Klarnetisto.

Klarneta ludisto.

Klaso.

Grupo de vivantaj estaĵoj aŭ objektoj, arigitaj laŭ la rango, naturo:

klaso de lernejo, de socio, de vagonaro, de bestoj aŭ vegetaĵoj.

Klasifiki.

Grupigi laŭ klasoj:

klasifiki la sciencojn.

Klasifiko.

Grupigo laŭ klasoj.

Klasika.

-

1.

Konforma al la maniero de la antikvaj grekaj kaj latinaj aŭtoroj kaj artistoj:

la klasika kaj la romantika literaturo.

-

2.

Antikva greka kaj latina (lingvo):

la klasikaj lingvoj.

-

3.

Tre bona, modela, imitinda:

klasika stilo.

Klasike.

En klasika maniero.

Klasikeco.

Eco de tio, kio estas klasika.

Klasikulo.

Klasika aŭtoro.

Klavo.

Tabuleto aŭ butono, kiun oni premas aŭ frapas por ludi instrumenton:

klavo de fortepiano

{nun: piano},

klavo de skribmaŝino.

Klavaro.

Vico, vicoj de klavoj de instrumento.

Klemato

(Bot.). Volve rampanta arbeto el la familio de l' ranunkulacoj

(Clematis vitalba).

Klera.

Instruita, kiu konas la sciencojn.

Klereco.

Eco de tiu, kiu estas klera.

Klerulo.

Klera homo.

Klerigi.

Fari iun klera.

Kleriĝi.

Fariĝi klera.

Malklera.

Tute neklera.

Klerikala.

Partiano de la pastraro kaj de ĝia supereco.

Kliento.

-

1.

Konstanta aĉetanto, mendanto:

komerca kliento.

-

2.

Persono, kiu konfidas siajn aferojn al advokato, sian sanon al kuracisto:

kliento de advokato, kliento de kuracisto.

Klientaro.

Tutaĵo de klientoj.

Klimato.

Tutaĵo de la atmosferaj kaj veteraj kondiĉoj de lando aŭ regiono, precipe la temperaturo kaj malsekeco:

milda, akra klimato.

Klini.

Fleksi malsupren: klini la kapon, sin klini.

Klingo.

Metala akra parto de tranĉilo, de glavo: La glavo konsistas el klingo kaj tenilo.

Kliniko.

Hospitala sekcio, malsanulejo por la medicinaj esploroj kaj studoj.

Klistero.

Laksiga lavaĵo, injektata

en

la rektan inteston.

Klisteri.

Injekti klisteron.

Klisterilo.

Instrumento por klisteri.

Kliŝo.

-

1.

Fotografia negativo, fiksita sur vifcro, por fari kopiojn.

- 2.

Metala plato, sur kiu estas reproduktita la presota bildo.

Kliŝi.

Fari kliŝon.

Kloako.

Kavo por malpuraĵoj kaj ekskre- mentoj.

Klopodi.

Peni sukcesigi, realigi entre- prenon:

klopodi por fondi societon; klopodi ĉe la registaro.

Klopodo.

Ago de tiu, kiu klopodas.

Kloro

(Ĥem.). Ch. Ĥemia elemento, gaso verdete-flava kun forte sufoka odoro, uzata por blankigi teksaĵojn, por desinfekto.

Klorofilo.

Verda substanco de la ĉeloj de l' folioj kaj herboj, asimilanta karbonon.

Klorozo

(Med.). Malsano de la sango de maturiĝantaj knabinoj, karakterizata de paleco de la haŭto kaj de manko de l' fortoj.

Kloŝo.

Vazo, plej ofte vitra, por kovri diversajn objektojn:

horloĝon, fromaĝon, k. t. p.

Klubo

-

1.

Societo por amuzo, por sporto:

klubo de ŝakludantoj.

-

2.

Politika societo.

Klubano.

Membro de klubo.

Kluki.

Eligi sonojn kiel la kokinoj.

Kluzo.

Akvobaro surkanalo, rivero por konservi la nivelon de la akvo kaj faciligi la navigadon.

Knabo.

Infano de la vira sekso; junulo.

Knabino.

Infano de la virina sekso; junulino.

Knari.

Eligi sonon, kiel tiu de rado, kies akso ne estas ŝmirita per graso.

Knedi.

Premi kaj miksi en homogenan mason:

knedi paston, knedi argilon.

Knedujo.

Vazo, en kiu oni knedas.

Knuto.

Vipo por kondamnitoj en Rusujo.

Koakso.

Hejtoksidita porhava karbo.

Koalicio.

Ligo de regnoj, de partioj por komuna agado.

Kobalto

(Ĥem.). Ko. Ĥemia elemento, blanka ruĝeta metalo kun forta brilo, uzata por la produktado de farboj.

Koboldo.

Fabela estaĵo — spirito de la montoj, gardanta iliajn trezorojn.

Koĉenilo

(Zool.). Insekto el la vico de la egalflugilaj, el kiu oni ekstraktas la karminon

(Coccus cacti).

Kodo.

Leĝaro:

civila kodo, komerca kodo

{nun ankaŭ: kodekso}.

Kodicilo.

Aldono, kompletigo de testa- mento.

Koeficiento.

Nombro, metita antaŭ algebra kvanto kaj ĝin multiplikanta:

2ab.

Kofro.

Fermebla vojaĝa kesto. Komparu:

Valizo.

Koheri.

Kuniĝi, altiri unu alian (mole- kuloj).

Koincidi.

Okazi en la sama tempo: La organiza komitato zorgis, ke la specialistaj kunvenoj ne koincidu.

Kojno.

-

1.

Ligna aŭ mefala peco, dika ĉe unu ekstremo, iom post iom maldikiĝanta, kun akra rando ĉe la alia ekstremo, uzata por fendi. -

2.

Kojnforma objekto.

Koko

(Zool.). Korta birdo kun bongusta viando; la inoj metas bongustajn ovojn

(Gallus domesticus).

Kokardo.

Перейти на страницу:

Похожие книги