КУПАЛЬСКАЯ НОЧ ЛЯ ВОЗЕРАВось недзе за гэтым, а можа, за тымЯдлоўцавым знакам — імшара,Дзе папараць-кветка агнём залатымЗакрэсліць зямныя ўсе чары.І высвеціць тое, чаго не было,Няма, і, магчыма, не будзе...Душа, нібы птушка, ляціць у сіло,А ногі чапляюцца ў хлудзе...І раптам таемна зірне глыбіня —Люстэрка ў альховай аздобе,Касмічным адбіткам стаіць цішыня,І крок — землятрусу падобен.Спыніся!.. шукальнік агнёў залатых,Замры і паслухай купалле —Той голас, што мы пасадзілі ў дратыІ ў дол дыскатэк затапталі...Схаваўся ён тут? Не — спрадвеку жыве,Ён толькі ад нас адвярнуўся.Ты чуеш — дыханне прайшло па траве...Як звон — цішыня Беларусі...а беразе корч — толькі ша! — не сурочАд песні сваёй салавее,І з неба азёрнага свецяць у ноч,Як белыя зоркі, лілеі.* * *Я прыдумаў сон для камп'ютэра:Чалавек на жытнёвым поліЗ каласамі, як з дзецьмі, гутарыўДы i сам, як дзіця, сваволіў.То падскокваў з глыбокай сцяжынкі,Што схавала яго з галавою:Каб упэўніцца — на зажынкіЦі патрапіць ён з гэтых завоін?То махаў, нібы крыллем жняярка,Над шапоткім плёсам рукамі,—Зваў русалак на гаспадарку,Што на брук гарадскі паўцякалі.То звінеў сінявой васільковаюЎ свісце — над перапёлчыным раем,Што да працы сябе прымяркоўвала:Гэта жаць ці палоць пара ёй?..Я прыдумаў сон — я не выдумаў!..—Калыханка так пачалася:Над эпох злавеснымі выдмамі —Cпі, камп'ютэр, не прачынайся...* * *Замест кашуль з лясістых берагоўБетонныя мундзіры шыем рэкам,І са слупа — цар заліўных лугоў —Сабраўся бусел пеўнем кукарэкаць.А што рабіць? Трымайся ля курэй,Да іхняга прымазвайся карыта,Калі яшчэ за хвост не аддзярэВунь той пявун, у бойках знакаміты...Буслова фірма пацярпела крах,Дзе ён спрадвек адловам жаб валодаў.Ды, дзякуй, на паўстаўку тэлеграфАформіў правяраць грамаадводы...Вось і пяклуйся на слупе з гняздом —Глядзіш, так-сяк i пераб'ешся з дзецьмі.А там i пенсію аформіць «Асушком»,Як пакарэнне ўсёй прыроды здзейснім.І нейкі спрытны будзе фатакорМіж правадоў цябе здымаць для прэсы:Як новы дух у вёсцы, як дакорУсім, хто ные на шляхах прагрэсу.* * *
