Arkaĵa subteraĵo de citadelo, kie oni tenas la eksplodemajn substancojn, malliberulojn.
Kazerno.
Konstruaĵo, destinita por loĝejo de la soldatoj.
Kazino.
Konstruaĵo por publikaj kunvenoj kaj amuzaĵoj, precipe en la kuraclokoj.
K. e.
Kaj ceteraj.
Ke.
Konjunkcio de: -
1.
Komplementaj frazoj:
-
2.
Cirkonstancaj frazoj:
(kaŭzo),
(celo),
(maniero),
Keglo.
Ligna koloneto, kiun oni penas renversi per ligna globo:
Kelo.
Subtera spaco, en kiu oni gardas kaj konservas vinon, nutraĵon.
Kelke.
Nedifinita nombro (pli ol unu, malpli ol dek):
Kelka.
Nedifinita pronomo, esprimanta parton el tuto:
Kelnero.
Servisto, kiu alportas la manĝ- aĵojn kaj trinkaĵojn en la restoracioj, kafejoj.
Keno.
Rezinoriĉa ligno.
Kenopodiacoj
(Bot.). Familio de dukotiledonaj senpetalaj vegetaĵoj:
Kepo.
Militista ĉapo, mallarĝiĝanta supren, kun larĝa horizontala ŝirmilo.
Kero.
Unu el la kvar koloroj de la ludkartoj, markita per malgrandaj ruĝaj koroj.
Kerno.
Tre malmola parto en la interno de fruktoj:
Komparu:
Grajno, greno, semo.
Kerubo.
-
1.
Anĝelo de la plej „alta" ĉiela horo. -
2.
Ĉarma infano.
Kesto.
Kvarangula, ordinare ligna ujo:
Poŝta kesto.
Kesto, en kiun oni ĵetas la leterojn, destinitajn por la poŝto.
Tirkesto.
Tirebla kesto de tablo, komodo, k. t. p.
Kia.
Demanda kaj relativa adjektiva pronomo de l' kvalito: Kian drapon vi deziras, dikan aŭ maldikan? Kia ago, tia pago.
Kial.
Pro kia kaŭzo: Kial vi ne venis?
Kiam.
En kiu tempo: Kiam vi finos vian laboron? Kiam oni dormas, oni ne pekas.
Kie.
En kiu loko: Kie vi pasigos la someron? Rikolti tie, kie oni ne semis.
Kiel.
-
1.
Kiamaniere: Kiel vi klarigas al la lernantoj la uzadon de
si
Kiel vi agos, tiel oni reagos. -
2.
En kia grado: Kiel alta estas la monto?
Kies.
De kiu, apartenanta al kiu: Kies verkon vi legas nun? Kies panon oni manĝas, ties agojn oni laŭdas.
Kilo.
Ĉefa trabo de ŝipo, okupanta ĝian tutan longon.
Kilogramo.
Mil gramoj.
Kilogramo- metro.
Unuo, esprimanta la laboron, necesan por levi unu kilogramon al la alteco de unu metro.
Kilolitro.
Mil litroj.
Kilometro.
Mil metroj.
Kinematografo.
Projekcia aparato, ĵetanta sur ekranon moviĝantajn bildojn.
Kinino.
Senkolora kristala substanco ekstraktata el la ŝelo de la samnoma arbo kaj uzata kontraŭ la febro.
Kio.
Demanda kaj relativa pronomo por objektoj, aferoj, ideoj: Kio falis de la tegmento? Kio okazis? Redonu tion, kion vi prenis.
Kiom.
Kia nombro, kia kvanto; kian nombron, kvanton: Kiom da gastoj venos? Kiom da lingvoj vi parolas? Kiom da kapoj, tiom da ĉapoj.
Kiraso.
Armaĵo natura aŭ artefarita, kovranta kaj ŝirmanta la korpon:
{nun: kiraso de testudo = karapaco}.
Kirli.
Rondturni fluidaĵon per bastoneto:
Kirlo.
Rondturno:
Kirlilo.
Bastoneto, instrumento por kirli.
Kirŝo.
Brando, farata el ĉerizoj kaj merizoj.
Kiso.
Delikata tuŝo per lipoj, kiel esprimo de la amo aŭ respekto.
Kisi.
Delikate tuŝi per la lipoj, por esprimi la amon aŭ respekton:
Kisado.
Ripetitaj kisoj.
Kitelo.
Vasta longa tola vesto por la viroj. Komparu:
Bluzo, burnuso, mantelo.
Kiu.
-
1.
Pronomo persona, demanda kaj relativa: Kiu venis? Salutu ĉiujn, kiujn vi renkontos. -
2.
Adjektiva pronomo, demanda kaj relativa: En kiu urbo vi loĝas? Mi loĝas en Madrido. Kiun kordon vi tuŝos, tiu eksonos.
Klaĉi.
Paroli malbone pri iu kun la intenco malutili al lia reputacio.
Klafto.
Mezuro de la longeco —1,95 m.
Klaki.
Fari sekan mallongan sonon, kiel ekzemple brubatante la manojn.
Klapo.
Ligna, metala aŭ leda kovraĵo por enlasi internen fluidaĵon, gason kaj malhelpi ĝin eliĝi, aŭ por ellasi ĝin kaj malhelpi eniĝi:
Klara.
-
1.
Pura kaj travidebla:
-
2.
Facile komprenebla:
Klare.
En klara maniero.
Klareco.
Eco de tio, kio estas klara:
Klarigi.
Fari ion klara,:
Klariĝi.
Fariĝi klara.
Klarigebla
Kiu povas esti klarigita.
Malklara.
-
1.
Malpura kaj netravidebla, -
2.
Malfacile komprenebla.
Klarneto.
Muzika ligna blovinstrumento kun beko kaj klavoj.
