Winnie ille Pu полностью

Aliquanto post omnes summa in silva parati erant et coepit expeditio. Principes fuerunt Christophorus Robinus et Lepus, sequebantur Porcellus atque Pu; deinde Canga Rum in marsupio gerens et Bubo; deinde Ior et in agmine novissimo omnes Leporis amici et cognati.

'Invocatu meo, explicavit Lepus obiter, 'advenerunt. Semper ita agunt. Agmen claudere possunt, post Iorem.

'Enuntio, dixit Ior, 'his omnibus rebus taedio affici. Non erat desiderium meum participem esse expo — o rei illius, quam Pu nominavit. In beneficii causa veni. Sed me ecce — et si cauda expo — rei sum, cauda esse volo. Si autem, quandocumque consedere et interquiescere volui dimidium duodecadis amicorum et cognatorum Leporis cum cauda mea deverrere debeam, hoc non erit expo — utcumque sit — sed tumultus confusus. Ita censeo.

'Recte interpretor sententiam Ioris, dixit Bubo. 'Si me rogatis. .

'Minime rogo, dixit Ior. 'Omnibus enuntio. Per me, vel polum septentrionalem quaeramus, vel in extremitate cavernae formicarum "Hic collegimus Nuces et Maium" ludamus, licet. Mea nihil refert.

Vox sonavit e primo agmine.

'Venite! clamavit Christophorus Robinus.

'Venite! clamaverunt Pu ac Porcellus.

'Venite! clamavit Bubo.

'Incipit expeditio, dixit Lepus. 'Me abire oportet. Et una Christophoro Robino ad agmen ducendum festinavit.

'Euge, dixit Ior. 'Abimus. Sed nolite mihi aliquid objectare.

Omnes igitur ad polum inveniendum abierunt. Inter eundum omnes ab hoc et ab hac confabulaverunt, omnes excepto Puo, qui carmen elaborabat.

'Ecce pars prima, dixit Porcello, cum perfecta esset.

'Pars prima cuius rei?

'Carminis mei!

'Qualis carminis?

'Huius.

'Cuius?

'Si aurem praebes, Porcelle, audias.

'Unde scis me aurem non praebere?

Pu respondere nequiens ita incepit cantare:

'Tace, dixit Puo cervices retorquens Christophoro Robino, 'nunc vero ad locum periculosum pervenimus.

'Tace, dixit Pu nunc velociter ad Porcellum se con vertens.

'Tace, dixit Porcellus Cangae.

'Tace, dixit Canga Buboni; dum Ru secum aliquoties 'tace' dixit tranquillissime.

'Tace, dixit Bubo Iori.

'Tace, dixit Ior voce horrenda omnibus Leporis cognatis amicisque. Et 'tace' omnes perpropere dixerunt totum per ordinem, usque ad ultimum omnium. Ultimus et minimus amicus-et-cognatus adeo cohorruit, quia tota expeditio ei 'tace' dixerat ut capite deorsum sese humo conderet; eo loco per duos dies permansit, sublato tandem periculo festinanter domum abiit et tranquille cum matertera vitam agebat. Nomen ei erat Alexander Scarabeus.

Perventum est ad flexibus riparum praeruptarum et saxosarum implicatum rivulum et Christophorus Robinus statim intellexit locum periculosum esse.

'Vepres huius loci insidiis nati sunt, explicavit.

'Quae sunt insidiae in vepribus? Pu Porcello susurravit.

'Pu dulcissime rerum, dixit Bubo modo suo dicendi superbo, 'num nescis quid insidiae sint?

'Bubo, dixit Porcellus caput retorquens, 'Pui susurrus omnino privatim dictus erat, neque oportuit. .

'Insidiae, dixit Bubo, 'est occulta exspectatio ad aliquem aggrediendum.

'Vepres etiam interdum ursos occulte aggrediuntur.

'Insidiae, dixit Porcellus, 'sicut in modo Puo explicaturus eram, est occulta exspectatio ad aliquem aggrediendum.

'Si quis in te repente impetum facit, insidiae sunt, dixit Bubo.

'Insidiae sunt Pu, si quis in te repente impetum facit, explicavit Porcellus.

Pu quid insidiae essent nunc certior factus dixit vepres contra se olim impetum fecisse, cum de arbore cecidsset et se per sex dies laboravisse ut spinas omnes ex corpore extraheret.

'De vepribus non loquimur, dixit Bubo haud ita multum iratus.

'Ego autem loquor, dixit Pu.

Nunc de saxo in saxum procedentes caute adverso flumine iter pergebant et aliquantulum post itineris ad locum pervenerunt, ubi ripae latiores erant, adeo ut utraque in parte aquae pratulum planus ad considendum et requiescendum aptus esset. Simul ac locum vidit Christophorus Robinus 'sistite gradum' iussit et omnes consederunt et requieverunt.

'Censeo, dixit Christophorus Robinus, 'nobis omnia viatica nunc edenda esse, ne tanta in humeris ferre debeamus.

'Edere omnia quae? dixit Pu.

'Omnia adlata, dixit Porcellus et operi accinxit.

'Bonum consilium, dixit Pu, et etiam accinxit operi.

'Omnesne aliquid habetis? rogavit ore pleno Christophorus Robinus.

'Omnes praeter me, dixit Ior. 'Usitato more. Et oculos suo modo melancholice circumtulit. 'Puto neminem vestrum coeco casu in carduo sedere. .

'Censeo me sedere, dixit Pu. 'Heus! Surrexit et retrospexit. 'Profecto, ita est. Recte existimavi.

'Gratias tibi ago, Pu. Si hoc tibi sufficit. Ad sedem Pui propius accedit et edere coepit.