Saveskinte ca informo Anvarzhon Zhurajev supozis ke ico nulakaze esis
justa, nam vere il ne povis kredar tala aserto.
Dum la posdimezo ni vizitis la monakerio di Bebenhausen. Malgre la
interesiveso di ca loko, la vizito esis fushita por me pro la fakto ke nia
Germana guidisto parolis tro rapide. Me savas tote fluante la Germana,
ma me devas koncentrar tro forte mea mento kande ol parolesas tre
rapide, e me ne povis sustenar tre longatempe ica esforco, do la guidisto
parolis pri kozi qui esis neperfekte komprenata da me.
Tamen en la chambri dil monakerio, esis multa marveli e me memoras ke
R. Carnaghan admiris tote aparte splendida oraji e juveli. Plu tarde il anke
tre amuzesis per vidar enskribita sur la pordo di chambro la vorto
«dormitorium», t.e. dormeyo por la monaki. Ma vizitante ica chambri qui
esis sordidega ed ube esis ancienega litachi, me nule envidiis la regulieri
qui dormis ibe.
Vespere la repasto eventas che la restorerio Tübinger Wurstküche, ni
parolas multe. Samideano R. Carnaghan ridegas laute kande me naracas
a lu la historio (autentika) pri un de la kuzuli di mea patro, qua esis
monakulo che ordeno di blanke vestizita monaki. Dum la milito, il esis
granda ed idealista patrioto (quale ico existis olim) rezistanto kontre la
nazista Germana okupanti di Francia e mem il esis danjeroza teroristo,
membro di kombatogrupo (acesore me volas mencionar ke il apartenis a
brancho di mea familio, qua esis de Germana origino). Ulafoye, kande la
Germani persequis lu, il kredis trovar refujo en lua monakeyo. Ma la
monaki (saje, segun mea judiko, nam il nulakaze devabus politikumar
exter la monakeyo por endanjerigar lua kolegi) klozis avan lu la pordo dil
reguliereyo.
Tamen, il sucesis eskapar e salvesar. Ma pose, il ne plus povis nek volis
ridivenar monako. Por mantenar su en vivo, il divenis «gigolo» di richa
muliero, nam il esis tre bele aspektanta viro. Kande ica muliero mortis, il
divenis proprietanto di nokto-klubo ed, omnakaze, havis vivo tre diferanta
de olta quan il pasabis en monakeyo. Por rivenar a nia lojeyo, R.
Carnaghan e me akompanata da Frank Kasper, unesme eniris autobuso.
Dum vartar ol, magrega yuna viro havanta tre bruna pelo e venanta
probable del Indiana subkontinento adparolis ni. Ni ne komprenis lua
idiomo, ma ni quik intelektis ke il mendikis e volis obtenar pekunio de ni.
Pro ke R. Carnaghan e me esas resortisanti di landi submersita per
176
amasala enmigrado venanta de la Triesma Mondo, ni ne esis tre
entuziasmoza por donacar ulo a lu. Ma il insistis kun granda tenaceso.
Fine la bonkordia e jeneroza Frank Kasper almonis a lu ed il departis. Ma
ico poslasis a me desagreabla sentimento, nome preske triadek yari ante
nun me voyajis ad India ed agis turismo ibe. To quon la voyaj-organizanti
evitabis sorgoze dicar a ni esis la fakto ke esas multa mendikeri en ita
lando, qui kredas ke omna Ocidentana turisti esas richa e ni sencese
tedesis da li, ed ico kelkete fushis la plezuro quan ni havis vizitar ita
marveloza mondo-parto. Ma nun, se la Indiana povri komencas venar ad
Europa por demandar almono ad Europani en Europa, ni povas timar
granda problemi pro lia nombro.
Lor la retroveno pede a nia gasteyo e dormeyo, pos ekirir la autobuso, ni
povis admirar bela e splendida nokto kun obskura cielo trasemata per orea
ed arjentea steli. Esis romantika atmosfero quan on povas trovar nur en
Mez-Europa. Tote aparte ni admiris, diskrete lumizita, desleda ed eleganta
patricala domo, segun anciena Germana stilo tradicionala, ma rinovigita e
komfortoza, jacanta sur kolino salianta super la rivero.
Ye la 23ma di agosto (lundio). En la acepteyo di nia gasteyo (Victor
Renner domo) , matine ni lektas interesiva artiklo di la jurnalo
«Schwäbisches Tagblatt» (me tradukis ol en la preirinta artiklo). Ica artiklo
raportis sat detaloze pri la Ido-renkontro e pri Ido. Yuna servistino dil
gasteyo fotokopiis la dicita artiklo e disdonis olu a la prezenta Idisti.
S-ro Scholz, diskutas kun ni e naracas ke on savas tre poke pri la historio
dil anciena Idisti, nam multa dokumenti perdesis. Recente, tamen, il havis
l'okaziono saveskar ke dum la Stalinista tempo en Soviet Uniono la Idisti
persekutesis (icon me ne savis, me kredis ke ica malajo plagabis nur la
Esperantisti). Janis Roze (qua esis se me bone informesas linguala
sekretario dil ULI dum la yari 1930ma) deportesis a Siberia en «gulag» e,
tre versimile, mortis ibe, ma on perdis lua traco e ne savas exakte quon
esis lua fato. Similajo probable eventis ad altra Idisti dil sama Europana
regiono.
Plu tarde dum la matino, ni vizitis la Franca quartero di Tübingen, t.e. la
quartero ube olim la familii dil okupanta Franca militisti sejornis. Fakte, ita
quartero malgre lua nomo ne aspektis tre Franca, nam ol rinovigesis pos
