Амадсайид пешопешу Бимастура аз дунбол бо ишораи шайхи мазор оиста адам ниода, ба саонаи мташаме расиданд, ки аз сангу хишти пухта бунёд гашта, болояш бо кагили зард андова шуда буд. Баъди пурра ба о овардани рукнои зиёрат ва ниёиш Бимастура фармоиши Муясараи фолбинро ба ёд оварда, девори саонаро бо остину домони омаи наваш пок намуд. Сипас атроф-ро аз дуди азориспанди бо худ овардааш муаттар гардонда, бо дили пурумед ба муру кабутарои гирди сада каф-каф дон пошид ва назрашро ба нигабони оромго бахшид.
Шайхи ктоомат фарзандталаб будани авонзани баландимматро дониста, тахтасанги сап-сафеди назди дарвозаро нишон доду бо овози паст гуфт:
– Санги адор ана амин. Дар китобо набиштаанд, ки ин хел санг ба афт ранг афт адад бошад дар афт илими олам. Ин шахпораи од не, санги осмон ва рамонист пас аз санги сиёи муаддас дар хонаи Каъба! Санги бахткушо аст барои духтарони дилхаста ва санги оатбарорест барои бонувони фарзандталаб. Р ба ибла истода, бо дасти рост сангро дошта, «Дасти ман не, дасти Пирам Подшомарди Вал, а ба адор расон» гуфта ва бо пешон сангро суфта, сидан калима гардонда, талабу ният кардан даркор…
Бимастура нишондоди ранаморо м ба м риоя карду ини садаи афтум поёни нофаш мисли лахчаи езуми зардолу гармакак шуд басо фораму рнавоз. Умед кард, ки шояд ниёиш абул шудаву а ба адор расида бошад. Дар чунин лазаи ассос шайхи мазор шитобон омаду адаа кард:
– Кори заруре баромаду Пирам Подшомарди Вал рафтанашон даркор. Таъхир халал меорад, суст ба дуруст намерасонад. Кафшро кашида, шиппас ба хонао даромадан даркор…
Хонаго тозаву озода ва хушбй буд, аммо айр аз як палоси сафеди туркман, ду крпачаи ба шакли мусов густурда ва сандалии урён, ки болояш давоту оаз ва чанд китоби гуногунам меистод, дигар бисоте ё иозе надошт. Ба девори яклухт ва бетоки тарафи рост мехи чбине кфта, ойнамоз овехта буданд. азрати Бадеуддини Нур, ки дар куни боло рйи пстак нишаставу ар замон ба китоби сари зонуяш нигариста, тасбе мегардонд, Бимастураро бо ишораи абр иозати нишастан дод. Аммо вай маоли унбидан надошт, моту мабут ва саропо карахт шуда буд. Зеро р ба ряш амон мйсафеди нурон ва сафедпше менишаст, ки дар хоб дида буд!! амон саллаи афтпечу ришу мйлаби нурафом ва абрувони пайвасту чашмони пурмер, амон яктаи васеъ ва дарози урф…
Бимастураро аё пахш кард. арчанд кшид, суханои аблан тайёркардаашро ба забон оварда натавонист. Вай гуфтан мехост, ки аз хонадоршавиаш чор сол гузашта бошад ам, анз бефарзанд аст. амсолояш аллакай дуто ва атто се кдак доранду ар гое оноро бинад, чашмаш чашмаи пуроб мешавад. Шавараш низ оли табо дорад, игаркабобу синагирён ва дилбирён асту ла ба танг омада… Ва айраю оказо гуфта, маддаи дил кафондан мехост. Вале натавонист. Зеро ис кард, ки азрати Бузургвор амаи ин гапоро, атто бештар аз инро хуб медонаду аёнро оати баён нест.
Бо чунин андеша муаддимаи дарднокро нагуфта, рост ба сари масад омад:
– Як хоби аоиб дидам… Хобкушои деа дар таъбираш оиз монд… Пеши Шумо гусел кард…
– Хуш омад, Мастураи ворух. Ба Хуанд, ки омад, лаби унча ба табассум кушо ва дар шари хубони олам гарду убор аз дилу чера дур афкан. Зеро ба ту дуруст фамондаанд, ки агар зани чашминтизор кабутар ба хоб бинад, модари духтар шавад. Аммо ту татайюр накун! Яъне аз парвози мур дар хоб фоли бад нагир. Ту ба шодию нишоти бештар а дор. Зеро кабутари сафеди дар хоб дидаат парандаи бииштист ва аз кафтархонаи асти Биб Марям (раиматулло) ирсол гардида, чунин маъно дорад: аз батни ту шодухтаре падид меояд он адар гулчера ва гуландом, ки аз машри то мариб сурате ба хубию хуш тимсоли нест ва гузаш- тагон мисли нозанин надидаанду ояндагон нахоанд дид!
Акнун сухане бишнав дар бораи он парандаи осмон, ки тори сари ту ва кабутари баалат тоб мехрд: он мури умой аст ва бо амри а Таъоло агар сояаш бар сари касе афтад, умоюнбахт мешавад. Яъне, кафтараки ту ойгузин хоад шудан зери болу пари бузургворе, ки он… на манам! Замоне туву амакат дар ро будед, «Китобу-т-тафим»-и Беруниро назар кардам. Гардиши фалак, аракати ситорао ва навиштаои дафтари нуумият аз он шаодат медиад, ки рзи дар дунё ба парвоз омадани кабутари ту дар машризамин шои бузургманиш ба тахт мешинад ва кафтари ту дар сояи давлати болу пар меафшонад.
оло сабаби дар хоби табъ намудор шудани маро бишнав, Мастураам. Чоштгои рзи умъа дар ин хонао ду ракъат намоз аз бари Ягона адо карда, дар муроиба будам, ки нидое аз айб ба гш расид: «Дар деаи дурдасти саргаи Сайун мастурае, ки решаи манунбед ва садаи зиёратгоо бо ашки чашм шодоб кардааст, мтои маслиати туст. Фарзандгадои дарбадарро навозиш намо.»
Бо амри Парвардигори олам дарол ба имдод расида, дасти иноят сят дароз кардам, эй Мастураам, то ама кори ту нек шавад.
Вууди авонзан ларзид, дар баданаш рашъа дамид ва ба обу ара тид. Зеро «мастураам» гуфтани ин Пир ва он Пире, ки дар хоб дида буд, комилан амсадову амоанг буд ва дар дилаш ягон зарра шуба намонд. Худро пеши пойи азрати Бузургвор пар- тофт ва дасту домони вайро беист бсида, ашки шод мисли дурдона мерехт.
