Баъди баргаштани Назокат, ки худро дар олати ногувор гузошта буд, Бибинур хост, вайро аз хиолат барорад:

– Менамояд, ки ту ам мисли ман Мирмаликро пазмон шуда, эй они оча…

– а, оча. Нигина ам пазмон шудаг…

Аз лумаи бадазми амакдухтар аши Нигина омаду хост авоби обдор гардонад. Вале Бибинур имкон надода, Назокатро бо ширинзабон ба сбат кашид.

– Гапат а асту рост. амаамон Мирмаликро пазмон шудаем. Ин хел авони диловару палавону арамон мабуби амагон аст. ама вайро иззату урмат мекунанд. Росташро гй, они оча, барои Мирмалик аз Ворух ягон тфа овард ё дастхол омад?

– Як гала тфа овардаг ман! Чор дастрймоли аррангаи зетиллою ду камарбанди тору пудаш заррин барояш армуон овардаам, ки бо дасти худам гулдз кардаг. Як уфт тоии аланфургулу уроби дастибофи рангинкамон аз пашми бузи к овардаг. Аз бетарин зардолуи Ворух – хурмо чор кулчахурмо сохта овардаму як халта зардолуои яккагини мирсанил. Ду чойхалта мазбирёну тутмавиз алоида-алоида. Боз як чойхалтаг зирку зираю пудинаи к. Боз…

– Шуд, они оча, амин адараш кифоя. Лекин… Ин тфао кан?! Мабодо-ку дар Ворух фаромш накард?

–амин адар схтаю пухта тфаои хелмахел тайёр кардаму наход фаромш кунам?! амааш дар аробаи дигар, очаон. Падарам ба да гирифтанд, ки то Хуанд березу чош мерасонанд. Тфаои Нигина ам дар он о.

– Нигабони тфаи ман Шайхбобо…

– Ту чио тфа оварда?

– Ман ам кулчахурмою мирсанил, зирку зира ва себу би овардаам. Лекин… барои Бобокалони Бузург ва Гулсимою Саодат…

– Ба Мирмалик ч?

– е ч. Бо Назокат маслиат карда, тфаоро исса-исса тайёр намудем.

Вати гуфтани ин сухано рйи чапи Нигина андаке сурх шуд. Зеро дури маслиатомезро аз рости фитнаангез авло дониста, бехи гапро пинон дошт…

аиати ол чунин буд, ки тахмин баъди да рзи сбати рёр падару духтар боз як гуфтуги марамона оростанд. Ин дафъа Абдулсайид ташаббускор шуду ба Нигина дарак дод, ки масъалаи Хуандрав аллу фасл шудааст:

– Охирои мо Шайхбобою очакалони хуанд рахти сафар мебанданду тую Назокат амрои оно меравед. Барои тасил дар мадрасаи занона…

– Назокат дар Хуанд мемонад?!

– Не, духтари он! Амакбобоят, ки аз ама гапу кор бохабар будаанд, илаи зр фикр кардаанд.

– Ч хел ила?

– Бовар кун, духтари он, ба ман сир накушоданд. Фаат амин адар гуфтанд, ки «оибати кор бахайр мешаваду Нигина шоду хурсанд дар Хуанд мемонаду Назокат шоду хурсанд ба Ворух бармегардад». арчанд зора кардам, дигар лом накафонданду бо табассум «сирри мардон пшида» гён, гаштаю баргашта таъкид намуданд, ки хомш бетарин пардадори роз асту ту ам ушёр бош, духтарон! Зеро агар ин рози пинон аз даонат берун раваду ба гши Назокат расад, ояндаи худат торик мешавад…

Баъде ки Нигина сидан авлу асам кард, падар бо мер дасти духтар гирифту бо оанги боварибахш гуфт:

– Акнун туро насиате мекунам, духтарон, ва имонам комил, ки маро бо гши дил мешунав: аз ин пас, дар шари мусофир, изни ту ба дасти Пирам Шайх Бурониддини Вал аст; эшонро да баробари падарат иззату урмат мекун, бе иозаташон коре ва бе рухсаташон рафторе намекун ва амро бо сари баланд бозгашт ба Ворух меой!

Нигина боз арфи савганд ба забон оварду он го падар иозат дод, ки назди амакдухтараш равад ва ар он ч вай гяд, бераниш абул намояд.

Нигина болу пар кушода, сйи амакдухтар парид. Вале Назокат атто «биё» нагуфту ягон илтифот ё маслиате накарда, бо такаббур гуфт:

– Барои Мирмалик ман тфа тайёр мекунам! Барои дигаро – ту!

…Сурхчатоб шудани гунаи Нигина, албатта, аз назари борикбини Бибинур пинон намонд. Вале худро нодида гирифту духтаронро офарин хонд:

– Боракалло, духтарои баали оча. Яъне ки е кас фаромш нашудаасту ба ама барги сабзе мерасад. Фаат… айрони онам, ки ин тфаоро ч хел месупоред? Армуони Нигина, ки андак будааст, кораш осон… Аммо Назокат як ароба тфаро ч хел мусупорида бошад?

Ба маънои татонии саволи душвор дуруст сарфам нарафта, Назокат авобро осону мухтасар кард:

– Акои Мирмалик албатта амрои дигарон барои пешвозгир меоянд. ама тфаро бо ду дасти адаб ба дасти муборакашон месупорам!

Гапи болои ароба, мутаассифона, ба лазаи истибол рост наомад: дар байни пешвозгирандао Мирмалик набуду дар авл ам нанамуд.

Назокат дилтангона ин с – он с нигаристу тоаташ то шуд:

– Духтаро, Мирмалик кан?

– Дар рган.

– Куо-оо??

– Пойтахти Хоразм. Акоям сарбози Хоразмшо шудаг.

– Аз кай?

– Се мо пештар… Баъде ки дар Исфараи шумо ситораи навирон шуду ба замину осмон шаъшаъа пошид, Хоразмшои амабин намояндаи махсус фиристода, ба рган бурд.

– Кай меоянд?

– Худо медонаду подшо…

–Вай шара номаш Урган буд ё Гурган… дар куо? Аз Хуанд дур ё наздик?

– Аспи хушрав дар чил рз мерасад. Бо кишт ниммоа рои об…

– Хеле дур будааст ин гуршар… Рафта наметавонам… Уф-ффф…

Назокат нохост калавиду ба замин нишаст. Рухсораи аноррангаш дар они воид мисли пахтаи нимхоми аз за кашида сафедчаи кабудфом ва бетароват шуд. Бо душвор нафас кашидаю чаппаю роста забон гардонда, арфу иои мула мегуфт. ама пакар гаштанду Нигина барвор пеши амакдухтари нимзиндаю ниммурда омад ва гш ба даонаш наздиктар бурд. Бо душвор шунид, ки Назокат оби ях барин хунук мехоад…

Перейти на страницу:

Похожие книги