I pier's sie zaraz roztwarla, i czerwone wida'c serce, jak drga ciagle i ustawnie. U'smiecha sie czarownica i wyciaga reke chuda, dlugimi palcami z lekka obejmuje cale serce i tak nieznacznie wyciaga, ze sie rycerz nie obudzil.
Wtedy majac w pogotowiu 'swieze od zajaca serce, w pier's rycerza zaraz wklada i zamyka otw'or piersi. Sama odeszla na strone, z rado'scia w gestych krzakach przylegla, chcac zobaczy'c skutki czar'ow.
Jeszcze sie rycerz nie zbudzil (ещё не проснулся рыцарь), a poczul serce zajecze (а /уже/ почувствовал заячье сердце)! Co nie znal trwogi (/даром/ что не знал тревоги), drzal boja'zliwie i rzucal cialem (дрожал и трясся пугливо: «тряс телом»; drze'c – дрожать; boja'zliwie – боязливо, робко, пугливо; rzuca'c – бросать, подбрасывать, трясти)! Otwiera oczy (открывает глаза), zbroja mu ciezy (доспехи его тяготят; zbroja – латы, доспехи; ciazy'c komu's – тяготить кого-л.), zaledwie powstal (едва встал/поднялся), az uslyszy ps'ow szczekanie (аж = как слышит собачий лай; pies – собака, пёс)!
Jeszcze sie rycerz nie zbudzil, a poczul serce zajecze! Co nie znal trwogi, drzal boja'zliwie i rzucal cialem! Otwiera oczy, zbroja mu ciezy, zaledwie powstal, az uslyszy ps'ow szczekanie!
Dawniej lubil (прежде он любил; dawniej – раньше, прежде), kiedy go'ncze graly w kniei za zwierzyna (когда гончие заливались /лаем/ в дебрях за = на зверей; gra'c – играть; заливаться /о гончих/, zwierzyna – дичь, звери), teraz w trwodze (сейчас в тревоге; trwoga – тревога), wystraszony ucieka jak szary zajac (испуганный убегает как серый заяц)! Zaledwo wbiegl do komnaty (едва вбежал в покой; wbiec – вбежать; do – в /внутрь/; komnata – покой), chrzest zbroi wlasnej (скрежет собственных доспехов; chrzest – хруст; скрип; скрежет), oreza (оружия; orez – книжн. оружие), co sie zszczerbil zwyciestwami (что зазубрилось победами = в победах; zszczerbi'c = uszczerbi'c – выщербить, зазубрить), i brzek srebrnej ostrogi na nowo go trwozy (и звяканье серебряной шпоры снова его тревожит; brzek – звон, бренчание, звяканье; na nowo – вновь, снова): zrzuca wiec pancerz i szable (сбрасывает он латы и саблю; wiec – итак, следовательно, стало быть;pancerz – броня, панцирь; ист. латы), pada na loze zmeczony (усталый падает на ложе).
Dawniej lubil, kiedy go'ncze graly w kniei za zwierzyna, teraz w trwodze, wystraszony ucieka jak szary zajac! Zaledwo wbiegl do komnaty, chrzest zbroi wlasnej, oreza, co sie zszczerbil zwyciestwami, i brzek srebrnej ostrogi na nowo go trwozy: zrzuca wiec pancerz i szable, pada na loze zmeczony.