Simietryjady zjavilisia raptoŭna. Ich naradžaje niešta nakštałt vyviaržennia. Prykładna za hadzinu da naradžennia simietryjady na płoščy ŭ niekalki dziesiatkaŭ kvadratnych kiłamietraŭ Akijan pačynaje aslaplalna bliščać, nibyta stanovicca šklanym. Ale ni płaŭnasć, ni rytm chvaleŭtvarennia nie zmianiajucca. Časam simietryjady ŭznikajuć tam, dzie była lejka pasla „mihciennika”, jaki pajšoŭ uhłybiniu. Prykładna praz hadzinu škłopadobnaja abałonka ŭzlataje ŭhoru, jak pačvarny puchir, u jakim adlustroŭvajucca niebaschil, sonca, chmary, haryzont. Puchir zziaje ŭsimi kolerami viasiołki, hulnia koleraŭ nahadvaje blask małanak. Hetaja zjava niepaŭtornaja!
Sama ŭražlivyja efiekty sviatła dajuć simietryjady, jakija ŭznikajuć pad čas błakitnaha dnia abo pierad samym zachodam sonca. Tady zdajecca, što z nietraŭ adnoj płaniety naradžajecca druhaja, jakaja z kožnym imhnienniem padvojvaje svoj abjom. Šar, jaki pałaje aslaplalnym blaskam, łopajecca adrazu ž, jak tolki padymiecca z hłybini, padzialajučysia ŭ vierchniaj častcy na viertykalnyja siektary, ale nie raspadajecca. Hetaja stadyja, nie zusim udała nazvanaja „fazaj kvietkavaj čašački”, doŭžycca niekalki siekund. Skiravanyja ŭ nieba pierapončatyja duhi kruciacca, zrastajucca ŭ niabačnym čeravie i imhnienna ŭtvarajuć niešta nakštałt mahutnaha tułava, unutry jakoha adbyvajucca sotni zjaŭ adnačasova. U samym centry (iaho ŭpieršyniu dasledavała ekspiedycyja Hamalei ŭ składzie siamidziesiaci čałaviek) z vializnych polikryštaloŭ składvajecca hałoŭny stryžań. Časam jaho nazyvajuć „chrybietnikam” (hety termin mnie zdajecca ŭdałym). Nievierahodnyja splacienni centralnaj apory padtrymlivajucca ŭ momant utvarennia viertykalnymi słupami vadkaha, amal całkam vadzianistaha rečyva, jakija vybuchajuć z kiłamietrovych pravałaŭ. U hety ž čas kałos naradžaje hłuchi praciahły huk, a navokal uzdymajecca val sniežnaj, z bujnymi sotami pieny, jakaja šalona pulsuje. Pasla pačynajecca nadzvyčaj składanaje kručennie (ad centra da zniešnich miežaŭ) patoŭščanych płoskasciej, na ich nasłojvajucca pałosy ciahučaj masy, jakaja padymajecca z hłybini, adnačasova hiejziery, pra jakija ja tolki što kazaŭ, zastyvajuć, husciejuć i pieratvarajucca ŭ ruchomyja, padobnyja na ščupalcy, kałony, skopiščy jakich skiravany ŭ kankretnych napramkach, padparadkoŭvajučysia dynamicy ŭsiaho zbudavannia, i zaraz nahadvajuć uzniatyja ŭ nieba žabry vializnaha zarodyša, jaki rascie z nievierahodnaj chutkasciu; u „žabrach” pulsuje ružovaja kroŭ i ciomna-zialonaja, amal čornaja vada. Z hetaha momantu simietryjady pačynajuć vyjaŭlać svaju sama niezvyčajnuju ŭłascivasć — zdolnasć pieraŭtvarać abo navat prypyniać dziejannie niekatorych fizičnych zakonaŭ. Pierš za ŭsio zaznačym, što dzviuch adnolkavych simietryjad nie byvaje, hieamietryja kožnaj z ich — heta novaje „vynachodstva” žyvoha Akijana. Dalej — simietryjada vypracoŭvaje ŭnutry siabie toje, što časta nazyvajecca „mašynami imhniennaha dziejannia”, choć hetyja ŭtvarenni zusim nie padobnyja na našy mašyny — majecca na ŭvazie davoli vuzkaja i tym samym byccam „miechaničnaja” skiravanasć dziejannia.
Kali hiejziery, jakija rvucca z biezdani, zastynuć albo ŭspučacca i stanuć toŭstymi scienami halerej i kalidoraŭ, što razychodziacca va ŭsie baki, a „plonki” ŭtvorać sistemy płoskasciej, jakija pierasiakajucca, pavieciaŭ, sklapienniaŭ, simietryjada pačynaje apraŭdvać svaju nazvu: kožnamu mudrahielistamu pieraplacienniu pralotaŭ, chadoŭ i schiłaŭ la adnaho polusa adpaviadaje dakładna takoje ž pieraplaciennie la supraćlehłaha.
Praz dvaccać — tryccać chvilin hihant pačynaje pavoli pahružacca, časam adchilajučysia ad viertykalnaj vosi na vosiem — dvanaccać hradusaŭ. Simietryjady byvajuć vialikija i małyja, ale navat „karliki” ŭzvyšajucca nad uzroŭniem Akijana mietraŭ na vosiemsot i vidać za dobry dziesiatak mil. Bolš za ŭsio biaspiečna załazić unutr simietryjady adrazu ž, jak tolki spynicca jaje pahružennie i zapanuje raŭnavaha, a voś simietryjady znoŭ supadzie z viertykałlu. Sama zručny ŭčastak krychu nižej za viaršyniu. Davoli hładkuju palarnuju „šapku” abvivaje pojas, jaki zrezany vusciami ŭnutranych kamier i prachodaŭ. Naohul ža simietryjada ŭiaŭlaje ŭvasablennie ŭ prastory niejkaha nadzvyčaj składanaha ŭraŭniennia.
Jak viadoma, kožnaje ŭraŭniennie možna vyrazić hieamietryčnaj movaj, zbudavaŭšy adpaviedna hetamu ŭraŭnienniu fihuru ŭ prastory. U hetkim razumienni simietryjada nahadvaje płoskasć Łabačeŭskaha i admoŭnuju Rymanavuju kryviznu. Ale hetaje padabienstva nadta dalokaje, bo składanasć simietryjady nievierahodnaja. Simietryjada ŭiaŭlaje ŭvasablennie cełaj matematyčnaj sistemy, jakoje zajmaje niekalki kubičnych mil, da taho ž uvasablennie čatyrochmiernaje; u simietryjadach sam čas nie zastajecca niazmiennym.
