«Οι δικές σου περιστάσεις ήταν διαφορετικές, παιδί μου. Το ότι είσαι ακόμα ζωντανή δείχνει ότι τα έβγαλες πέρα με κάθε κρίση και το κατάφερες μόνη σου. Νομίζω ότι ξέρεις πόσο τυχερή είσαι. Στις τέσσερις γυναίκες που αναγκάζονται να κάνουν αυτό που έκανες, μόνο μια επιζεί. Φυσικά, οι αδέσποτες—» Η Βέριν έκανε μια γκριμάτσα. «Συγχωρέστε με, αλλά φοβάμαι πως συνήθως έτσι το λέμε στο Λευκά Πύργο. Είναι οι γυναίκες που χωρίς καθοδήγηση κατάφεραν να αποκτήσουν κάποιον έλεγχο της δύναμης — το κάνουν στα τυφλά, με δυσκολία, όπως συμβαίνει στη δική σου περίπτωση, αλλά πάντως έχουν κάποιον έλεγχο. Σχεδόν πάντα υψώνουν τείχη, για να μην καταλάβουν ούτε οι ίδιες τι κάνουν, κι αυτά τα τείχη εμποδίζουν το συνειδητό έλεγχο. Όσο πιο πολύ καιρό ύψωναν τα τείχη, τόσο πιο δύσκολο είναι να τα γκρεμίσουν, αλλά, αν τελικά μπορέσουν να τα γκρεμίσουν — ε, κάποιες από τις πιο ικανές αδελφές μας ήταν αδέσποτες».
Η Νυνάβε φάνηκε ενοχλημένη και κοίταζε την είσοδο σαν να σκεφτόταν να φύγει.
«Δεν βλέπω τι σχέση έχουν με μένα όλα αυτά», είπε η Εγκουέν.
Η Βέριν την κοίταξε ανοιγοκλείνοντας τα μάτια, σαν να αναρωτιόταν από πού είχε ξεφυτρώσει. «Με σένα; Μα τίποτα. Το πρόβλημά σου είναι τελείως διαφορετικό. Τα πιο πολλά κορίτσια που θέλουν να γίνουν Άες Σεντάι —ακόμα και τα πιο πολλά που έχουν το σπόρο μέσα τους, όπως εσύ— το φοβούνται κιόλας. Ακόμα κι όταν φτάσουν στον Πύργο, ακόμα κι όταν μάθουν τι να κάνουν και πώς, πρέπει να τις καθοδηγεί βήμα-βήμα μια αδελφή, ή κάποια Αποδεχθείσα. Αλλά όχι εσύ, Απ’ ό,τι μου είπε η Μουαραίν, εσύ έπεσες με τα μούτρα μόλις έμαθες ότι μπορούσες να το κάνεις, προχωρώντας αδέξια στο σκοτάδι, χωρίς να σου περνά από το νου ότι ίσως το επόμενο βήμα να σε ρίξει σ’ ένα άπατο βάραθρο. Ε, είχαμε κι άλλες σαν και σένα· δεν είσαι μοναδική. Μία τέτοια ήταν και η Μουαραίν. Από τη στιγμή που είδε τι έκανες, δεν υπήρχε άλλος δρόμος παρά να αρχίσει να σε διδάσκει. Δεν σου τα εξήγησε αυτά η Μουαραίν;»
«Ποτέ». Η Εγκουέν ευχήθηκε να μην ηχούσε τόσο ξεψυχισμένη η φωνή της. «Είχε... άλλες ασχολίες», Η Νυνάβε ξεφύσηξε.
«Ε, η Μουαραίν δεν συνηθίζει να σου λέει τίποτα, αν δεν είναι ανάγκη να το μάθεις. Η γνώση δεν φέρνει πραγματικό όφελος, αλλά ούτε και η έλλειψή της. Προσωπικά εγώ προτιμώ τη γνώση».
«Υπάρχει; Το βάραθρο, εννοώ;»
«Προφανώς όχι, ως εδώ», είπε η Βέριν, γέρνοντας το κεφάλι. «Αλλά στο επόμενο βήμα;» Σήκωσε τους ώμους. «Βλέπεις, παιδί μου, όσο περισσότερο προσπαθείς να αγγίξεις την Αληθινή Πηγή, όσο περισσότερο προσπαθείς να διαβιβάσεις τη Μία Δύναμη, τόσο πιο εύκολο γίνεται. Ναι, στην αρχή απλώνεις προς την Πηγή και συχνά είναι σαν να πιάνεις αέρα. Ή μπορεί να αγγίξεις το
Η Εγκουέν σκέφτηκε,
Η Νυνάβε σηκώθηκε όρθια με μια απαλή κίνηση. «Πάω να κάτσω κοντά στη φωτιά, να σας αφήσω μόνες».
«Θα ’πρεπε να μείνεις», είπε η Βέριν. «Θα σε ωφελήσει. Απ’ ό,τι μου είπε η Μουαραίν, ίσως χρειάζεσαι μόνο λίγη εκπαίδευση για να ανέβεις στο στάδιο της Αποδεχθείσας».
Η Νυνάβε δίστασε μονάχα για μια στιγμή, πριν κουνήσει αποφασισμένα το κεφάλι. «Σε ευχαριστώ για την προσφορά, αλλά μπορώ να περιμένω μέχρι να φτάσουμε στην Ταρ Βάλον. Εγκουέν, αν με χρειαστείς, θα είμαι—»