Чун торик атрофро фаро гирифт, ама дар тараддуди хоб шуданд. Мирмалик тиби одат пеши Рахшон рафта, гардану тахтапушташро хорумол карду лундаанде хронда, хотирамъ болои крпачаи дар алафзор густурда дароз кашид. Муддате рйболо хобидаву аз осмони софи пурситора чашм наканда ва шохчаи заосаро ар замон шамида, гапу рйдодои хелмахели имрзаро бо албери хаёлангез покбез намуд. Аз авои серун чуур-чуур нафас кашида, ис кард, ки чашмаш гарм мешавад. Оиста ба пали рост гашту зери лаб «дами суб бо оби Сиякл шинос мешавам» гуфт ва осуда хоб рафт…
…Шиновар дар хуни Мирмалик ор буду аз бозе, ки худро мешинохт, аз тасилу кор фори шавад, ба соили дарё метохт ва худро бо як аон шаву шод ба оши оби гуворо ва аловатбахши Сайун меандохт. Рзе аво бениоят гарм ва дам шуду арчанд кшид, саифае хонда натавонист. Лоарам аз устоди дабиристони ашрофия Абдуаббори Хуанд илтимос кард, ки соате истироат фармояд, то шогирдон майнаои гигаштаро бо оби Сайун чайонда, коршоям намоянд. Устод хандиду гуфт:
– Лазае абл аз хаёл мегузарондам, ки касе ишора ба Сайун кунад, дарёнавол аст. Маълум мешавад, ки наволаи ту аз дарёст!
Устод ва шогирдон чун бар лаби дарё расиданд, авонон шарму одобро амрои худ ба об афканда, дар тунукобао чун укчао дасту по мезаданду шавун мекарданд. Мирмалик аммо ба оно амро нашуду аз устод Абдуаббор иозат пурсид, ки то ба он соил шиновар рафта ояд.
– Дарё пановару гирдоб хатарнок нест магар?
– Не, устод. Маро аз хурд одат аст, ки ар рз як маротиба Сайунро убур када, беист ба ин соил баргардам – хо тобистон бошаду хо зимистон.
– Асан ба ту, дарёнавола! Лекин, ба ар ол, этиёт бош. Бо Сайун шх кардан хатост!
Шогирд «хуб» гуфту либос бадар кард ва хост аз баланд худро ба об аво диад. Вале… дар пеши чашмаш дарё тайир ёфту пану васеъ гардид, рангаш мисли осмон нилгун шуд. Яъне, Сайун ба Сиякл табдил ёфт. Азбаски Мирмаликро аз раъйи худ гаштан одат набуд, бедаранг ба об парид.
Аз оби сарду тоза танаш роат карду покию беубор имкон дод, ки нотарсона чашмонашро кушода, ба гирду пеш нигарад. Хуш шино мекарду лаза ба лаза шефта мешуд ба оби зулол, ки бо илою равшании худодод олами дигаре пеши назараш ба илва овард. Аввал гули обие дид, ки на барг дошту на реша, сипас чанд моие ба назараш намуд тиллоранг. Ва боз сангпуште диду садафу гавару марвориди бешумору рангоранг. Баъд гули зарде пешоряш баромад, ки дар оби каб-кабуд ааб зебою дилписанд метофт.
Мирмалик торафт нафастанг мешуд, лек дандон ба дандон совида, обнавард ва тамошои олами нафосат идома медод.
Баного манзара тамоман дигар гашту як села моию моичао аросон аз паляш гузаштанд. Аз думи оно моии бузурги дашатафкан шино мекард ва чун наздик расид, Мирмалик баръало дид, ки он наанг нею аспи сиёи обист!
Гапи Абдулсайид ёдаш омаду нафаскаширо фаромш карда, бо тамоми увват дасту по зада, бо азобе ба тахтапушти лажонаки саманди афсонав нишаст, то шерафкан шавад.
Нишастан амон аспи обпар тезтар аз тири камони одирандоз пеш парид ва дар як мижазан шасавори худро ба он тарафи Сиякл, ба алаи париёни об расонд, ки рйи сабзаи маини домони к амош бо лолаву гули наъно нишаста, шабро бо хушол ониби рз мебурданд. ама зулфи кау омати чун алиф рост доштанду усну амоли айратангез ва яке аз дигаре зеботар менамуд. Аспсавори авону хубчера ва авипайкар мафтуни амолу алоли хубони хубрй гашта, муддате лабташнаю диластаю айрону ночор истод. Ва… чун нек нигарист, Нигинаро дар байни париои паррон дид, ки хиромон мерасид. уш аз сару ранг аз ряш парид. Саросема аз асп фуромад ва ба соил баромад, то Нигинаро аз банди париён халос кунад.
ро дидан амон париён нопадид гаштанду Нигина ам айб зад.
Мирмалик хост номи духтаракро ба забон оварда, баланд фарёд кунад. Вале аспи об пештар овоз бароварду маруланок шиа кашид.
Бо шунидани садои гшнавоз Мирмалик аз хоб бедор шуд…
Аз болин сар бардошта, аросон ба чапу рост чашм давонд. Боз шиаи асп баланд шуд. Ин дафъа Мирмалик садои Рахшонро дарол шинохт ва бесараном гашта, ба марзор дида дхт. Дид, ки дар пали Рахшон боз як аспи сиё истодааст. Бо пушти даст чашмонашро молида, бовар кард, ки он ч мебинад, давоми хоб нею дар бедорист ва амон аспи обии навакак дидааш бо арумаки хуанд гардан ба гардан молида, хингвор гуфтуг доранд!
авони нимхобу нимбедор лазае ноунбон нишастаю зери лаб калима гардонда, нашаи амал кашид. Ба чунин арор омад, ки ноаёну бесадо ба сиясамандо наздик омада, оиста ба аспи об савор мешавад. Бо ин ният аз ой хест. Худи амон лаза аспи об чаропоя шуду баланд шиа кашид ва дартоз ба Сиякл аид…
Орзуи ширини Мирмаликро об бурд. Пушти даст бо дандон газида, зиуннафас амроонро нигарист ва андаке осуда шуд – ама ари хоби ширин буданду рйдоди афсонавиро надиданд ва ба оли авони нокомгашта нахандиданд.
Чанд гул авои тоза даркашида, андак ба худ омад ва хост пеши Рахшон раваду дарди дил ба онвари рамузфам гяд ва бори вазнин аз дш поён фурорад. Аммо аспи доно ишора намуд, ки майли сбат надорад – дасту пойояшро ба таги шикам кашида, чун дигар аминсонаш фук болои сабза ниоду хобид…
