voyajo eventis sen plusa problemi e ye aproxime 16 kl. 30, me arivis en la
staciono di Tübingen. Me nule rikonocis la staciono quan me vidabis dum
mea yuneso e, pluse, esis komplikita autobusi-sistemo por duktar me a la
adreso dil gasteyo por la Idisti.
172
Fortunoze, me savas la Germana e pos questionir plurafoye la homi, me
sucesis enirar la justa autobuso che la justa autobuslineo. Ma, ho ve!
arivinta a la indikita adreso (Frondbergstrasse), me havas la sentimento
atingir dezerto, nam me vidas nula domo e nula strado cirkume. Me
vagadas sen savar quale agar, kande me renkontras afabla ed helpema
persono – probable de Indiana origino, segun lua aspekto – qua helpas
me per lua posh-telefonilo (me obliviis kunprenar la mea) e me telefonas
a nia gastigantino s-ino Ingrid Suprayan, qua venas querar me e me fine
arivas a la yunar-albergo, olqua esas nia sejorneyo.
Ibe me rividas anciena konocati e me konoceskas nova personi (precipue
la Idoamiki di Berlin, ecepte s-ro Scholz quan me ja vidabis plurafoye
antee). Me instalas me en mea chambro e kelke plu tarde ni departas por
irar a restorerio «Marquardt», qua ne esas tre fora de nia albergo. Kelka
homi kredas ke ita nomo esas Franca, ma me nule havas tala impreso
nam la literi -dt ne asociesas en la Franca.
En la hotelo singlu prizentas su e – stranje segun me – la tre vivaca
servistino questionas la Idisti pri lia movado, quaze el esus jurnalistino, e
pozas questioni pri kozi tre triviala quale e.g. on dicas «Schnitzel», olqua
esas disho propozata por nia repasto. Regretinde, koncerne me, me
havas memoro-paneo nam me savas tre bone ke la tradukuro esas :
kotleto. Ma la altra Idisti ne havas ica savo, o forsan obliviis, e ne savas
quale respondar. Me esperas ke ni ne tro male impresis elu.
Dum la dineo, me konoceskis Anvarzhon Zhurajev, nia Rusa samideano
ankore recente vivinta en Tallinn, ube esabis organizata la preirinta Ido-
renkontro, e qua nun lojas en sud- Hispania. Il parolas kun bela e klara
pronunco, e malgre ke lu asertas ne esforcar lernar la Hispana, plurafoye
kelka Hispana vorteti intermixesis en lua parolado. La cetera Idisti parolis
pri la absenta samideani quin li konocis ma qui ne povabis venar cayare.
Opoze a me esis Thomas Schmidt, qua habitas la bela urbo München,
tamen il ne esas denaska Bavariano. Kelke plu fore esis Detlef Groth, ilqua
aspektas tre yuna ma travivis la tempo dil falo di la Berlinana murego. Ni
omna babiladis kun animozeso quaze ni esus samlandani uzanta lia
matrala linguo. Forsan uladie la situeso esos tala en tota Europa,
regretinde duminstante ico esas nur limitizita revo.
Tarde vespere, me rezolvis retroirar a nia albergo «Victor Renner» e
kande me esis ekironta la restorerio, me renkontris Robert Carnaghan
quan me ne plus vidis de multa yari e qua esas un de la maxim bona Ido-
parolanti (il esas anciena linguala sekretario di nia movado). Ni iris kune
en la noktala obskureso rimemorigante la anciena tempo e parolante pri
la eventi 'okurinta' intertempe. Fine, ni ritrovis ne sen desfacilaji nia lojeyo.
Acensante l'eskalero por acesar nia chambri, R. Carnaghan havis la
surprizo vidar afishtabelo ube granda parto de la texto esis en la Angla.
Evidente la Germani ne opozas granda rezisto a la penetro di la Angla en
173
lia idiomo. Ico esas kelke desquietiganta por la futuro dil Germana linguo.
Pose ni iris dormar.
La sequanta dio (ye la 20ma di agosto, venerdio) esas kelke nekalma,
nam ni certe exkursas tra la splendida universitatal urbo Tübingen, ma ni
devas sencese hastar.
Matine, en nia gasteyo esas diskuto pri la strategio por difuzor Ido. Nia
restorerio ne esas prizata da R. Carnaghan pro ke ibe ne servesas deser-
dishi. Dum la posdimezo ni helpas stacigar estaleyo por konocigar Ido en
alta parto dil anciena urbo di Tübingen, proxim la merkato-placo. Quik
pose, Robert Carnaghan, Anvarzhon Zhurajev e me suriras sat longa voyo
por deskovrar la kastelo. Pos acensir sur alta petra eskaleri ni arivas ad
ula alte jacanta gardenala loko de-ube on povas vidar la cirkumanta
regiono e la urbo Tübingen. Ni babilas pri diversa temi en nia komuna
linguo. Proxime on audas strado-muzikanti e yuna muliero kantas
tradicionala melodii Europana. Ye ula instanto, arivas avan ni yunino, qua
esas jurnalistino interviuvanta la Idisti. Kompreneble, el ne savas Ido. Me
povas parolar Germane ad elu, ma Robert qua ne savas la Germana
parolas ad el en lua patuazo* nome la Angla. Pro ke, quale multa Germani,
elu bone savas la Anglosaxona idiomo, ne esas komuniko-problemo tante
plu ke Anvarzhon savas anke ecelante la Angla e, koncerne me, me
komprenas olu.
Plu tarde la sequo esos min agreabla, nome ni mustas hastar por irar a
fora repasteyo «Ritter» e pro ke me mustas irar por prenar medikamento
en nia albergo, me esas sola survoye e me koaktesas questionar la homi
