– Капітан, я бачу выйсце з сітуацыі, – быццам з замагілля данёсся голас Весялуна. – Я на хвіліну выключу е-мозг і вазьму на сябе поўны кантроль кіраваннем. Сілавы вузел чатырнаццатага трума харчуецца рэактарам “Тырана”. Я ініцыірую дысананс актыўнай зоны. Сэрца “Тырана” пяройдзе ў крытычны рэжым і ахоўнаабарончая схема павінна растаяць. Застанецца роўна чатыры хвіліны, каб зрабіць лататы.
– “Тыран” выбухне?
– Гэта адзіны спосаб дабрацца да артэфакта.
– Капітан, за знішчэнне карабля Федэрацыі за нашыя галовы назначаць такую ўзнагароду, што мы навечна не зможам наблізіцца да любой цывілізаванай сістэмы, – падказаў Машан.
– Весялун малайчына, капітан, – наёмніца павярнулася да Таты. – Успышка “Тырана” вытра наш інверсійны след у гіперпрасторы і саб’е з тропу ваяк на крэйсеры.
Тата Менелай без лішніх роздумаў прыняў хуткае рашэнне.
– Адной узнагародай больш, адной менш. Не ўпершыню, – сказаў ён. – Весялун, давай!..
…Калі немаленькіх памераў “Тыран” пераўтварыўся ў ядзерны шар перад самым носам ваенных, рухавік “Неркубуса” паглынаў за мілую душу крытычны запас паліва і намотваў светлавыя гады гіпердрайва.
Кантэйнер з артэфактам пакоіўся на круглым стале ў цэнтры кают-кампаніі, дзе сабраўся экіпаж. Параіўшыся, вырашылі да пары пакінуць рэч пад наглядам Весялуна ў рэактарным сектары. Расчулены Весялун прасмаркаўся пасля ўдзячнай прамовы Таты і падаўся ў дальні кут да сваіх прыстасаванняў.
Капітан звярнуўся да Маркіз:
– Цяпер дацяміла, за што я трымаю на борце гэтага п’янічку?
Альфард. Ваенная база Федэрацыі
Палкоўнік Айсфікс піў маланіянскую гарбату і смактаў цыгару. Перад ім на стале ляжала перачытаная два разы справаздача, а насупраць сядзеў памочнік консула Міршабскага пасольства Мафруз, які ўпарта чакаў адказаў на казытлівыя для Айсфікса пытанні. Памочнік консула таксама меў званне палкоўніка. І гэта адзінае, што яднала спецыялістаў варагуючых спецслужб на пачатку размовы.
– Вар’яцтва, – падкрэсліў Айсфікс, паматляўшы ў паветры паперкай. – Ваенны карабель Альфарда не мог атакаваць мірны сухагруз Міршаба ў сектары Садал-Суд. Хлусня. “Тыран” зафрахтаваны незалежнай кампаніяй “Сайрус”, з якой у Федэрацыі кантракт.
Вусны Мафруза пад кручкаватым сухім носам сціснуліся ў дзве нітачкі.
– Калега, Міршаб таксама мае кантракты з “Сайрусам”. Менавіта па загаду Міршаба “Тыран” вёў доследы ў раёне зоркі Садал-Суд. Нечакана з ніадкуль вынырнуў крэйсер “Металіка” і спапяліў зоркалёт. Афіцыйная нота пратэсту вашаму прэзідэнту падрыхтавана і знаходзіцца зараз у консула. Пахне канфліктам і сур’ёзнымі санкцыямі.
Айсфікс выпхнуў хмару шызага дыму. Сітуацыя вельмі не спадабалася. Вынікала, што за альфардскай аперацыяй па перахопе сакрэтнага груза на борце “Тырана” неўпрыкмет сачыла міршабская разведка. Пракалоўся, спадар Айсфікс.
– Вы маеце доказы, што менавіта “Металіка” пачала страляць першай?
– Злітуйцеся, палкоўнік. З двух караблёў узброенным аказаўся толькі ваш крэйсер. “Тыран” нават не мог абараняцца. Ці трэба доказы?
Айсфікс узважваў кожнае слова, якое збіраўся вымавіць. Пайсці зараз супраць памочніка консула – няйнакш нота пратэсту трапіць на стол прэзідэнта Федэрацыі Альфарда, і тады, самае меншае, Айсфікса справадзяць на пенсію па стане здароўя. Не, міршабскага палкоўніка трэба задобрыць. Хітра прыдумаў пан Мафруз, ведаў, што Айсфікс дабравольна не падзеліцца прычынай цікавасці да распрацовак “Сайруса”, таму і закінуў вуду з нотай пратэсту. Толькі мы чхалі на пратэст. Мы можам і выкруціцца. Ведаць бы яшчэ, што насамрэч здарылася на “Тыране”…
– Пан Мафруз. У мяне ёсць сур’ёзныя доказы невіноўнасці флота Федэрацыі. Магу прад’явіць запісы з “Металікі”. У апошні момант перад выбухам ад “Тырана” адстыкаваўся неідэнтыфікаваны карабель. Ён імгненна растаяў у гіперпрасторы. Факт: “Тыран” быў знішчаны пасля расстыкоўкі з невядомым госцем. Камандзір “Металікі” спрабаваў спыніць чужынца. На жаль, беспаспяхова. Так што спаліце ваш пратэст у атамнай печы і не ганьбіце свайго імператара.
У паветры павісла паўза.
– Вось бачыце, пан Мафруз, нічыя. Адзін-адзін. А цяпер давайце па шчырасці: што вымусіла вас завітаць сюды? У рэшце, ад міршабскага пасольства да базы Федэрацыі шлях няблізкі.
“Зараз усё і вырашыцца”, – падумаў Айсфікс. Мафруз зручней уладкаваўся ў высокім скураным крэсле.
– Дамовіліся, буду шчырым. Мне вядома, што даследчыкам “Сайруса” атрымалася раскапаць на адной з планет Садал-Меліка вельмі старажытны артэфакт, больш вядомы пад назвай Грааль, і гібель “Тырана” мае дачыненне да артэфакта.
– Вы ведаеце больш, чым я меркаваў, – перабіў Айсфікс.
– У нашай прафесіі гэта не дзіва. Дзесяць гадоў таму артэфакт стаў прычынай вайны паміж Садал-Мелікам і Тамаш-ас-Шугам, – твар Мафруза набыў выраз захопленага апавядальніка.
– Я ў курсе спраў.
