И обращься видехъ Господа въ славе велице и ужастынъ бехъ зело. И приступиша къ нему вьси, яже видехъ, правьдникы и поклнишася ему, поюще единемь гласомь. И ть беаше подобьнъ имъ, и бысть славихъ яко и онехъ. И тъгда приступи Михаилъ и поклонися, и съ нимь вьси ангелы поклониша ся и вспеша и́. И преобрази ся пакы и бысть яко ангелъ. Тъгда рече ми ангелъ, водяй мя: “Сему поклонися и въспои”. И поклонихъ ся и въспехъ ему. И глагола ми ангелъ: “Се есть Господь вьсея славы, юже виде”. И еще ему глаголющу, видехъ иного преславьна подобьна ему по вьсему, и правьдьници приступиша и поклониша ся и въспеша и сему, и тъ въспе съ ними и не преобрази же ся по видомыихъ, и съ ними придоша ангели и поклониша ся ему. И рече ми ангелъ: “Поклони ся и въспой ему”. И поклонихъ ся и въспехъ ему. И пакы другаго въ славе велице видехъ ишьдъша и въпросихъ ангела: “Къто сь есть?” И глагола ми: “Поклони ся ему, се бо есть ангельскаго Духа глаголющаго въ тебе и въ вьсехъ правьдьницехъ”. И по сихъ ина етера неизглаголема являшеся слава, еяже азъ отвьрстама очима духа моего не възмогъ видети, ни възведе мя, ни вьси ангели, яже видехъ покланяюща ся Господеви, разве тъкъмо правьдьникы видехъ въ силе велице зряща къ славе его. И приступи къ нимъ пьрьвее Господь мой и ангела духовьна, и поклониста ся и въспеста, и дъва тъкъмо. И тъгда вьси правьдьници поклонишася ся и въспеша. Потомь слышахъ глас ту и песни же слышахъ по небеси въсходяща на 6 небесъ, и вьси славляху того, егоже не можахъ азъ славы видети.
Вься же 6 небесъ песнь не тъкъмо слышима, нъ и видима беаше. И глагола ми ангелъ: “Сь есть единъ вечьнъ въ вышьнимь веце живый, и въ святыихъ почивая, егоже ни имене можемъ тьрпети, иже поемъ есть святыимь Духъмь въ устехъ правьдьныихъ”.
И по семь слышахъ глас вечьнаго, глаголюща: “Господи, сыну, изиди и сълези съ вьсехъ небесъ и буди въ мире, и даже и до ангела, сущаго въ аде, преобразивъ ся по образомъ ихъ, и не познають тебе ни ангели ни князи века того, и судиши князю и ангеломъ его и миру, обладомому имь, зане отвьрьгоша ся мене и реша: «Мы есмъ и разве нас никъто же есть инъ». И егда же от земля възнесеши ся, къ тому не преобразиши ся по небеси, нъ въ славе велице възидеши и сядеши одесную мене. И тъгда поклонять ся тебе князи, и силы, и ангели, и вьсе начало небесьныихъ и земьныихъ и преисподьнихъ”. Сию слышахъ великую славу, заповедающю Господеви моему.
И тъгда възиде Господь от семаго небесе и съниде на шестое небо. И ангелъ, наставляяй мя, рече: “Разумей, Исайе, и вижь будущее преображение и сънитие его, яко видеша ангели, въспеша и исхвалиша, и не преобрази бо ся по видомыихъ”. И азъ же въспехъ съ ними. И яко съниде на пятое небо, и преобрази ся по образу ангелъ техъ, и не въспеша его ни поклониша ся, бе бо его образъ яко и онехъ. Съниде же на четвьртое небо и явися имъ по възору ихъ, и не въспеша его, беаше бо яко по възору ихъ. Приде же на третиее небо, и на въторое, и на пьрьвое, преобразуя ся на когожьдо ихъ, темь же ни пояху, ни покланяху ся ему, являше бо ся подобьнъ имъ. Показоваше же знамения на коемьждо небеси стрещиимъ врата. Съниде же на твьрдь, идеже князь века сего седить, и ту дасть знамение, и образъ беаше его яко и техъ. И не прославиша, ни пеша его. Сниде же и къ ангеломъ въздуха сего и беаше акы единъ от нихъ и не дасть знамения имъ, ни въпросиша бо его. И по сихъ глагола ми ангелъ: “Разумеи, Исайе, сыне Амосовъ, на се бо посъланъ есмь от Господа вься тебе указати, ни преже бо къто виде, ни по тебе видети възможеть, якоже ты видиши и слышалъ еси”. И се видехъ подобьна, яко Сына человеча, и съ человекы поживъ въ мире, и не познаша его, и видехъ въсходящь на твьрьдь и уже не бяше по зраку ихъ пребразуя ся. Видевъше же и вьси ангели ужаснуша ся и покланяюще ся глаголаху: “Како утаи ся нас Господь посреде? И не познахомъ Цьсаря Славы?” И от пьрьваго небесе въсхожаше славьней и не преобразоваше ся, нъ вьси ангели и деснии и шюии и на средьнимь престоле седяи и поклониша ся ему и въпеша, глаголюще: “Како преиде мимо ны, Господи, и не уведехомъ, ни поклонихомъ ся ему?” И тако възиде на въторое, и на третиее, и на четвьрътое, и на пятое, и на шестое небо, обаче на вьсехъ небесьхъ слава его прилагаше ся. И яко възиде на семое небо, въспеша и́
И рече ми: “Възврати ся въ одежю свою, донъдеже время дьний твоихъ испълънить ся, и тогда придеши ми семо”».
