Ma eli havis nula joyo en la kordio. Segunquante eli avancis, nemezurebla
melankolio penetris lia anmi ; melankolio di qua eli ne sucesis deskovrar
l'origino. Eli audacis questionar la du personi havanta verda vesti por
indikar ad eli la voyeto vers la Mikra Trianon.
–
Eli venis a ronda kiosko segun Chiniana modo ed esis ankore tre surprizita
, deskovrar ibe, komforte sidanta, viro vestizita per ampla mantelo, kuafita
per chapelo havanta larja bordi. Lu staceskis kande eli proximeskis e
regardis senshame lia vizaji longatempe.
Leda ilu esis talgrade ke il povabus pavorigar e l'expreso di lua regardo
esis abomininda. Ye l'instanto kande il esis pronta apertar la boko, eli
kaptesis per paniko, sizis lia jupi per lia tota manui e forkuris tam rapide
kam eli povis. Ma voco, tote proxima ad eli, haltigis li :
–
179
Cafoye, perfekta «gentleman» esis koram eli. Ma ica nobelulo vestizesis
segun la modo dil yarcento XVIII. Il adjuntis, dum inklinesar maxim polite:
–
Lua quietiganta tono ne sucesis kalmigar lia angori. Ultre lo, eli havis la
opresanta impreso marchar en dekoruro qua nule esis reala. Eli tamen
departis a la konsilata direciono. Eli transiris ponto suspendita, olqua
superpazis mikra ravino, videskis kaskadeto e rokajo kovrita per musko,
ed eli eniris inklinita gardeno ye la suprajo di qua stacis «Mikra Kastelo
Quadrata» (La Mikra Trianon).
En ita gardeno, tale savigas un de eli, blonda damo, vestizita per somerala
robo segun anciena modo havanta korsajo larje sesgata, esis sidanta e
desegnis. La dicita damo ne plus esis tre yuna. Ma ankore quanta beleso
en lua vizajo-traiti, quanta bel aspekto, quanta gracio ed eleganta manieri
videsis en lua posturo ! Elua kapo esis kovrita per larja chapelo blanka de-
ube ekiris en silkatra ondi la blonda lokli di lua abundanta hararo ;
ipsekompreneble lia regardi atraktesis da ita nekonocatino, superba ed
emociganta samatempe, qua regardis fixe ed atencoze ye l'extremajo di
sua brakio l'objekto sur qua, segun evidenteso, elu facis la skisuro di
bosketo opoze a qua el duris stacar, quaze extazanta. La du Anglini havis
suficanta tempo por observar elu detaloze. Pose eli vidis elu levar elua
okuli vers lia direciono. Omno konstatebla che elu expresis melankoliego.
El havis nek rideto, nek kaposigno por lua neexpektita vizitantini. Iti laste
dicita duris marchar. Eli renkontris pose kavalsorgisto qua ekiris vetureyo
per klakigar la pordo. Plu tarde eli vidis muliero qua klamis «Marion,
Marion» e prizentis tasedo, versimile de lakto, a yunineto adkurinta. Li
anke vidis plugilo kovrita per hedero ; pose eli perceptis diskreta muziko
de violini, probable venanta de la saloni ipsa dil Trianon.
Eli marchis dum kelka tempo ankore, ed elia nepreciza angoro subite
desaparis. Eli itere havis lia agreabla gayeso. E mem la fatigo quan eli
subisabis vaporeskis ; eli kelke ridis pri lia recenta pavoro e mem jokis
inter su. Altra personi preterpasis o krucumis eli ; ma, cafoye, li esis plu
«quietiganta» homi, qui esis elia samtempani. Miss Moberly e Miss
Jourdain retroiris a lia lando, ma lor posa viziti en Versailles eli konstatis
ke la voyeti quin eli trairabis dum agosto 1901, ne existis, nome
konstrukturi quin eli vidabis kom sendomaja e, segun semblo, habitata,
tale la vetureyo proxim de-ube esis la muliero e la yunineto, desaparabis.
Ne plus esis gardisti o gardenisti surhavanta verda livreo e trikorna
chapelo, ne plus esis kiosko nek ponto super mikrega ravino, nek
kaskadeto. Eli mem konstatis kun astonego ke la fasado dil Mikra Trianon
vidita ye la 10ma di agosto esabis modifikata. Koncerne la pordo dil
vetureyo, quan yuna viro klakabis tante bruisoze, ol klozesis per rustizita
rigli e kovresis per araneo-teli.
180
Tamen eli vere konversabis, semblante, kun personi. Ma kad iti vere
parolis ad eli ?
Miss Moberly e Miss Jourdain apartenis a la kategorio de personi qui
esforcas, dum vintrala vesperi, itere travivar la marveli di lia vakanco. Eli
lektis grandanombra verki pri Versailles. E lia kordio preske cesis pulsar
kande eli trovis, dum lektar pagino, portreto di Maria-Antonia. Lo esis la
bela stranjerino dil perono e dil arbori di Trianon. Eli exploris febroze la
biblioteki, la lekteyi e l'arkivi, emundis la historiala naraci e la memoriali di
omna samtempani di Ludovikus XVI, deskovris altra graburi, imaji e
portreti...
Ye la fino di lia febroza serchado, la dubo ne plus esis posibla : eli bone e
tote pasabis aproxime mi-horo de lia vivo en pasinta yarcento, eli krucumis
