la departo da mea samlandani ed esis bele e charmive farbizita per

agreabla kolori dum ke en Francia, pro misterioza motivi, on volas evitar

irgakuste farbizo e kolori surmura. Ni havis la surprizo vidar, proxim

choseo, pavono qua marchis sentime. Promenante Anvarzhon questionis

me quale onu nomas en Ido la animalo qua vagadas en la foresti e prizas

la mielo. Me respondis a lu ke ico esas la urso e me questionis lu meafoye

quale on dicas urso en la Rusa. Ye mea astono la respondo esis

«medved». Me questionis lu itere kad la nomo di prezidanto Medvedev

relatas kun la urso ed il respondis a me, ke, yes.

177

Dum pludurigar nia promenado, ni pasis avan afish-tabelo, olqua celebris

yuna Germana desertanti (ye la nombro de cirkum 2000) probinta fugar

l'armeo e la ne-utila masakro kurtatempe ante la desvinko dil nazisti. Li

mortigesis dal kriminanti direktanta lore la Germana armeo, e, kande on

saveskas ico, on intelektas ke a multa Germani la desvinko di tala rejimo,

malgre la desagreablaji asociita a desvinko e stranjera okupado, esis

quaze liberigo.

Ni dejunis en restorerio di ca Franca quartero e ni havis l'okaziono, dum

manjar, askoltar anciena diski Franca dil yari 1960ma. Ico nule produktis

nostalgio a me.

Posdimeze 'okuris' la unesma departi e la restanta Idisti exkursis tra la

urbo sur bateli naviganta sur la rivero Neckar. Me refuzas partoprenar,

nam me havas tre mala memorajo di olima tal exkurso kande la exkursanti

koaktesis saltar aden la river-aquo pro danjeroza proximeso.

Dum la vespero ni dineas en restorerio proxima a la insulo nomata

«Plattenseeallée». Me konoceskas ibe drinkajo sat populara en Germania

e qua esas, segun mea savo, ignorata en Francia pro ke ol facesas kun

sambuko-suko.

La sequanta dio (24ma di agosto, mardio) esis la dio dil generala departo.

Kun la Berlinana Ido-amiki e Frank Kasper, ni departis sat frue per la treno

qua duktis ni a Stuttgart. Dum ita vehado, Frank Kasper savigis da me ke

esas tote fola situeso pri la fervoyala staciono di Stuttgart, nome

autoritatozi volas spensar grandega pekunio-quanto por nova staciono

multe plu vasta kam la nuna. Ico semblas ne nur ne-utila ma anke tre

shokanta, kande onu pensas ke ni travivas epoko di austereso e desfacilaji

ekonomial e financal e ke, kustumale, on demandas a la meznombra homi

di west-Europa sparar, sparar e ne disipar lia pekunio por vanaji, dum ke

altaranga oficisti entraprezas prestijoza folaji kustanta tre chere. Segun la

recenta informi, malgre grandega protesti, la lokala autoritatozi perseveras

ed apogesas dal Germana guvernerio.

Ni havis suficanta tempo por dejunar che la Stuttgart-ana fervoyala

staciono e la Germani akompanis me a la treno qua retroduktis me a Paris.

La retrovoyajo eventis sen irga problemo e ne duris dum tre longa tempo.

Kande me pensas pri co, me konstatas ke esas granda difero kun la tempo

di mea yuneso. Lore, arivinte an la frontiero, la doganisti venis, kontrolis

la pasporti ed identeso- dokumenti, ofte exploris la valizi ed on devis anke

kambiar la pekunio. Nunepoke, onu ne plus kontrolesas an la frontiero ed

onu ne plus bezonas kambiar pekunio. Nia landi divenis quaze provinci di

la sama Stato e ne plus esas aparta landi. Kad ico esas bona o ne ?

Dependas pri la homi e respondon pri ico me ne havas, quankam,

kompreneble, ico esas tre agreabla kande onu voyajas. Mankas tamen

ankore la komuna linguo pan-Europana e ni Idisti savas la solvuro pri ca

178

problemo. Regretindege, nek la guvernisti, nek la populi semblas vere

interesesar pri ca tre importanta questiono.

Me volas dicar anke, ke kande onu vidas la afableso e la helpemeso dil

Germani hodie, quon me konstatis ofte dum promenar en la stradi ed

efektigar kompri, on apene povas kredar ke ica tante aminda populo, kelka

generacioni ante nun, esis nazista e nacionalista en la Mez-Europana

senco di ca vorto. Evidente, la edukado pleas importanta rolo en la

formaco di la homi.

(Ek Kuriero Internaciona n° 2/2010)

FANTOMI EN VERSAILLES

Lo esis ye la 10ma di agosto 1901, du respektinda Angla siorini, Miss

Charlotte Anne Elisabeth MOBERLY, Kolegiestro dil kolegio St Hugh's

Hall en Oxford e Miss Eleanor France JOURDAIN Administranto di tre

reputata mikra skolo proxim London promenis en Versailles en la gardeni

vicinesanta la Mikra Trianon quan eli volis vizitar. Esis aproxime 4 kloki

posdimeze. Eli ja trairis longatempe la kastelo e komencis fatigesar kande

eli iris vers la alei duktanta a la luxoza anexaji di ca kastelo.

Eli lore videskis, ye ula instanto, du gardisti o gardenisti havanta desquieta

e suciozega mieni, vestizita per livreo verda e kuafita per trikorna chapelo.

- «Esas probable ula festo en travestio, qua esas retrospektivo pri la

Перейти на страницу:

Похожие книги