— Nie do wiary (поверить невозможно)! Wiesz (знаешь), ze ty bijesz wszelkie rekordy (ты бьешь все рекорды)! Zapomniala's (ты забыла), jak sie nazywasz (как твоя фамилия = свою фамилию)?!
— Co's w tym rodzaju (что-то вроде того) — wyznala Alicja ze skrucha (раскаиваясь сказала Алиция). — Nie skojarzylo mi sie ze mna (я как-то не связала это с собой; skojarzy'c — ассоциировать, связать), tylko z pania Hansen (только/а с пани Хансен). Bylam gotowa zapiera'c sie zadnimi lapami (я была готова упираться задними лапами; zapiera'c sie czego's — отпираться от чего-л., упираться во что-л.), ze pania Hansen napadnieto (что на пани Хансен напали) i zadnej innej nie znam (и никакой другой я не знаю).
— Na milosierdzie pa'nskie, zostaw teraz pania Hansen! m'ow o facecie!
— Kiedy to wla'snie o nia chodzi. On wyskoczyl i spytal mnie: „Pani Hansen?” A ja na to, zdaje sie, powiedzialam: „Skad, przeciez pani Hansen jest w szpitalu”. On na to jakby zbaranial i powiedzial: „W szpitalu? Pani Hansen?” A ja na to: „Tak, pani Hansen zostala zastrzelona”. Na to ty wyleciala's, a on odjechal. I dopiero wtedy przyszlo mi do glowy, ze to moze chodzi o mnie.
Popatrzylam na nia w oszolomieniu, pelna zgrozy i r'oznych mieszanych uczu'c.
— Nie do wiary! Wiesz, ze ty bijesz wszelkie rekordy! Zapomniala's, jak sie nazywasz?!
— Co's w tym rodzaju — wyznala Alicja ze skrucha. — Nie skojarzylo mi sie ze mna, tylko z pania Hansen. Bylam gotowa zapiera'c sie zadnimi lapami, ze pania Hansen napadnieto i zadnej innej nie znam.
Usilowalam wyobrazi'c sobie okoliczno'sci (я пыталась представить себе обстоятельства), w kt'orych zapomnialabym (при которых я бы забыла = могла бы забыть), ze Chmielewska to ja (что Хмелевская — это я), i wyszlo mi (и у меня вышло/получилось), ze chyba tylko nad grobem mojej 'swietej pamieci nieboszczki prababki (что разве что только над гробом моей, святая ей память, покойницы прабабки) … Po'spiesznie usunelam sprzed oczu widmo nagrobka (я быстро прогнала со своих глаз призрак надгробия), na kt'orym l'sni wyryte moje wlasne nazwisko (на котором сияет выгравированная моя собственная фамилия), i przyjrzalam sie krytycznie Alicji (и критически посмотрела на Алицию).
— Co prawda (что правда /то правда/), to wygladasz tak (ты выглядишь так), ze bez trudu mozna sie pomyli'c (что без /особого/ труда можно ошибиться). Ten bandzior ma wyra'znego pecha (этому бандюге явно не везет: «имеет очевидное невезение»)!
Inne osoby bierze za ciebie (других людей он принимает за тебя), a ciebie za inne osoby (а тебя — за других людей). My'slisz (ты думаешь), ze on uwierzyl w pierwszej chwili (что он поверил в первый момент = сразу же), ze sie sp'o'znil (что он опоздал) i ze ciebie wcze'sniej zdazyl szlag trafi'c (что тебя раньше = уже успел хватить удар = ты окочурилась)?
— Chyba co's kolo tego (пожалуй, нечто возле = вроде того). A zaraz potem ty poszla's do ataku (а сразу после этого ты пошла в атаку) …
Usilowalam wyobrazi'c sobie okoliczno'sci, w kt'orych zapomnialabym, ze Chmielewska to ja, i wyszlo mi, ze chyba tylko nad grobem mojej 'swietej pamieci nieboszczki prababki… Po'spiesznie usunelam sprzed oczu widmo nagrobka, na kt'orym l'sni wyryte moje wlasne nazwisko, i przyjrzalam sie krytycznie Alicji.
— Co prawda, to wygladasz tak, ze bez trudu mozna sie pomyli'c. Ten bandzior ma wyra'znego pecha!
Inne osoby bierze za ciebie, a ciebie za inne osoby. My'slisz, ze on uwierzyl w pierwszej chwili, ze sie sp'o'znil i ze ciebie wcze'sniej zdazyl szlag trafi'c?
— Chyba co's kolo tego. A zaraz potem ty poszla's do ataku…
