„Glupi jestem (глупый я), ze jask'olki slucham (что ласточку слушаю; slucha'c kogo's /родит. падеж/ – слушать кого-л. /вин. падеж/)! Ani zbyt duzy (ни слишком большой), ani zbyt maly (ни слишком маленький) – niemadre slowa (неумные слова)… Konia przyzwe (коня позову; przyzwa'c – книжн. призвать, позвать), to jest zwierze poczciwe ze sk'ora i ko'sciami (это животное славное со шкурой и костями; sk'ora – кожа; шкура).”

Przyszedl ko'n i powiada (пришёл конь и говорит):

Maciek w rozpaczy pedzi i my'sli sobie:

„Glupi jestem, ze jask'olki sluchami Ani zbyt duzy, ani zbyt maly – niemadre slowa… Konia przy zwe, to jest zwierze poczciwe ze sk'ora i ko'sciami.”

Przyszedl ko'n i powiada:

– Ja znam wybornie wdzieczno's'c i sprawiedliwo's'c (я знаю отлично благодарность и справедливость), gdyz woze (потому что вожу; wozi'c – возить), nosze swojego pana i zarabiam sie w plugu na niego (ношу своего хозяина и зарабатываю в плуге для него; nosi'c – носить; zarabia'c – зарабатывать).

– No i c'oz (ну и что же)? – pyta Maciek uradowany (спрашивает обрадованный Мацек).

– Za to mnie pan glodem morzy i biciem srogo placi (за это меня хозяин голодом морит и битьём жестоко платит; srogo – свирепо, сурово, жестоко)!

– Ja znam wybornie wdzieczno's'c i sprawiedliwo's'c, gdyz woze, nosze swojego pana i zarabiam sie w plugu na niego.

– No i c'oz? – pyta Maciek uradowany.

– Za to mnie pan glodem morzy i biciem srogo placi!

– O mocny Boze (о, сильный = всемогущий Боже; mocny – сильный; moc – сила)! – wykrzyknal Maciek strapiony (вскрикнул опечаленный Мацек; wykrzykna'c – прокричать, выкрикнуть, вскричать) – czy juz z Twojego 'slicznego 'swiata zginela wdzieczno's'c i sprawiedliwo's'c (разве = неужели из твоего прекрасного мира исчезла благодарность и справедливость; czy – ли, разве; znikna'c – исчезнуть)?

A jask'olka 'swiergocze (а ласточка щебечет; 'swiergota'c – щебетать):

– Ludzie nauczyli swojskie zwierzeta niewdzieczno'sci (люди научили домашних животных неблагодарности; nauczy'c czego's – научить чему-л.; swojski – свойский; домашний; zwierze – животное), niesprawiedliwo'sci (несправедливости)… Tw'oj sedzia, Ma'cku (твой судья, Мацек), ani zbyt wielki (ни слишком большой), ani zbyt maly (ни слишком маленький), ale dziki by'c musi (но дикий быть должен)!

– O mocny Boze! – wykrzyknal Maciek strapiony – czy juz z Twojego 'slicznego 'swiata zginela wdzieczno's'c i sprawiedliwo's'c?

A jask'olka 'swiergocze:

– Ludzie nauczyli swojskie zwierzeta niewdzieczno'sci, niesprawiedliwo'sci… Tw'oj sedzia, Ma'cku, ani zbyt wielki, ani zbyt maly, ale dziki by'c musi!

– Pewnie madrale-lisa trzeba mi przyzwa'c (наверное, умника-лиса нужно мне позвать) – rzekl sobie i sprowadzil lisa (сказал себе и привёл лиса).

Перейти на страницу:

Похожие книги