худо ба ту додааст, бегумон соиб шав.
Нигина дасти адаб ри дил ниода, бо одоби тамом пеши Шайхи бузургвор омад ва сари таъзим фуруд овард:
– Эй Бобокалуни мерубон, фидои шумо дилу унам!
Шайх Маслиатдин сару китфони Нигинаро навозиш карда, дар нишастанго мобайни ду бобокалон шинонд ва равзанае ба нионхонаи дил кушод:
– Баъди намози бомдод ар субидам ба соили Сайун мешинам, то аз аъри рудбори бузург асрори аон дарёбам. Зеро дарёи пур аз сир аст Сайун! Нишастан дар лаби обу ари дарёи тафаккур шудан ар шахси соибхирадро суди бисёр дорад, ки камтаринаш мисли садаф танишин гаштан аст… Алол маслиат ин аст, ки ту ам лазае биншину оби равонро нигар, то вусъати табъу шават бо вусъати Сайун мувоз гардад, бари дилат ба мав ояд ва дарёш шав…
Нигина амчунин кард ва нигоаш бо марои дарё пеш рафту афо баргашт, боло рафту поён омад, ба он соил расиду ба дуриои дур парвоз намуд. Аз тамошои манзараои навпайдо ва назаррабо чашмони зебояш дурахши тоза, узуру аловати гуворо, нуру зиёи нав дарёфт. Фамид, ки зуфунун ва дарёдарун будани Бобои Бузургвор аз шарофати оби дарёст!
– Оре, об ар куост, зиндаг он ост! – андешаи абераро вусъат бахшид Шайхи амадон. – Ин оби мусаффо ва зулол, ки як шохобаш аз барфи пиряхи Ворух ибтидо мегирад, то ба Хуанд расидан аз санг бар санге зада, пухтаву тозаву гуворо, чун оби Замзам табаррук гашта, вууди моро поку мубарро мегардонад, чун оби Хизр равшану соф шуда, моро ба ршно мерасонад, осиёби зиндагиро амеша гардон медорад, талхию шр аз мазои мо дур мебарад ва шодию тарабу ширинком меорад.
Эй унчаи мастураи бобо! Обе, ки имрз тамошо дор, боз як хосияти дигар дорад. Ин оби аввали баор асту аз одаму олам гарди сарди фасли сарморо дур афканда, ба оби рамат табдил меёбад, ба чашму рйи мо оби зиё бахшида, имонамонро обутоб медиад, ама растаниро сабзу гулбасар ва пурсамар мегардонад. Аз амин сабаб ниёкони мо, ки обро муаддастарин муаддасот медонанд, обпоширо як рукни Наврз меисобанд, дар арафаи иди баор ба умеди бао ва сафо дар навбати аввал наздикону ёронро аз оби рамат шодоб мегардонанд.
Эй унчаи мастураи бобо! Азбаски рйи ту шабеи гули наврзист, маслиат ин аст, ки расми адодиро имрз аз ту ооз бахшем.
азрати бузургвор кзачаи сафолиро пури оби навбаор карду «умрат мисли об дароз шавад!» гён, се каф ба сару китфи духтарак пошид ва кза ба соил ниоду андак поёнтар хамида, аз болои шохобчаи камбар «ар дарду бало дорем – об бубар!» гён се бор аид. Сипас бо оби равон дасту рй шусту асои дасташро ба Нигина дод ва фармуд:
– Анизриб би ъасока-л-бара!4 Асо дар дарё зан!
Бобокалон бо чераи пуртароват ва тару тозаю илодори Нигина бо мер назар афканду аз беди соил се шохчаи сабз канда, даруни кзача андохт ва чанд панди обдор ба забон овард:
– Имрз бо оби Сайун лаб аз шири модар шустию худро ба адди булу наздик расонд. Ин рзи басо хотирмони аёт, ки оози нашъунамо ва камолоти туст, муборак шавад, эй гулунчаи Мастура! Акнун ки асо бар дарё зад, дигар кдак на ва бодиат гш дору уш ба паёми обо кун: адри обу нону намак амеша пос дор ва дар хаёли давлату савлату сарват обу адо нашав; бикш, то оби чашм дар дида ниго дор, аммо агар аз ноило оби чашм рез ам, оби р ифз намо; ба дстон ва дугонаои он об аз игар бахшу ба эшон мисли обу оташ ва обу раван мухолиф не, балки монанди обу аво созгор бош; асло аз ёд набарор, ки об бо ован кфтан кшиши беуда асту е кадбону обро бо ресмон набандад ва дар сабад наандозад.
Азбаски сиришти ту бо кабутар пайванд аст, охирин маслиати наврзиро бо шараш шунав: амеша кабутари об5 бош, на мури об! Яъне мисли он паррандаи моихор фаат поктарин навола – моиро лумаи алол кун, на кирму обсабзаро монанди муроб…
