La fenomeno Esperanto полностью

COUTURAT, Louis (1868–1914). Franco. Profesoro, logikisto. Ĉefa verko: Histoire de la langue universelle. Kun de Beaufront (k.v.) forlasis Esperanton favore al fiaskonto reformita formo de tiu lingvo.

DELGARNO, George (m. 1687). Anglo. Aŭtoro de la unua plene ellaborita projekto de apriora filozofia skriba kaj parola lingvo: Ars Signorum, Vulgo Character Universalis et Lingua Philosophica qua Poterunt Nomines Diversissimorum Idiomatum etc. Londono, 1661.

DESCARTES, René (1596–1650). Franco. En letero al abato Mersenne la 20an de novembro 1629 li brile formulis la principojn en la konstruo de la plej bonaj modernaj sistemoj de la artefaritaj lingvoj.

DINWOODIE, John Sharp (1904–1980). Skoto. Poeto. Verko: Kastelo el revoj (el la volumo Kvaropo).

DAMBRAUSKAS/DOMBROVSKI, Aleksandro (1860–1938). Litovo. Lernis Esperanton jam en 1887. Redaktoro de Litova Stelo. Kontribuis al multaj revuoj, kaj en 1905 eldonis la poemaron Versaĵareto.

ENGHOLM, Stellan (1899–1960). Svedo. Verkisto kaj tradukisto. Ĉefaj verkoj: Homoj sur la tero (romano); Infanoj en torento (romano); Vivo vokas (romano). Redaktis la literaturan revuon Malgranda revuo.

FRANCIS, John Islay (1924–2012), Skoto. Poeto kaj novelisto. Ĉefaj verkoj: Vitralo (novelaro); La granda kaldrono (romano); Misio sen alveno (sciencfikcia romano).

FRENKEL, Roman. Ruso. Pionira E‑poeto. Ĉefa verko: Verdaj fajreroj.

HAEFKER, Hermann (1873–1939). Germano. Aŭtoro de la grava «universala historio» Jarmiloj pasas.

HODLER, Hector (1887–1920). Sviso. Filo de la pentristo Ferdinand Hodler. Kunfondinto de Universala Esperanto-Asocio.

HOHLOV, Nikolao (1891–1953). Ruso. Tradukis el angla, rusa kaj serba lingvoj. Lia plej grava orginala verko estas La tajdo (poemaro).

HYAMS, H.B. (m. 1960). Anglo. Pentristo kaj verkisto. Lia ĉefa verko (sub pseŭdonimo Tagulo): Nova sento.

KALOCSAY, Kálmán (1891–1976). Hungaro. Ŝlosila figuro en la literaturo de Esperanto. Poeto, tradukisto, redaktoro. Redaktis la gravan revuon Literatura mondo. Kunverkis gravan analizan gramatikon de Esperanto. Tradukis poezion el trideko da lingvoj. Formulis la poezian lingvaĵon de Esperanto. Ĉefaj verkoj: Streĉita kordo (poemaro); Izolo (poemaro); Infero de Dante (traduko); Reĝo Lear de Shakespeare (traduko); Tutmonda sonoro (tradukitaj poemoj, 2 vol.).

KAROLCZYK, Stanisław (1890–1966). Polo. Poeto kaj tradukisto. Ĉefa verko: Unuaj agordoj.

KOCK, Edwin de (1930–2022). Sudafrikano. Poeto. Ĉefaj verkoj: Ombroj de la kvara dimensio (poemaro); Fajro sur mia lango (poemaro); Kvin elementoj (poemaro); Saluton al la suno (poemaro); La konflikto de la epokoj (eposo).

KOMENSKÝ, Jan Amos (1592–1670). Ĉeĥo. Granda scienculo, filozofo kaj pedagogo. En sia libro Via Lucis (1641) profetis la tempon, kiam la homaro ĝuos la uzadon de universala helpa lingvo nekompareble pli facila kaj akirebla, ol niaj lingvoj naturaj.

KONISI Gaku (1934– ). Japano. Novelisto kaj tradukisto. Ĉefaj verkoj: La kosmoŝipo «Edeno n‑ro 5» (sciencfikciaj noveloj); Vage tra la dimensioj (sciencfikciaj noveloj).

LAPENNA, Ivo (1909–1987). Kroato, poste brita civitano. Juristo, verkisto, oratoro. Ŝlosila figuro en la E‑movado post la Dua Mondmilito. Generala sekretario de UEA (1955–1964), Prezidanto de UEA (1964–74). Ĉefaj verkoj: Retoriko; Elektitaj prelegoj kaj paroladoj; Esperanto en perspektivo (ĉefred.).

LEAU, Leopold. Franco. Doktoro pri sciencoj. Kunlaboranto de Couturat (k.v.).

LEIBNITZ. Fama filozofo, kiu en 1666, dudekjara, elmetis siajn konceptojn pri estonta filozofia lingvo.

LUYKEN, Heinrich August (1864–1940). Germano, poste brita civitano. Romanverkisto. Ĉefaj verkoj: Stranga heredaĵo (romano); Pro Iŝtar (romano).

MIYAMOTO, Masao (1913–1989). Japano. Poeto, romanverkisto, tradukisto. Ĉefaj verkoj: Invit’ al japanesko (poemaro); Naskitaj sur la ruino (romano); Pri arto kaj morto (novelaro).

NEERGAARD, Paul (1907–1987). Dano. Agronomo, redaktoro. Ĉefaj verkoj: Atakoj kontraŭ ĝardenplantoj; La vivo de la plantoj.

NERVI, Mauro (1959–). Italo. Poeto, verkisto. Ĉefa verko: La turoj de l’ ĉefurbo (poemoj, rakontoj, dramoj).

NEWELL, Leonard Nowell Mansell (1902–1968). Anglo. Poeto, tradukisto. Ĉefverko: Bakŝiŝ (novelaro).