3 вашай ласкі, сызваленняДаць хачу вам прадстаўленне,Каб вас лепш ахвота брала,Лепш шынкоўня таргавала.(Паказваючы.)Вось кусочак вам паперы —I не белы, і не шэры —Ў сабе мае моц такую,—Што захочаце, збудую.Перш, во хата, як ёсць, хата,Каля хаты — плот, як крата;Мужычок сядзіць у хацеI пляце сабе сам лапці.А вось хорам, як ёсць, дворны —Пабяляны і прасторны;Хтось ля ганка стаў без шапкіI цалуе пана ў лапкі.Гэта фабрыка ўжо будзе,—Вось закураны ў ёй людзі;У неба з коміна дым валіць.Як бы душ там гатавалі.Во — шынкоўня, як і наша,Так галубіць, як і страша;Шынкарочак за буфетам:Рад гасцям зімой і летам.Суд — будынак, значыць, гэты,—Кругом вострыя штахеты:Засядаюць у ім суддзі —Брушкі тоўсты, ў бляхах грудзі.А во! гэты мур цагляныНашым братам збудаваны:У вокнах краты, тоўсты сцены…Ну, — астрог — наш хлеб штодзенны.Тут сібірскія абшары:Поле пусткай, неба — ў хмарах;Сцюжа, лес сапуць пакутай,Як бы звоны вечных путаў.Тутка — могілкі шараміМіж лазовымі кустамі,Толькі крыжа штось не відна…Знаць, яму тут стала стыдна.А вось сельская зноў хата.Каля хаты плот, як крата;Мужычок сядзіць у хацеI пляце сабе сам лапці.Далей — тое ўсё, як казка…А за працу мне што ласка:3 гурту — нітачка, другая,А ўжо голы пятлю мае.(Абыходзячы гасцей з шапкай.)Будаваў без інжынера,Без людзей і без сякеры.Колькі галасоў (кідаючы медзякі ў шапку, пасля чаго фокуснік выходзіць з шынкоўні)
Што ж? нядрэнныя паперы.Па выхадзе фокусніка Сам пачынае нехаця званіць пальцамі па ліры. Усе звяртаюць на яго ўвагу.
Колькі галасоў
А, лірнік! Што там шэпчаш звонам?!Грымні, каб чутна ўсім было нам.Сам (кладучы ліру на каленях)
