Wonczas wolny od obawy (тогда, свободный от опасения = от опасений; obawa – опасение), skarby w skrzynie upakowal (сокровища в сундук уложил), kt'ore bracia wyciagneli (который братья вытащили; wyciagna'c – вытянуть, вытащить). Za skarbami trzy dziewice wydostaly sie na ziemie (за сокровищами три девицы выбрались на землю). Wszystko wybral (всё взял; wybra'c – выбрать, вынуть, взять), sam sie zostal (остался один), braciom przeciez nie ufajac (братьям всё же не доверяя), do sznura kamie'n uwiazal (к верёвке камень привязал; do – к), poczal glo'sno wola'c na nich (начал громко кричать на них = им), by i jego wydobyli (чтобы они и его достали; wydosta'c – вынуть, извлечь; достать). Z poczatku ciagna'c poczeli (сначала они начали тянуть; pocza'c = книжн. начать), zaledwie w polowie drogi pu'scili nagle (едва на полпути отпустили вдруг; droga – дорога, путь; w polowie drogi – на полпути; pu'sci'c – пустить, отпустить), a kamie'n twardy w drobne rozlecial sie kawalki (а твёрдый камень разлетелся/рассыпался в = на мелкие кусочки; rozlecie'c sie).

Wonczas wolny od obawy, skarby w skrzynie upakowal, kt'ore bracia wyciagneli. Za skarbami trzy dziewice wydostaly sie na ziemie. Wszystko wybral, sam sie zostal, braciom przeciez nie ufajac, do sznura kamie'n uwiazal, poczal glo'sno wola'c na nich, by i jego wydobyli. Z poczatku ciagna'c poczeli, zaledwie w polowie drogi pu'scili nagle, a kamie'n twardy w drobne rozlecial sie kawalki.

– Tak by sie moje ko'sci skruszyly (так бы /и/ мои кости раскрошились)! – rzekl zasmucony mlodzieniec (сказал опечаленный юноша; rzec – сказать), zaplakal rzewnie (заплакал горько; rzewny – чувствительный, сентиментальный; трогательный; plaka'c rzewnymi lzami – горько плакать), ale nie skarb'ow (но не сокровищ = не над сокровищами /плакал/), lecz plakal gladkiej dziewicy z labedzim cialem (а над пригожей девицей с телом лебедя, lecz – но, а;labed'z – лебедь), ze zlotym wlosem (с золотыми волосами).

I bladzil dlugo (и блуждал долго), zasepiony (мрачный; zasepiony – мрачный, хмурый; zasepi'c sie – омрачиться; нахмуриться), osowialy (поникший; osowialy – осовелый, вялый; поникший), po tej krainie wiosennej (по этой весенней стране). A ze spotkal czarownika (а так как встретил колдуна; ze – так как), ten go pyta o lez pow'od (тот его спрашивает о причине /его/ слёз; pyta'c o co's – спрашивать о чём-л.; lza – слеза). Gdy mu wszystko opowiedzial (когда ему всё рассказал):

– Tak by sie moje ko'sci skruszyly! – rzekl zasmucony mlodzieniec, zaplakal rzewnie, ale nie skarb'ow, lecz plakal gladkiej dziewicy z labedzim cialem, ze zlotym wlosem.

I bladzil dlugo, zasepiony, osowialy, po tej krainie wiosennej. A ze spotkal czarownika, ten go pyta o lez pow'od. Gdy mu wszystko opowiedzial:

Перейти на страницу:

Похожие книги