Glos jego niknie w powietrzu, cho'c 'spiewa z serca serdecznie, ale pasterze g'orale, co pod nim na g'orach pa'sli, zdziwieni podnie'sli glowy, chcac wiedzie'c, skad pie's'n nabozna slowa im z chmura przynosi. Glos jego bowiem nie poszedl w g'ore, ale przylegl do tej ziemi, by zbudowal ludzkie dusze.
Sko'nczyl pie's'n cala (закончил всю песню), zdziwiony wielce patrzy (удивлённый очень, смотрит; wielce – книжн. весьма, очень), ze w g'ore nie leci wyzej (что он вверх не летит выше), ze zawisl w miejscu (что повис на месте; zawisna'c – повиснуть; w miejscu – на месте). Spojrzy dokola (посмотрит вокруг) – juz towarzysza nie widzi swojej podr'ozy (уже не видит своего спутника; towarzysz podr'ozy – спутник; podr'oz – путешествие); glos jeno mocny nad soba slyszy (только голос сильный над собой слышит), co zagrzmial w sinawej chmurze (что раздался в синеватой туче; zagrzmie'c – загреметь, прогреметь; раздасться; siny – синий; chmura – туча):
Sko'nczyl pie's'n cala, zdziwiony wielce patrzy, ze w g'ore nie leci wyzej, ze zawisl w miejscu. Spojrzy dokola – juz towarzysza nie widzi swojej podr'ozy; glos jeno mocny nad soba slyszy, co zagrzmial w sinawej chmurze:
– Zostaniesz do dnia sadnego (останешься до скончания века; dzie'n sadu/sadny dzie'n – судный день; do sadnego dnia – до скончания века), zawieszony tak jak teraz (подвешенный так как сейчас)! Jak zawisl w miejscu (как он завис на месте), dotychczas buja (/так/ до сих пор качается; dotychczas – до сих пор), a cho'c mu slowa w ustach zamarly (и хотя ему = у него слова в = на губах замерли; usta – рот; губы; zamrze'c – замереть), cho'c glosu jego nikt nie doslyszy (хотя голоса его никто не расслышит), starcy (старики; starzec – старик), co dawne pamietaja czasy (что прежние помнят времена), gdy miesiac w pelni zably'snie (когда месяц в полнолуние блеснёт; miesiac – уст. месяц /луна/; pelnia/ksiezyc w pelni – полнолуние; zablysna'c – блеснуть), przed niewielu jeszcze laty wskazywali czarna plamke jako cialo Twardowskiego zawieszone do dnia sadu (ещё немного = несколько лет назад показывали чёрное пятнышко как тело Твардовского, подвешенное до судного дня; przed – тому назад; niewiele – немного; plama – пятно).
– Zostaniesz do dnia sadnego, zawieszony tak jak teraz! Jak zawisl w miejscu, dotychczas buja, a cho'c mu slowa w ustach zamarly, cho'c glosu jego nikt nie doslyszy, starcy co dawne pamietaja czasy, gdy miesiac w pelni zably'snie, przed niewielu jeszcze laty wskazywali czarna plamke jako cialo Twardowskiego zawieszone do dnia sadu.
<p>5<strong>. Zajecze serce</strong><a l:href="#n7" type="note">7</a></p><p><strong>(Заячье сердце)</strong></p>
